bugün
- atatürk düşmanlarının 10 kasımda hissettikleri19
- barbar yunanlar7
- ayaklarımı ısıtır mısın çok üşüdüler diyen kız7
- mustafa kemal atatürk5
- fon soruşturmasında erdoğan atamalarına tutuklama9
- hiç çalmadan zengin olmak6
- her şeye neden diye sormak6
- yanında patik taşımak4
- sofrada herkesin ortadan yemesi6
- nervio ile anıtkabir'e gitmek6
- haluk bilginer'in türkiye sineması açıklaması10
- çalışan evli kadın2
- atatürk düşmanlığı2
- 2026 ekonomik krizi7
- efesin yavıdice sıfır demek olması2
- amedspor28
- 10 kasım 2026 amedspor'un atatürk'ü anmaması2
- 10 kasım 2026 atatürk'ü anma günü7
- kezonun pıtıyı avuçlayıp senin yüzüne sürmesi2
- siyah kürk altında sedef gibi bacaklar2
- bir sözlük kızının ayağından çorabını çıkarmak4
- 10 kasım 193810
- kezoyla ecnebi gibi lügatlı konuşmak2
- almanya da yaşanan 1 euroluk döner izdihamı6
- balıkla birlikte ayran içmek6
- vice coast2
- bir sözlük erkeğinin ayağını yalamak2
- efe aydal4
- ibrahim tatlıses7
- travis bickle'ın taksimetreyi açmaması2
- en barbar milletler2
- rus kedileri4
- üsküdar ümraniye çekmeköy sancaktepe metrosu3
- toplu taşımada yer verme zorunluluğu3
- kadir mısıroğlu'nun vatan haini olması10
- atatürk gece 03 28 de ölse olacaklar3
- travis bickle'ın taksisine binmek2
- türk düşmanlarının atatürk'e de düşman olması3
- dokuzu beş geçe saygı duruşu3
- acildeyiz18
- ssbah uyanır uyanmaz manitanın ayaklarını yalamak2
- ev hanımıyım aylık gelirim 500 bin tl11
- 9 kasım 2026 izmir demir çelik fabrikası patlaması11
- karının eskiden tam bir seks makinesiydim demesi4
- roma bir günde kurulmadı2
- fatma betül sayan kaya40
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması3
- mor ve ötesi2
- mustafa kemal atatürk e duyulan sevginin sebebi7
- yemek yedikten sonra kusmak11
başvurmak için çektirdiğim fotoğrafta ayı gibi olduğumu farkettiğim sınav. *
üç saat içinde hayatında kitap okumamış birinin sadece ezber yaparak kazandığı sistemdir. bu nasıl eğitim dedirten kısır döngüdür. 80 darbesinde ordu tarafından kurulmuş olan sınav sistemidir.
Uzmanlar, ÖSS'ye girecek gençleri tavsiye bombardımanına tutuyor...
"Çişinizi yapmayı unutmayın"dan, "kahvaltıda şeker yiyin"e kadar, ne ararsan var...
"Hayatının en önemli adımı bu... Silgini aldın mı, kimliklerin nerede, her soruya 20 saniye ayır, nefes al ver, şu konuya bir daha bak, saati kurdun mu..."
Manyağa çevirdiler çocukları.
Takma kafanı kardeşim...
Sen bana kulak ver.
Bak, zekâsının önünde esas duruşa geçtiğim, dolar milyarderi bir işadamı diyor ki...
"Ailemin durumu kötüydü, liseden sonra okuyamadım. Okusaydım, bir yerde maaşla çalışacaktım. Okuyamadığım için hayata saldırdım, patron oldum."
Tesadüf değildir bu.
Çünkü tek örnek değildir.
Türkiye'nin en zengin iki ailesinden birinin dedesi hamal, öbürünün dedesi bakkal.
"Eğitim şart" lafını fazla ciddiye alma.
Erbakan profesör. Çiller profesör.
Gördük eğitimlerini.
Danıştay katili, hukuk mezunu.
"Nane Nane"yi söyleyen adam, makine mühendisi.
Bunlar hesapta eğitimli...
Rahmetli Sabancı, ortaokul terk.
Bill Gates, üniversite terk.
Bunlar da eğitimsiz...
Kafan çalışıyorsa, korkma.
Ortalık, akıllı çobanlar tarafından güdülen diplomalı sığırlarla dolu.
