bugün
- faiz yer misiniz ya da yiyor musunuz3
- yakışıklı mısırcı'ya 615 bin tl hediye gönderilmsi6
- ekşi sözlük5
- gilf kadın seksiliği2
- imamoğlu küresel bir projedir5
- günaydın arkadaşlar6
- hasan bora2
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- afet hoca3
- popüler kişisel gelişim safsataları2
- serpil çakmaklı2
- true nickli yazar6
- tayyip ölünce başa kim geçecek sorunsalı12
- gücü ele geçirene kadar herkes mağdur takılır4
- elektronik sigara4
- uzun adam küresel bir projedir3
- enayimiknatisii'nin akıllı olması akıllı2
- gta 632
- yayın açan birisine para gönderme saçmalığı2
- black bag2
- pazar sabahi erken kalkan insan4
- ona bir şey söyle5
- lionel messi3
- gizli osuranları nasıl anlarız10
- bir takım siyasiler neden sokağa çıkamaz2
- üremeyin ulan3
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202685
- çalışmadan yaşayacak gelirin olsaydı ne yapardın16
- futbol5
- türk aydınlanması2
- trump'a sen çok aptal bir başkansın diyen gazeteci2
- anın görüntüsü24
- bir yazara entrylerinden aşık olmak24
- kellikleriyle akılda kalmış isimler13
- uyudunuz mu11
- çocuk istismarı2
- birdaha dünyaya gelsen hangi yılda doğardın7
- fon vurgunu15
- 21 kasım 2026 galatasaray samsunspor maçı14
- askerde karşılaşılan ara geçiş formları11
- allah3
- true sapığının süresiz çaylak olması17
- allah olsaydım2
- street fighterda chun'liye yenilmek8
- gazze için parayı katlamak istedim3
- arkadaşlar nasılsınız19
- 31 karşıtları kripto dincidir4
- ciddi ciddi 31 çekene sapık diyen sapıklar7
- akp kime çalışıyor12
- iremga10
bugün, bir daha yaşayamayacağım/düşünemeyeceğim şeyleri gördüm.
örneğin bir mühendisin ve ya doktorun da insan olduğunu.
büyükler bize hep mühendis, doktor olmayı öğütlediler.
ve hep bizde bu amaç için yaşadık.
şimdi bakıyorum da, ben hiç bir mühendisin, doktorun insan olabileceği gerçeğiyle yüzleşmemişim. ve bugün bunun şaşkınlığı içerisindeyim.
bilmiyorum, bize hiç insan ol demediler. bundan olsa gerek, bir parka, bir kot bir kazak yaşadık. cebimizde hep bir paket sigaradan gayrısını taşımadık hoş o paketin de hep son dalı vardır içinde..
allahtan korkmayı öğütlediler hep, sen onu sev, o da seni sevsin demediler hiç. biliyor musunuz? ben ilk cesaret gösterisini rabbi red ederek gerçekleştirdim. bilmiyorum böyle yüreğimden birşeyler uçtu, sonradan pişman oldum ama...
küçüktük televizyonlarda öpüşmeli sahneleri izletmezlerdi bize, bundandır ilk aşık olduğumu düşündüğümde , aşık olduğum kızı okulun tuvaletinde öpüşerek hayal ederdim.
büyüdüm, şimdi ise kafamı omzuna yaslayıp ağlayabileceğim bir aşk arar oldum. insan değişiyor mu ne?
küçüktük, insanlardan korkmamız söylendi, bizde inandık, '' istanbul'da dostun anan baban kardeşin '' diyorlardı, şimdi dostlarım neredeler?
anne pantolonum yok diyorum, benim sorunum değil, 20 yaşındasın çalış al diyor. zatne seni bu yaşına kadar o oda da oturttuğum kabahat, 20 yaşındaki delikanlının ekmeğini ben, yemeğini ben veriyorum, ben senin gibiyken bir etekle gelin gittim diyor, bende merak etme benim de bir pantolonum var aynı sayılırız deyince başlıyor ağlamaya.
kitap okumamız söylendi bize hep, büyük adam olmayı öğütlediler, bu sözlerini tuttum, gittim kitap okudum hep, her türlüsünü. lakin kitap almk için para istedikleri zaman da, bizim öyle şeylere verecek paramız yok, kitabı bırak ekmeği zor alıyoruz dediler.
şimdi, bu yukarıya bir sürü şey yazmışlar ve 25. entryi okuyorum, '' şerefsize aymaza inat, yaşamak '' diyor.
dostum ben şerefli yaşadım lakin, üstümde hiç birşey yok. ne ceket, ne süveter. söylesene bana ben yaşıyor muyum?
örneğin bir mühendisin ve ya doktorun da insan olduğunu.
büyükler bize hep mühendis, doktor olmayı öğütlediler.
ve hep bizde bu amaç için yaşadık.
şimdi bakıyorum da, ben hiç bir mühendisin, doktorun insan olabileceği gerçeğiyle yüzleşmemişim. ve bugün bunun şaşkınlığı içerisindeyim.
bilmiyorum, bize hiç insan ol demediler. bundan olsa gerek, bir parka, bir kot bir kazak yaşadık. cebimizde hep bir paket sigaradan gayrısını taşımadık hoş o paketin de hep son dalı vardır içinde..
allahtan korkmayı öğütlediler hep, sen onu sev, o da seni sevsin demediler hiç. biliyor musunuz? ben ilk cesaret gösterisini rabbi red ederek gerçekleştirdim. bilmiyorum böyle yüreğimden birşeyler uçtu, sonradan pişman oldum ama...
küçüktük televizyonlarda öpüşmeli sahneleri izletmezlerdi bize, bundandır ilk aşık olduğumu düşündüğümde , aşık olduğum kızı okulun tuvaletinde öpüşerek hayal ederdim.
büyüdüm, şimdi ise kafamı omzuna yaslayıp ağlayabileceğim bir aşk arar oldum. insan değişiyor mu ne?
küçüktük, insanlardan korkmamız söylendi, bizde inandık, '' istanbul'da dostun anan baban kardeşin '' diyorlardı, şimdi dostlarım neredeler?
anne pantolonum yok diyorum, benim sorunum değil, 20 yaşındasın çalış al diyor. zatne seni bu yaşına kadar o oda da oturttuğum kabahat, 20 yaşındaki delikanlının ekmeğini ben, yemeğini ben veriyorum, ben senin gibiyken bir etekle gelin gittim diyor, bende merak etme benim de bir pantolonum var aynı sayılırız deyince başlıyor ağlamaya.
kitap okumamız söylendi bize hep, büyük adam olmayı öğütlediler, bu sözlerini tuttum, gittim kitap okudum hep, her türlüsünü. lakin kitap almk için para istedikleri zaman da, bizim öyle şeylere verecek paramız yok, kitabı bırak ekmeği zor alıyoruz dediler.
şimdi, bu yukarıya bir sürü şey yazmışlar ve 25. entryi okuyorum, '' şerefsize aymaza inat, yaşamak '' diyor.
dostum ben şerefli yaşadım lakin, üstümde hiç birşey yok. ne ceket, ne süveter. söylesene bana ben yaşıyor muyum?
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com