yaşamak

"yaşamak uzun bir toplama işlemi gibidir, arada bir toplama yanlışı yaparsan, doğru sonucu hiçbir zaman bulamazsın."* *

Başka bir dünyadan gelip, Ana rahminden çıkıp,Hayatta her türlü duyguyu almak...
işte budur yaşamak.

bugün, bir daha yaşayamayacağım/düşünemeyeceğim şeyleri gördüm.

örneğin bir mühendisin ve ya doktorun da insan olduğunu.

büyükler bize hep mühendis, doktor olmayı öğütlediler.
ve hep bizde bu amaç için yaşadık.

şimdi bakıyorum da, ben hiç bir mühendisin, doktorun insan olabileceği gerçeğiyle yüzleşmemişim. ve bugün bunun şaşkınlığı içerisindeyim.

bilmiyorum, bize hiç insan ol demediler. bundan olsa gerek, bir parka, bir kot bir kazak yaşadık. cebimizde hep bir paket sigaradan gayrısını taşımadık hoş o paketin de hep son dalı vardır içinde..

allahtan korkmayı öğütlediler hep, sen onu sev, o da seni sevsin demediler hiç. biliyor musunuz? ben ilk cesaret gösterisini rabbi red ederek gerçekleştirdim. bilmiyorum böyle yüreğimden birşeyler uçtu, sonradan pişman oldum ama...

küçüktük televizyonlarda öpüşmeli sahneleri izletmezlerdi bize, bundandır ilk aşık olduğumu düşündüğümde , aşık olduğum kızı okulun tuvaletinde öpüşerek hayal ederdim.

büyüdüm, şimdi ise kafamı omzuna yaslayıp ağlayabileceğim bir aşk arar oldum. insan değişiyor mu ne?

küçüktük, insanlardan korkmamız söylendi, bizde inandık, '' istanbul'da dostun anan baban kardeşin '' diyorlardı, şimdi dostlarım neredeler?

anne pantolonum yok diyorum, benim sorunum değil, 20 yaşındasın çalış al diyor. zatne seni bu yaşına kadar o oda da oturttuğum kabahat, 20 yaşındaki delikanlının ekmeğini ben, yemeğini ben veriyorum, ben senin gibiyken bir etekle gelin gittim diyor, bende merak etme benim de bir pantolonum var aynı sayılırız deyince başlıyor ağlamaya.

kitap okumamız söylendi bize hep, büyük adam olmayı öğütlediler, bu sözlerini tuttum, gittim kitap okudum hep, her türlüsünü. lakin kitap almk için para istedikleri zaman da, bizim öyle şeylere verecek paramız yok, kitabı bırak ekmeği zor alıyoruz dediler.

şimdi, bu yukarıya bir sürü şey yazmışlar ve 25. entryi okuyorum, '' şerefsize aymaza inat, yaşamak '' diyor.

dostum ben şerefli yaşadım lakin, üstümde hiç birşey yok. ne ceket, ne süveter. söylesene bana ben yaşıyor muyum?

ancak arada bir gerçekten yaşayacaksın :
duygusal olarak "unutulmaz bir an" denen
yaşam aralıklarından birinde, tam kendin olarak,
tam kendisiyle yüzyüze geldiğin bir başka kişiyle
birlikte, birşey yaşadığında (bir sevinç, bir acı...)
-- o zaman gerçekten yaşarsın.

ama bu "an"ları son derece seyrek yaşarsın
(kimi insanlar --çoğunluk?-- bunları hiç yaşamaz
belki); son derece de kısa... gene de, bunların sağladığı
anlam yoğunluğu, yaşamının bütün geriye kalan
çölünü yeşertmeye yetecek.

(bkz: oruç aruoba)

yaşamak = O2 vs CO2 dönüşümü.

Yaşamak yaşlanmaya çalışmak...git gide tükenmek.

acıçekmemize, ağlamıza,isyan etmemize, hüzünlenmemize inat hala gülmeyi unutmamış olmamızdır.

