yaşar usta

zor zamanlarda bana tavla kazandıran karakter, şöyle ki:

çok önemli bi zar mı gerekiyor, oyun son zara mı kalmış, hiç önemli değil hemmen yetişiyor yaşar usta yardımımıza. karşıdaki kişiyle göz teması kurup "sen mi büyüksün ha? hayır ben! ben, yaşar usta." diyoruz.

sonra ne zar istiyosam geliyo şerefsizim, son zarda şu skillimi kullanarak en az 10 oyun kazanmışımdır.

Bostancı havalisinde oturanların Yaşar usta denince akıllarına dondurmacı yaşar usta gelir.
-------------------

Usta YAŞAR ÇARLI, taaa 1962'den beri dondurmacılık yapıyor.
ilk dondurma tezgahını, Altıntepe Cihadiye'nin sahile uzanan kısmında, demiryolu köprüsünün altından sahile inen cadde üzerinde açmış.
Sonradan Bostancı'daki -- fırının köşesindeki -- yerine taşınmış.
Farkındaysanız, bir süredir istanbul'un pek çok yerinde YAŞAR USTA dondurmacıları açılmaya başladı.
Bu dondurmacıları Yaşar usta bizzat kendisi açmıyor, Franchising (Frençayzing) yapıyor, zincir mağaza açmak isteyenlere iZiN veriyor.
Zincir dondurmacı açanlar, dondurmayı Yaşar usta'dan alıyorlar ama kendi hesaplarına kendi dükkanlarında satıyorlar.
Bu arada yazmadan edemeyeceğim:
Yaşar usta, iyi bir dondurma ustası ama kötü bir esnaf; bence.
Gülmeyi bilmeyen, esnaf olmamalı...
Bazen müşterisini dövecek gibi davranır; hatta müşteri azarladığı bile görülmüştür.
Hele mevsimlerden yaz ve Yaşar usta da "oruçluysa."
Bu kadar yılda, istanbul çapında ününe rağmen, nasıl oldu da Pelit gibi, Kuğu gibi, koca pastanelerin sahibi olamadı, doğrusu o da benim merak ettiğim bir konu.
Ustamız anlatsa da öğrensek...

YAŞAR USTA'nın dondurması tarif edilirken SORBE deniyor; sorbe nedir ki?
- Sorbe, en basit tanımıyla, SÜT KULLANMADAN meyve suları ile yapılan dondurmanın adıdır.
Fransızlar, yemek söz konusu olunca kendilerini çok beğenir, böbürlenirler ya...
işte o Fransızlar, eğer bir sofrada iki tane ANA YEMEK varsa; o iki ana yemeğin lezzetini daha iyi alabilmek için, iki ana yemek arasında sorbe yiyerek DiLLERiNi TEMiZLERLER.

YAŞAR USTA serttir, gülmez, azarlar...
Ama eşi CEMiLE abla, daha iyidir...
Cemile ÇARLI'yı, Bostancı'da tezgahın başında top top dondurma doldururken görmüş olmalısınız.
Yaşar ustanın sitesinde Cemile abla şöyle tanıtılmış:
1962 YILIDAN BERi USTAMIZ YAŞAR ÇARLININ EN BÜYÜK DESTEKÇiSi VE YARDIMCISI HAYAT ARKADAŞI OLARAK HALEN EŞiNE YARDIMCI OLMAKTA VE BOSTANCI ŞUBESi iŞLETME NÜDÜRLÜĞÜNÜ YAPMAKTADIR
http://www.yusdo.com/teammember/cemile-carli

Yeşilçam’da Münir özkul ile özdeşleşen fakir ama onurlu emekçi tiplemesi.

Bak beyim, sana iki çift lafım var!

Koskoca adamsın, paran var, pulun var, her şeyin var. Binlerce kişi çalışıyor emrinde.

Yakışır mı sana insan hayatıyla oynamak? Yakışır mı bunca günahsızı, çoluğu çocuğu gaza boğmak, plastik mermi kullanmak?

Ama nasıl yakışmasın ki… Sen değil misin oğluna gemicikler alırken çiftçiye “Ananı da al git!” diyen. Sen değil misin ki içki içen herkes alkoliktir, bana oy verenler değildir diyen…

Ama ben boşuna konuşuyorum, sevgiyi tanımayan adama sevgiyi anlatmaya çalışıyorum. Sen büyük patron, milyarder, para babası, başbakan Recep Bey… Sen mi büyüksün? Hayır biz büyüğüz, biz Türk Halkı!…

Sen bizim yanımızda bir hiçsin anlıyor musun, bir hiç, gözümüzde pul kadar bile değerin yok ama şunu iyi bil: Bize bir şey yapamayacaksın, yıkamayacaksın, dağıtamayacaksın, mağlup edemeyeceksin bizi çünkü bizler birbirimize para pul ile değil sevgiyle bağlıyız. Bizler birbirimizi seviyoruz, biz bir aileyiz, biz güzel bir aileyiz. Bunu yıkmaya senin gücün yeter mi sanıyorsun.

Dokunma artık arkadaşlarıma, dokunma çocuklarıma, dokunma parkıma-çevreme, dokunma halkıma…

fazla romatikleştirilmiş bir karakter. bir de her yerde şu bak beyim sözlerini yazmasak...

görsel

1 mayısa özel;

görsel

Abartmıyorum münir özkul'un Türk sinema tarihindeki en sağlam sahnelerden birisinde harika yansıttığı karakter. ne bileyim böyle zirve gibi bir şey o patronla konuştuğu sahne bana göre.

vefat etmiştir.

(bkz: atma ziya)
(bkz: ilişme bağa yaşar)

Bu sahneyi 250 nci defa izleyip, tüyleri diken diken olan sanki boğazından yukarı saç ucuna kadar soğuk bi titreme gelen, gözleri buğulanan, ağlamamak için tavana bakan birtek benmiyim? Abi o nasıl bir oyunculuktur yahu, o "milyarder, para babası" kelimeletinde ki vurgunluk ve baskın söylenen r ler. Sert tonda konuşurken birden naifleşip, " sen mi büyüksün?" derken ki küçümsemesi. Yorgun, bitkin ama bi o kadar da onurlu bakışı. Mimikler. Yemin ediyorum oraya fabrikanın gerçek işçisini getirsen öyle bi yüz idadesi veremez. insan istediği kadar sert, ağlamayan, kavgacı birisi olsa bile bu sahnede bi titreme gelir abi kaçarı yok. Bu sahneyi sevmeyen ya maldır ya da yeşilçam a karşı bi antipatisi vardır. Türk sineması şu anda her ne kadar rakiplerinden geride olsa da bu tarz efsane sahneler tek tük vardır. Babam ve oğlumda ki o kucak açma sahnesi, kabadayı filminde ki ali osman ın vefatı. Eşkiyada ki çiçek arı muhabbeti.

bokus eldivenini al gel bekleyrum.

severek takip ettiğimiz yazar. Güldürürken düşündürmüyor. iyi ki var.

görsel

Beybi!

konakta oturuyor, 10 tane çocuk doyuruyor. neresi fakir anlamadım bu ibnenin.

sen büyüksün.

Adanada kebap dükkanı olan ustadır. Güzel de yapar kerata.

Arabamı tamir bakım den ustadır. Kral adamdır.

görsel

Hey gidi yaşar usta hey. En uzun entrysi beş kelimeydi.

sen büyüksün.

bostancı'nın ünlü dondurmacısı.