"Başarılı" olmak için illa tıp okuman, "mutlu" olmak için illa Boğaziçi'ne gitmen gerekmiyor... "Sadece üniversite mezunları para kazanır" diye bir kural yok...
Çünkü diploma bir şeydir.
Ama her şey değildir.
Sınavın kötü geçse bile, fırsatlarla, sürprizlerle dolu bir hayat seni bekliyor... Rahat ol. *
"Çişinizi yapmayı unutmayın"dan, "kahvaltıda şeker yiyin"e kadar, ne ararsan var...
"Hayatının en önemli adımı bu... Silgini aldın mı, kimliklerin nerede, her soruya 20 saniye ayır, nefes al ver, şu konuya bir daha bak, saati kurdun mu..."
Manyağa çevirdiler çocukları.
Takma kafanı kardeşim...
Sen bana kulak ver.
Bak, zekâsının önünde esas duruşa geçtiğim, dolar milyarderi bir işadamı diyor ki...
"Ailemin durumu kötüydü, liseden sonra okuyamadım. Okusaydım, bir yerde maaşla çalışacaktım. Okuyamadığım için hayata saldırdım, patron oldum."
Tesadüf değildir bu.
Çünkü tek örnek değildir.
Türkiye'nin en zengin iki ailesinden birinin dedesi hamal, öbürünün dedesi bakkal.
"Eğitim şart" lafını fazla ciddiye alma.
Erbakan profesör. Çiller profesör.
Gördük eğitimlerini.
Danıştay katili, hukuk mezunu.
"Nane Nane"yi söyleyen adam, makine mühendisi.
Bunlar hesapta eğitimli...
Rahmetli Sabancı, ortaokul terk.
Bill Gates, üniversite terk.
Bunlar da eğitimsiz...
Kafan çalışıyorsa, korkma.
Ortalık, akıllı çobanlar tarafından güdülen diplomalı sığırlarla dolu.
"Başarılı" olmak için illa tıp okuman, "mutlu" olmak için illa Boğaziçi'ne gitmen gerekmiyor... "Sadece üniversite mezunları para kazanır" diye bir kural yok...
Çünkü diploma bir şeydir.
Ama her şey değildir.
Sınavın kötü geçse bile, fırsatlarla, sürprizlerle dolu bir hayat seni bekliyor... Rahat ol. *
japonların karşılıklı selam cümlesidir.eller birleştirilip bel biraz büküldükten sonra oss denir.
(bkz: engelli koşu)
aslında çok da zor olmayan ama arkadaş-aile-okul-dershane işbirliğiyle sınava girecek olan gencimizin gözünde çok büyüttüğü sınavdır. bu gencimiz ne ilk defa bir sınava girecektir ne de öss onun için son sınav olacaktır. rekabetin artık hayatın her alanında olduğunu gören ve düzenli çalışan gencimiz eğer onun dışında gelişen bi sorun olmazsa muhtemelen iyi bir puan alacaktır. * ama nedense gençlerin psikolojilerini mahveden bir sınavdır. öss'ye hazırlanırken neredeyse her gün ağlayan ben, össden çıkınca bunun için mi ben 1 yıl boyunca ağladım, ne kadar aptalmışım demiştim. ayrıca bu sınavı hazırlayanlar bile her yıl full çekemezler. mutlaka yanlış yaparlar. hazırlayan için de giren için de baş belası bi sınavdır. *
(bkz: yas 18)
(bkz: yas 18)
bir sene boyunca deliler gibi test kitaplarının yıpratıldığı, "günde bilmem kaç bin tane soru çözmeniz lazım" diyen rehber hocaları başımıza musallat eden, hakkında ösym götümü ye diye şarkı bestelenen, üniversiteye kelle seçme sınavıdır.
her türk gencinin girmek zorunlu olmasa bile girme zorunluluğu hissettiği, bilgi dışında insanı psikolojik ve biyolojik açıdan sınayan, hayatın sadece 3 saat 15 dakkikadan oluştuğunu özetleyen, ösym tarafından düzenlenen, üniversiteye kapak atmamımızı sağlayan sınavdır.