(bkz: yaşamak umrumdadır)

yaşamak, frekansını tüm detaylara eşitlemek ve hayatın tüm detaylarını görerek,ondan zevk almaktır.

Namusunla yaşa , Şerefinle öl. Yaşamak 3 kelimedir doğarsın büyürsün ve geberirsin , senden kalan tek hatıra bıraktığın eserlerdir . Çoğu insan bu dönemde yaşamanın değerini bilmiyor kafalarına göre ruhsuzluklar yapıyor 2. şans çoğu zaman hiç kimseye verilmeyecek .

ölenlerin ardından zorlaşan mecburiyet.

yaşamak sadece nefes almak mıdır?ya da uyuyup uyanmak...hayır yaşamak hayatı anlamlı kılmaktır acısıyla güzellğiyle kahkasayla gözyaşıyla dibe vuruşuyla umuduyla vedasıyla kavuşmasıyla hayata dair ne varsa her şeyi tatmaktır yaşamak.

"ben öyle bilirim ki yaşamak
berrak bir gökte çocuklar aşkına savaşmaktır."

(bkz: ismet Özel)

hayatın bize getirdiklerine bağlı olarak ve çok fazla beklentin olmadığı sürece yaşamak çok çok çok güzeldir.yaşamayı sevmenin en basit yolu bütün duyularınla yaşamaktır.
bir çikolatayı yerken gözlerini kapatıp onun tadına varmak , gökyüzüne bakıp yıldızları seyretmek , sevdiğin şarkıyı tekrar tekrar dinlemek , mis gibi kahvenin kokusunu içine çekmek , sevdiklerine sarılmak bunların hepsi insanı mutlu etmeli ve bunlara sahip olabildiği için ne kadar şanslı olduğu düşünüp yaşamayı deli gibi sevmeli inadına yaşamalıdır.

"yaşamak yiğit işidir
bedeli dağlardır..." umuda ezgi

yaşamak bu devirde eğer, anne babaysan çocukların içindir... eğer askersen vatanın içindir... öğrenciysen not içindir... emekçiysen ekmek içindir...

çaresizlikten, göz göre göre yanlış adımların planını yapmak, zeminini hazırlamaktır. her şeyden vazgeçme ve geçirilme pahasına...

Ne için yaşamalı? Her şey boş!
Yaşamak, kendini yakmak yine de ısınamamaktır...

Nietzsche

cahit zarifoğlu günlüğü.

yaşlanmak.

direnmektir..

oyun oynamaktır. ölünce diğerlerinin de ölmesini beklersiniz. eğer şanslı iseniz reenkarne olursunuz. ve oyun bir kez daha başlar. (bkz: counter strike)

yaşamak, gözlerinde yaşamak, kelimelerin büyülü dünyasında yaşamak. kimi zaman o kadar yalnızım ki bu yaşam denilen kör kuyunun içinde. ve kimi zaman öylesine zor ki sensizlik. bedenim nefessiz kaldı bugün, boğuluyor sensizliğin verdiği acı uğultuların eşliğinde ve özgürlüğünü istiyor yaşam denilen o sonsuzluk halesinden. işte bu gece nefessiz kalmış bedenime bir damla can versin diye nefesini bekliyor kalbim. ve bu sabahın fecrinde gözlerindeki o altın sarısı ışığı görememektir yoksulluğum. bazen kendime soruyorum peki yaşamak nedir? biliyormusun kalbim tek bir cevap veriyor "yaşamak daha sabahın ilk ışıklarında gözlerindeki o altuni ışığı görmektir ve yaşamak senin gözlerindeki zerin zerresinde gizlidir."

yaşamak, hızlı bir ölme biçimidir.

yaşamak süreli bir yolculuktur
bilinenden gelip bilinmeyene giden
yaşamak doğaçlama bir tiyatrodur
ezberden gelip ezberbozana giden
yaşamak karşılıksız sevmektir
bağlanmaktan gelip aşka giden
yaşamak güzeldir güzel olan yanındaysa.