bugün
- boyun kütletmekten ölmek7
- seksi çoraplı ayak fotosu4
- her erkeğe bir kızın düşmesi10
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi15
- abdullah öcalan7
- karslı ünlüler5
- 20066
- pornonun yasaklanması6
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler14
- trabzonspor4
- türk müzik tarihinin en iyi yılı5
- arda güler27
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202662
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi17
- tatlıses lahmacun4
- yeşil yol filminde idam edilen zenci2
- türk genci neden üretemiyor4
- vlc media player2
- oğlu evlenmiyor diye cimere şikayet eden kadın2
- gta 617
- 2006'nın 20 sene önce olması4
- çalışan kadınlar aldatıyor diyen tip3
- mahsun kırmızıgül dinleyen yazar3
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak7
- abdullah öcalan'a hakaretin yasaklanması4
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği7
- erkekte para yoksa yakışıklılığın önemi yoktur7
- asansörle birinci kata çıkan embesil7
- uzman çavuş2
- olgun kadınlardan hoşlanan genç erkekler5
- çalışırken en nefret edilen şeyler11
- johnnie walker red label2
- kılıçdarcı yazarlar11
- masaj salonuna giden erkek4
- yeni nesil evliliklerin kısa sürmesi4
- turkiyenin bilgi bankası5
- gaş sabah2
- reklamlar yüzünden internetten soğumak5
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu8
- 30 aralık 20052
- geçmişe götüren şarkılar3
- akp'nin gittiği gün bayram edilsin2
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı6
- muhaliflerin keyfinin yerinde olması6
- öğle arası4
- fon mağdurlarının ankara da eylemi2
- teröristlere insan muamelesi yapanlar2
- haysiyet dizisi2
- gülhane parkı denince akla gelenler2
- ilgi ihtiyacımı sözlükte karşılıyorum2
Madem ki ölümün önüne geçilemez, ne zaman gelirse gelsin. Sokrates'e; "Otuz zalimler seni ölüme mahkum ettiler," denildiği zaman: "Tabiat da onları!" demiş.
Bütün dertlerin bittiği yere gideceğiz diye dertlenmek ne budalalık!
Nasıl doğuşumuz bizim için her şeyin doğuşu olduysa, ölümümüz de herşeyin ölümü olacaktır. Öyle ise, yüz sene daha yaşamıyacağız diye ağlamak, yüz sene evvel yaşamadığımıza ağlamak kadar deliliktir. Bu hayata gelirken de ağladık, eziyet çektik, bu hayata da eski şeklimizden soyunarak girdik.
Başımıza bir defa gelen şey, büyük bir dert sayılmaz. Bir anda olup biten bir şey için bu kadar zaman korku çekmek akıl karı mıdır? Ölüm, uzun ömürle kısa ömür arasındaki farkı kaldırır, çünkü yaşamıyanlar için zamanın uzunu kısası yoktur. Aristo, Hypanis ırmağının suları üstünde bir tek gün yaşıyan küçük hayvanlar bulunduğunu söyler. Bu hayvanlardan, sabahın saat sekizinde ölen genç, akşamın saat beşinde ölen ihtiyar sayılır. Bu kadarcık bir ömrün bahtlısını, bahtsızını hesaplamak hangimizi gülünç etmez? Ama edebiyetin yanında, dağların, şehirlerin, yıldızların, ağaçların, hatta bazı hayvanların ömrü yanında bizim hayatımızın uzunu, kısası da o kadar gülünçtür.
Tabiat bunu böyle istiyor. Bize diyor ki: "Bu dünyaya nasıl geldiyseniz, öylece çıkıp gidin. Ölümden hayata geçerken duymadığımız kaygıyı ve korkuyu, hayattan ölüme geçerken de duymayın. Ölümünüz varlık düzeninin, dünya hayatının, şartlarının biridir. (insanlar birbirini yaşatarak yaşarlar ve hayat meşalesini, koşucular gibi, birbirlerine devrederler - Lucretius).
Yaşadığınız her an, hayattan eksilmiş, harcanmış bir andır. Ömrünüzün her günkü işi, ölüm binasını kurmaktır. Hayatın içinde iken ölümün de içindesiniz, çünkü hayattan çıkınca ölümden de çıkmış oluyorsunuz. Yahut şöyle diyelim isterseniz; hayattan sonra ölümdesiniz, ama hayatta iken ölmektesiniz. Ölümün, ölmekte olana ettiği ise, ölmüş olana ettiğinden daha acı, daha derin, daha can yakıcıdır.
Hayattan edeceğiniz kârı ettiyseniz, doya doya yaşadıysanız, güle güle gidin.
"Niçin hayat sofrasından, karnı doymuş bir davetli gibi kalkıp gidemiyorsun? Niçin günlerine, yine sefalet içinde yaşanacak, yine boşuna geçip gidecek daha başka günler katmak istiyorsun? Lucretius."
Hayat kendiliğinden ne iyi ne fenadır, ona iyiliği ve fenalığı katan sizsiniz.