2 sene önceydi bi ihtimal diye hazırlanmıştım sınava.. ablam girebildiyse başörtülü bende girebilirdim sınava.. böyle inanmıştım..
testler çözülmüş.. saatler feda edilmiş..
sosyal hayattan bi nebzede olsa soyutlanılmıştır.. tam bi yarışçı gibidir..
hepsi hayallerimi gerçekleştirmek için.. her hangi bi üniversitede psikoloji kazanıp yurt dışına gidicektim..
ve gelmiştir sınav günü.. değişik bi heyecan vardı.. değişikti işte.. evden koşarak çıkmıştım.. abim beni bekliyodu arabada.. arabaya bindim tam hareket edilicek çantam yook* koşarak gidilir alınır.. bi leylayımdır ki o gün çok feci.. arabada giderken herzaman hayaller kuran ben bu defa hiç bişey düşünmüyodum.. bi boşluk beynimde.. sanki boşalmış..
okulun bahçesine girilir.. burda kaderim belli olucak ne ilginç.. birileri soru sorucak.. ben cevap vericem kendimce.. bilgimce.. sonra doğru yanlış denicek.. ve sen aldığın sonuçla kaderinle başbaşasın..
tabii ilk önce sınava girebilmem lazım.. şimdi bunları düşünmemem lazım diyip sıyrılıyorum kendimden..
evet okulun bahçesindeydim.. kapıda polisler vardı.. havada hafif serindi.. ben havadan mı öyle titriyodum yoksa polislerden ürkmüş olduğum için mi?..
hayatımın hiç bi noktasında polisten korktuğumu hatırlamam.. ama o gün..
kapıya doğru yürüdüm.. evet bi tane polis gözümün içine içine bakıyodu.. dönüp kaçıp gidiyim.. yeter ki "giremezsin" "başını aç" demesini duymıyım.. sonra emeklerim geldi aklıma.. yürüdüm..
bayan polis gülümsedi.. o gülümse hala aklımda.. üstümü arayıp.. "geçin" dedi..
işte dedim işte geçtim.. hayallerime bir adım daha yakınım.. sadece bir adım daha kaldı.. giriyorum sınava.. giriyorum..
sınıfa nasıl gittim.. sıraya nasıl oturdum.. hatırlamıyorum.. sanki bi kafesteydim de şimdi özgürdüm havada uçuyodum..
sırada oturmuş.. aklıma gelen* bütün duaları okuyodum.. şimdi bütün düşündüğüm sorulardı..
bi erkek birde bayan hoca vardı sınıfta.. erkek olan bize kuralları anlatıyodu.. hiç bi tepkide vermemişti bana.. sevincim kat kat artıyodu.. bi kız daha vardı benim gibi yanlız da hissetmiyodum artık kendimi..
10 dk vardı sınavın başlamasına.. bende çaktırmadan sorulara bakıyorum.. ne kadarda kolaydı.. artık iyice uçuyodum ki.. birden diğer kız ayağa kalktı erkek hocaya doğru ilerledi.. "hocaam başörtüm sorun olmaz dimi" dedi ve hocanın aklına bile gelmeyen şeyi aklına getirdi.. erkek hoca bayan hocaya sordu ve..
"evet başörtülü arkadaşlar sınava böyle giremezsiniz" kulağımda
yankılanıyordu.. "giremezsiniz" hatırlıyorum da sadece o an "neden" demiştim.. "neden"..
öteki kız hemen çıktı.. ben çıkamıyordum.. çıkmak istemiyodum.. sadece 3 saat.. bırakın sorularımı çöziyim.. diğer arkadaşlardan ne farkım var ki.. sadece inancımı yaşamak mı hatam.. hepsini içimden söylüyodum.. sesim bile çıkmıyodu.. hani dayak yiyen bi çocuk sessizce büzülüp bi köşede durur ya.. gözlerinde hüzün ve dehşet vardır..
bayan hoca geldi yanıma hadi istersen lavobaya gitte orda aç gel dedi.. benden ne ses var ne bi tepki.. omzuma dokundu.. bu senin kaderin.. yapma böyle dedi.. o ana kadar tepkisiz durmuştum ama artık ağlamamaya boğazım isyan etti sanki parçalanıyodu.. ve göz yaşları aniden başlayan yağmur gibi akmaya başladı..
ayağa kalkıp son bir kez baktım kitapçığa.. hayallerim o kapağın altındaydı.. ama çıktım sıradan.. hoca bi kez daha "yapma" dedi..
koşarak geçtim koridoru hatırlıyorumda bütün hocalar kapıya çıkmış bakıyolardı.. aşşağıda ki lavobaya gittim.. artık sarsıla sarsıla ağlıyodum engel olamıyodum kendime..
dışarı çıktım annem gözlerinde yaş "almadılar dimi kızımı" "almadılar" ..
