ölüm

bir gün gelirse gelme ne olursun mu derim, gel bekliyordum mu diyebileceğimi bimediğim bir çeşit ruhsuzluk hali.

beş duyu boyutundan ruh boyutuna dönüşmekten ibarettir.

Her insan hayatta bir kaç kere ölür.

gerçekleştikten sonra hatırlanmayacak tek şeydir.

son, bitiş. yapılacak hiçbir şeyin olmadığı tek durum.

(bkz: en ciddi ayrılık)

ölüm uyku gibidir ama derin bir uyku uyanmaya çalışırsın ama uyanamazsın.

kimseye yakışmıyor şu ölüm de, hayata gülen gözlerle bakan bakımlı güzel kadınlara daha bir yakıştıramıyorum sözlük. hani her misafir karşısına çıktıklarında tırnakları ojeli, saçları yapılı güzel kadınlar. hani arkadaşları ile tatil yapan, çocuklarına arkadaş eşlerine daimi sevgili olan kadınlar. zuhal teyze gibi, türkan teyze gibi. sanki onlar hep o asaletleri ile kalacaklardı, sedef renkli ojeleri, tertemiz yüzleri tecrübe ve hayat dolu halleri ile. yakışmıyor ölüm kimseye ama işte ben böyle kadınlara ölümü hiç yakıştıramıyorum. hem de hiç...

bir anlığına düşünsenize en yakınınızı, ailenizi,anne babanızı ,eşinizi çocuklarınızı ya da en değer verdiğiniz kişi kimse onu.siz ona o kadar bağlı iken onun bir anda sizi bırakıp gittiğini düşünün.düşünemezsiniz o an felç olur beyniniz.sadece boş boş bakarsınız.ağlayamazsınız bile.dünyadaki tek gerçektir ölüm.

her canlının bir gün yaşayacağı olaydır.

ne kadar erken olursa o kadar iyi olur. bu acı burda bitsin.

hayatın her anını eşsiz kılar.

en son gelir. ve yine erken deriz.

her saniye yaklaşıtğımızdır. bugün yine bir yakınımın ölüm haberini aldım. sapasağlam kadın, olacak iş değil. çok şey yazmak istiyorum ama yazamıyorum. umarım nur içinde yatarsın.

ara sıra aklımıza takılan, soldan sağa 4 harfli, hüzün dolu kelime!

arada sırada aklınıza gelir, düşünürsünüz, "zaten öleceğim, bu kadar eğitim, kendini geliştirme, kariyer sevdası neden?" diye. bütün bir şeyler yapma isteğiniz kaybolur. eğer allah'ın varlığıyla ilgili sıkıntı yaşıyorsanız daha da kötü bir dönem geçirirsiniz. düşünürsünüz, "yok olmayayım da, cehenneme gitmek bile iyidir" dersiniz. "çünkü klostrofobiniz vardır, kapalı alanlardan inanılmaz çekinirsiniz. mezarın altına girip yok olmaya başlamaksa, başınıza gelecek en kötü şeylerdendir. "yok olmaktansa, yanmak bile daha iyidir" dersiniz. bu entryi girerken ekranınızın üzerinde dolaşan böceğin de bir hayatı olduğunu fark edersiniz, dolaşmasına izin verirsiniz. ve, on yedi senelik hayatınızda, dünyaya bırakabileceğiniz tek şeyin ne olduğunu keşfedersiniz.

çok zor, lakin umarım başarırım. belki de, "inşallah". bilemiyorum...

yeniden dirilmeden önce gerçekleşendir.

bilmem son mudur başlangıç mıdır
fakat feci merak ettiğim olaydır
o bana gelmeden belki de
benim ona gideceğim vakkadır.

ruhun bedeni terkedip ebediyete yaptığı yolculuktur.yeniden doğumdur.

doğduğunda sen ağlarsın herkes güler ; öldüğünde herkes ağlar sen gülersin.

organizmanın yaşamsal fonksiyonlarının durması.

gece aleminde çalışan herkesin defalarca tanıştığı duygu.

insana her daim kendini hatırlatan ve hatırlattığı zaman yapmak istediğiniz ne varsa yaptıran, korkusu kötü kendisi güzel olandır.

toplamda dört kez randevulaştığım ama hepsinde de eken ibne.

detaylarına girmeden, birisi araba kazası, ikisi askerdeyken -birinde kurşunu yedim zaten-. sonuncusunu ise 2 gün önce motosikletimle yaptığım kazada yaşadım.

diğer karşılaşmalarımızda yormadık hiç birbirimizi, hani nasıl desem, pek bir şey yoktu sanırım, dingin bekleyiş, kıpırtısız, sakin, hatta biraz duygusuz.

bu sefer öyle olmadı ama...

neyse ya o hikaye uzar hacı, sktr edin onu bunu da, ölüm sadece ölmek kökünden gelmiyor. nokta.

şu an yaşamakta olan insanların asla ve asla ölmeden anlayamayacağı ve hiçbir zaman anlayamayacağı duygu. önceden yaşayıp ölmüş insanlarda ölüp gittiklerinde geriye dönüp anlatamadıkları için asla ve asla hiçbir zaman en ufak şey dahi bilinmeyecektir bu ölüm hakkında.

sokaktan an itibariyle büyük bir çığlık duydum. bir kadın bağırıyor dakikalardır, oğluum, bırakıın diye. bir hastahaneye çok yakın oturuyorum. muhtemelen bir ölüm haberi aldı. öylesine bağırıyor ki dakikalardır. normalde x bir şey için bu kadar çığlıklar atmanız gerekse bu kadar uzun süre ses telleriniz asla izin vermez. öyle bir acıdır ki susmak bilmiyor, yorulmuyor. allah her yaşayanın yakınına gerçekten sabır versin.