Bir gün yaşadıysanız her şeyi görmüş sayılırsınız. Bir gün bütün günlerin eşidir. Başka bir gündüz, başka bir gece yoktur. Atalarınızın gördüğü, torunlarınızın göreceği hep bu güneş, bu ay, bu yıldızlar, bu düzendir.
Bütün dertlerin bittiği yere gideceğiz diye dertlenmek ne budalalık!
Nasıl doğuşumuz bizim için her şeyin doğuşu olduysa, ölümümüz de herşeyin ölümü olacaktır. Öyle ise, yüz sene daha yaşamıyacağız diye ağlamak, yüz sene evvel yaşamadığımıza ağlamak kadar deliliktir. Bu hayata gelirken de ağladık, eziyet çektik, bu hayata da eski şeklimizden soyunarak girdik.
Başımıza bir defa gelen şey, büyük bir dert sayılmaz. Bir anda olup biten bir şey için bu kadar zaman korku çekmek akıl karı mıdır? Ölüm, uzun ömürle kısa ömür arasındaki farkı kaldırır, çünkü yaşamıyanlar için zamanın uzunu kısası yoktur. Aristo, Hypanis ırmağının suları üstünde bir tek gün yaşıyan küçük hayvanlar bulunduğunu söyler. Bu hayvanlardan, sabahın saat sekizinde ölen genç, akşamın saat beşinde ölen ihtiyar sayılır. Bu kadarcık bir ömrün bahtlısını, bahtsızını hesaplamak hangimizi gülünç etmez? Ama edebiyetin yanında, dağların, şehirlerin, yıldızların, ağaçların, hatta bazı hayvanların ömrü yanında bizim hayatımızın uzunu, kısası da o kadar gülünçtür.
Tabiat bunu böyle istiyor. Bize diyor ki: "Bu dünyaya nasıl geldiyseniz, öylece çıkıp gidin. Ölümden hayata geçerken duymadığımız kaygıyı ve korkuyu, hayattan ölüme geçerken de duymayın. Ölümünüz varlık düzeninin, dünya hayatının, şartlarının biridir. (insanlar birbirini yaşatarak yaşarlar ve hayat meşalesini, koşucular gibi, birbirlerine devrederler - Lucretius).
Yaşadığınız her an, hayattan eksilmiş, harcanmış bir andır. Ömrünüzün her günkü işi, ölüm binasını kurmaktır. Hayatın içinde iken ölümün de içindesiniz, çünkü hayattan çıkınca ölümden de çıkmış oluyorsunuz. Yahut şöyle diyelim isterseniz; hayattan sonra ölümdesiniz, ama hayatta iken ölmektesiniz. Ölümün, ölmekte olana ettiği ise, ölmüş olana ettiğinden daha acı, daha derin, daha can yakıcıdır.
Hayattan edeceğiniz kârı ettiyseniz, doya doya yaşadıysanız, güle güle gidin.
"Niçin hayat sofrasından, karnı doymuş bir davetli gibi kalkıp gidemiyorsun? Niçin günlerine, yine sefalet içinde yaşanacak, yine boşuna geçip gidecek daha başka günler katmak istiyorsun? Lucretius."
Hayat kendiliğinden ne iyi ne fenadır, ona iyiliği ve fenalığı katan sizsiniz.
Bir gün yaşadıysanız her şeyi görmüş sayılırsınız. Bir gün bütün günlerin eşidir. Başka bir gündüz, başka bir gece yoktur. Atalarınızın gördüğü, torunlarınızın göreceği hep bu güneş, bu ay, bu yıldızlar, bu düzendir.
Basitcesi ruhun bedenden ayrılmasıdır.
O kadar soğuk bir şey ki o haberi aldığınızda , tüm vücudunuz kaskatı kesiliveriyor... Ebedıyete intikal ediyor, bu dünyada müthiş bir insansa eğer onun için sıcak bir ölüm oluyor, ama tersiyse...
Ölüm en ciddi konu , olaydır. Bundan daha ciddi bir olay yok dünyada. Bir yakınınız, bir arkadaşınız öldüğünde herşey boş gelmeye başlar siz de birgün öleceğinizi düsünürsünüz. Ama bu belirli zamandan sonra normal hayatınıza dönersiniz, aynı tas aynı hamam!
Ama o ölüm anındaki düşüncelerimizi hayatımızın her anına yansıtabilsek, huzurlu bir şekilde tadarız o duyguyu. Çünkü 3 günlük dünyada kimseyi kırmaya gerçekten değmez, herşey gelip geçici. ister ateist ol, ister sağcı ol, ister solcu ol ne olursan ol o toprağın altına gireceksin ve asıl hayat ordan sonra başlayacak.
Ölüm en ciddi konu , olaydır. Bundan daha ciddi bir olay yok dünyada. Bir yakınınız, bir arkadaşınız öldüğünde herşey boş gelmeye başlar siz de birgün öleceğinizi düsünürsünüz. Ama bu belirli zamandan sonra normal hayatınıza dönersiniz, aynı tas aynı hamam!