babam.. hayatımda bir-iki kere ağladığını gördüğüm babam ağlıyodu..
bahçenin ortasında durduğumu hatırlıyorum.. yağmur yağıyodu.. benimle yarışır gibiydi..
ve zil çaldı.. zil beynimde uğulduyodu.. camda hocalar.. "gel kızım, gir şu sınava aç başını" ne kadar da kolaydı onlar için..
annem bile peruk tak gir şu sınava emeğine yazık diyodu..
girmedim.. girmek bi an bile geçmedi aklımdan çok şükür..
açanlara hiç kızmadım.. tercih meselesi.. bu insanın iç dünyasıyla alakalı aslında.. içim elvermedi.. girmedim..
o gün hayallerimi çaldılar demek belki çok arabesk olucak ama çaldılar..
ben hiç bırakmadım yinede onların peşini.. sabrettim.. bi kapı açılıcak dedim.. neşemden hiç bişey kaybetmedim.. hep güldüm..
ve ertesi sene.. hiç haberim olamayan bi okuldan haberdar oldum.. sınavsız alıyordu.. başörtülü okuyabiliyodun.. üstelik istanbulumda.. ve psikoloji bölümü var.. işte dedim işte benim kapım.. sabrımın mükafatı..
şimdi newport üniversitesi davranış bilimlerinde okuyorum.. hayalimi gerçekleştirdim..
izninizle öğrenci seçme sınavına burdan naniiik yapmak istiyorum*
testler çözülmüş.. saatler feda edilmiş..
sosyal hayattan bi nebzede olsa soyutlanılmıştır.. tam bi yarışçı gibidir..
hepsi hayallerimi gerçekleştirmek için.. her hangi bi üniversitede psikoloji kazanıp yurt dışına gidicektim..
ve gelmiştir sınav günü.. değişik bi heyecan vardı.. değişikti işte.. evden koşarak çıkmıştım.. abim beni bekliyodu arabada.. arabaya bindim tam hareket edilicek çantam yook* koşarak gidilir alınır.. bi leylayımdır ki o gün çok feci.. arabada giderken herzaman hayaller kuran ben bu defa hiç bişey düşünmüyodum.. bi boşluk beynimde.. sanki boşalmış..
okulun bahçesine girilir.. burda kaderim belli olucak ne ilginç.. birileri soru sorucak.. ben cevap vericem kendimce.. bilgimce.. sonra doğru yanlış denicek.. ve sen aldığın sonuçla kaderinle başbaşasın..
tabii ilk önce sınava girebilmem lazım.. şimdi bunları düşünmemem lazım diyip sıyrılıyorum kendimden..
evet okulun bahçesindeydim.. kapıda polisler vardı.. havada hafif serindi.. ben havadan mı öyle titriyodum yoksa polislerden ürkmüş olduğum için mi?..
hayatımın hiç bi noktasında polisten korktuğumu hatırlamam.. ama o gün..
kapıya doğru yürüdüm.. evet bi tane polis gözümün içine içine bakıyodu.. dönüp kaçıp gidiyim.. yeter ki "giremezsin" "başını aç" demesini duymıyım.. sonra emeklerim geldi aklıma.. yürüdüm..
bayan polis gülümsedi.. o gülümse hala aklımda.. üstümü arayıp.. "geçin" dedi..
işte dedim işte geçtim.. hayallerime bir adım daha yakınım.. sadece bir adım daha kaldı.. giriyorum sınava.. giriyorum..
sınıfa nasıl gittim.. sıraya nasıl oturdum.. hatırlamıyorum.. sanki bi kafesteydim de şimdi özgürdüm havada uçuyodum..
sırada oturmuş.. aklıma gelen* bütün duaları okuyodum.. şimdi bütün düşündüğüm sorulardı..
bi erkek birde bayan hoca vardı sınıfta.. erkek olan bize kuralları anlatıyodu.. hiç bi tepkide vermemişti bana.. sevincim kat kat artıyodu.. bi kız daha vardı benim gibi yanlız da hissetmiyodum artık kendimi..
10 dk vardı sınavın başlamasına.. bende çaktırmadan sorulara bakıyorum.. ne kadarda kolaydı.. artık iyice uçuyodum ki.. birden diğer kız ayağa kalktı erkek hocaya doğru ilerledi.. "hocaam başörtüm sorun olmaz dimi" dedi ve hocanın aklına bile gelmeyen şeyi aklına getirdi.. erkek hoca bayan hocaya sordu ve..
"evet başörtülü arkadaşlar sınava böyle giremezsiniz" kulağımda
yankılanıyordu.. "giremezsiniz" hatırlıyorum da sadece o an "neden" demiştim.. "neden"..
öteki kız hemen çıktı.. ben çıkamıyordum.. çıkmak istemiyodum.. sadece 3 saat.. bırakın sorularımı çöziyim.. diğer arkadaşlardan ne farkım var ki.. sadece inancımı yaşamak mı hatam.. hepsini içimden söylüyodum.. sesim bile çıkmıyodu.. hani dayak yiyen bi çocuk sessizce büzülüp bi köşede durur ya.. gözlerinde hüzün ve dehşet vardır..
bayan hoca geldi yanıma hadi istersen lavobaya gitte orda aç gel dedi.. benden ne ses var ne bi tepki.. omzuma dokundu.. bu senin kaderin.. yapma böyle dedi.. o ana kadar tepkisiz durmuştum ama artık ağlamamaya boğazım isyan etti sanki parçalanıyodu.. ve göz yaşları aniden başlayan yağmur gibi akmaya başladı..
ayağa kalkıp son bir kez baktım kitapçığa.. hayallerim o kapağın altındaydı.. ama çıktım sıradan.. hoca bi kez daha "yapma" dedi..
koşarak geçtim koridoru hatırlıyorumda bütün hocalar kapıya çıkmış bakıyolardı.. aşşağıda ki lavobaya gittim.. artık sarsıla sarsıla ağlıyodum engel olamıyodum kendime..
dışarı çıktım annem gözlerinde yaş "almadılar dimi kızımı" "almadılar" ..
babam.. hayatımda bir-iki kere ağladığını gördüğüm babam ağlıyodu..
bahçenin ortasında durduğumu hatırlıyorum.. yağmur yağıyodu.. benimle yarışır gibiydi..
ve zil çaldı.. zil beynimde uğulduyodu.. camda hocalar.. "gel kızım, gir şu sınava aç başını" ne kadar da kolaydı onlar için..
annem bile peruk tak gir şu sınava emeğine yazık diyodu..
girmedim.. girmek bi an bile geçmedi aklımdan çok şükür..
açanlara hiç kızmadım.. tercih meselesi.. bu insanın iç dünyasıyla alakalı aslında.. içim elvermedi.. girmedim..
o gün hayallerimi çaldılar demek belki çok arabesk olucak ama çaldılar..
ben hiç bırakmadım yinede onların peşini.. sabrettim.. bi kapı açılıcak dedim.. neşemden hiç bişey kaybetmedim.. hep güldüm..
ve ertesi sene.. hiç haberim olamayan bi okuldan haberdar oldum.. sınavsız alıyordu.. başörtülü okuyabiliyodun.. üstelik istanbulumda.. ve psikoloji bölümü var.. işte dedim işte benim kapım.. sabrımın mükafatı..
şimdi newport üniversitesi davranış bilimlerinde okuyorum.. hayalimi gerçekleştirdim..
izninizle öğrenci seçme sınavına burdan naniiik yapmak istiyorum*
aslı öğrenci seçme sınavı olan fakat halk arasında yeni açılımlarlada kullanılan kısaltma.örnek:öğrenci s.kme sınavı..
odtü yada hacettepe'de girilince daha bir eziyet verici olan sınav.
öyle ki evden 1,5 saat önceden çıksanız bile yetişememe ihtimaliniz vardır.*
yolda arabaların içinde ebeveynlerinin yanında mutsuz ve uykusuz oturan összedeleri görür ve bir kez daha küfredersiniz.
trafik ise hem sizin hem babanızın küfretmesine sebep olur.
beklerken mikrofonu arabanın içine sokan muhabirlerse cabası..
ayrıca hiç heyecanınız olmasa bile sınava 2 dakika kala sınav salonuna girmeniz sebebiyle ateşinizin yükselmesine yol açar bu durum.
eh sonuçta kafa mafa darmaduman olur, saçmalamaya başlarsınız.
sınav kitapçığınızı nefes nefese elinize alırsınız.
2 dk. sonra 'sınav kağıdını almayan var mı?' diye soran görevliye 'beeen' dersiniz. o şaşırır, o şaşırınca siz de şaşırır ve önünüze bir daha bakarsınız. 'aa burdaymış.'
merak etmeyin kimse gülmez, herkes kendi derdine düşmüştür.