Ama o ölüm anındaki düşüncelerimizi hayatımızın her anına yansıtabilsek, huzurlu bir şekilde tadarız o duyguyu. Çünkü 3 günlük dünyada kimseyi kırmaya gerçekten değmez, herşey gelip geçici. ister ateist ol, ister sağcı ol, ister solcu ol ne olursan ol o toprağın altına gireceksin ve asıl hayat ordan sonra başlayacak.
Ölüm, bir canlı varlığın (insan, hayvan ve bitkinin) hayati faaliyetlerinin kesin olarak sona ermesidir. Canlı varlıkların herhangi bir dokusunun canlılığını kaybetmesine de ölüm denir. Allah kimseye göstermesin.
Dünya ile ilişkinin kesildiği diğer alemin başlangıcı.
An itibariyle kpss hukuk kitabında gözüme çarpan tanımdır. ölüm; gerçek kişiliği sona erdiren hukuki olaydır. Bu kadar basitmiş yani.
(bkz: her canlı ölümü tadacak)
haberin yok ölüyorum vay.
havaya atılan taşın yere düşmesidir.
eğil önümde eğil, musalla taşım eğil,
bu son yolculuğumdur aşka seyahat değil.
bu son yolculuğumdur aşka seyahat değil.
eğer anneniz, babanız ya da sevdiğiniz biri ölmüşse kuyuya atılan taş gibi dipsizleşir beyninizde bu kelime. hem çok anlamlanmıştır hem de kocaman bir hiçtir. yokluktur; bir insan nasıl yok olur nasıl kokusunu bir daha alamazsınız, nasıl bir daha sarılamazsınız. ve sonra o kadar alışırız ki ölüme hiç var olmuş muydu bilemeyiz, zihnimizi zorlarız. anılarımızı çağırırız ihtiyacımız olduğunda yenileri eklenmeyeceğinden hep aynı kare mi diye düşünürüz. tekrar tekrar oynatırız zihnimizde bıkmadan usanmadan.. sayfalarca yazılabilir üstüne ama işte böyle düğümlenirsiniz, ölüm işte..
her zaman dibimizde olan şey.
beklenendir...
beklenmeyen zamanda gelir.
beklenmeyen zamanda gelir.
Başlangıç noktasına döndüğün an.
kimisi için sonrası olan , kimisi için son nokta olan durumdur .
tek kelimeyle ifade edilecek olursa
KAVUŞMAK.
KAVUŞMAK.
geri dönüşü olmayan.
Soğuk, karanlık, acı, kaçınılmaz son. ansızın gelen Tanrı misafiri. bazen de bile bile çağırılan, kurtuluş sanılan...
fani bir sonun ardından gelen başlangıç.
yıldızların prizmasından süzüldü
milyonlarca renk.
döküldü denizin üstüne üstüne.
bak, ışıldıyor gökte asılı kristal avize.
o çözülmeyen bir bilmece.
kan, ateş ve duman bulutları gözüktü.
haydi kaptan, vakit geldi; demir alalım.
bu hüzünlü gece sıkıyor yorgun bedenimi,
yola çıkalım.
vira bismillah...
azrail çekti ölümsüzlük kılıcını.
alev! alev! kan damlıyor!
şimdi karanlık sularda
ölmenin tam zamanı.
ölmek: ölümsüzlüğün ilk adımı.
müjdelendi aydınlık;
kurşuna dizildi karanlık.
yavaş yavaş aydınlığa doğru
yükseldikçe yükseldi ruhum,
huzur içindeyim.
bende bir ikarus um.
umut engin deniz
milyonlarca renk.
döküldü denizin üstüne üstüne.
bak, ışıldıyor gökte asılı kristal avize.
o çözülmeyen bir bilmece.
kan, ateş ve duman bulutları gözüktü.
haydi kaptan, vakit geldi; demir alalım.
bu hüzünlü gece sıkıyor yorgun bedenimi,
yola çıkalım.
vira bismillah...
azrail çekti ölümsüzlük kılıcını.
alev! alev! kan damlıyor!
şimdi karanlık sularda
ölmenin tam zamanı.
ölmek: ölümsüzlüğün ilk adımı.
müjdelendi aydınlık;
kurşuna dizildi karanlık.
yavaş yavaş aydınlığa doğru
yükseldikçe yükseldi ruhum,
huzur içindeyim.
bende bir ikarus um.
umut engin deniz
Ölüm sonsuzluğa olan uzun bir yolculuktur.
sonsuzluğa uyanış.
bilinmemezliklerin anahtarı.
sözlük yazarlarımızın karıdan kızdan çok düşünmesi gereken hayatın gerçeğidir. dimi la?
her canlının yaşayacağı mutlak son ve aynı zamanda yeni bir başlangıçtır.imanın güçlü ise korkma çünkü O' na kavuşacaksın eğer değilse korkmalısın...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com