Ve sınav biter..
Yılların eğitimini su gibi akıp giden bir 3 saate sığdırmayı becermişsinizdir..
Aferindir..
öyle ki evden 1,5 saat önceden çıksanız bile yetişememe ihtimaliniz vardır.*
yolda arabaların içinde ebeveynlerinin yanında mutsuz ve uykusuz oturan összedeleri görür ve bir kez daha küfredersiniz.
trafik ise hem sizin hem babanızın küfretmesine sebep olur.
beklerken mikrofonu arabanın içine sokan muhabirlerse cabası..
ayrıca hiç heyecanınız olmasa bile sınava 2 dakika kala sınav salonuna girmeniz sebebiyle ateşinizin yükselmesine yol açar bu durum.
eh sonuçta kafa mafa darmaduman olur, saçmalamaya başlarsınız.
sınav kitapçığınızı nefes nefese elinize alırsınız.
2 dk. sonra 'sınav kağıdını almayan var mı?' diye soran görevliye 'beeen' dersiniz. o şaşırır, o şaşırınca siz de şaşırır ve önünüze bir daha bakarsınız. 'aa burdaymış.'
merak etmeyin kimse gülmez, herkes kendi derdine düşmüştür.
Ve sınav biter..
Yılların eğitimini su gibi akıp giden bir 3 saate sığdırmayı becermişsinizdir..
Aferindir..
saçlarımın beyazlaşmasına, baş ağrılamın artmasına ve daha fazla müslüm gürses dinlememe neden olan sınav.
öğrencinin sakin bir şekilde stres yapmadan girdiği takdirde binlerce kişiyi geride bıraktığı eleme platformudur. bir sınav olarak değil, geleceğe atılan koca bir adım olarak görülmesi gereken üfürükten bir mülakattır. biraz çalışma, biraz relax...iş tamamdır. valla.
sadece sınav kitapcıklarının 4 trilyona malolduğu eleminasyon sınavı.bu sınavın kardeşininde ismi kpss.
okuyan her insanın korkulu rüyası. çok eleştirilir ama bir çözüm yolu bulunamaz. bulunsa da her bulunanın bir öncekinden daha da karışık olduğu durumdur.
sınav sonrası insanda bütün test kitaplarını yakma, parçalama isteği uyandıran sınavdır.
aklını kullanabilene çocuk oyuncağı... *
bu sınava hazırlanmaktan mezuniyetine 3 ay kala sürmenaj olan,sınav esnasında kötüleşip masanın üstüne çıkıp oynayan,heyecandan öndekinin üstüne kusan öğrencileri bu duruma getiren,aşırı nüfustan dolayı ye3rine başka bir sistemin getirilmesinini şimdilik zor olduğu,3 saat 15 dk da gelecek planlaması yapılan tuhaf birşey.bir kerede kurtulmak en iyisi
uğruna yılların feda edildiği,sınava girince yaşanan heyecanla birlikte bilgileri harmanlayıp üniversiteyi kazanmaya çalışılan sınav...bir bakıma (bkz: osurmadan sıçabilme sınavı)
bence olması gereken sınavdır. gerçekten hakeden insanın kazanabildiği sınavdır.
çok çalışmak hak etmek için yeterli değildir. bunun yanında diğer insanlara saygılı olmak gerekir. mesela birisi düşük puan alan insanları yerin dibine vururdu. çok çalıştığı halde şimdi baba parası ile okuyor.
(bkz: yazık)
çok çalışmak hak etmek için yeterli değildir. bunun yanında diğer insanlara saygılı olmak gerekir. mesela birisi düşük puan alan insanları yerin dibine vururdu. çok çalıştığı halde şimdi baba parası ile okuyor.
(bkz: yazık)
dershanelere bu kadar para akıtılana kadar o paralarla üniversiteler kurulsa idi bugün dershaneler ile birlikte hiç olmayacak olan sınavdır. ayrıca cem uzan'ın bugünde gördüğümüz gibi kaldıracağını iddia ettiği sınavdır.
1.5 milyon adamı elemenin tek yolu. eğitim sistemi değişmeden, meslek liseleri düzeltilip, şartları iyileştirmeden, ülkeye nitelikli insan kazandıran okullar açılmadan oss hakkında bir şey soylemenin anlamı yok. gereksiz bir çokluğun olduğu bir olaydır bu, tabi ki b.kluk olacak. düzelt sistemi sonra daha düzgün bir sistem kur.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com