sonbahar

istanbul'da yaşanılası mevsim.
(bkz: istanbul da sonbahar)

duyguların en yoğun yaşandığı,rengiyle insana huzur veren,tablo gibi mevsim...

ayrılıkların mevsimi olarak bilinse de bazen kavuşmaların mevsimide olabilir.

yaşar nabi nayır şiiri.

Altın rengi gözleri yanan bir semaverdi
Ilık bir çay kokusu akardı saçlarından.
Yanmanın lezzetini onda hissettiğim bir an
Ve yazın sevgisini bana önce o verdi.

Yaz gibi iri olgun meyveleri severdi,
Bir çocuk gibi şendi ve gülerdi her zaman
Bir mevsim gözlerinden içime doldu cihan
Ve güzel yaz günleri ne çabuk geçiverdi.

Artık donuk bir cam var mavi gökler yerinde.
Güneşi benden çalan o sıcak bakışlardır,
Ve yazı o götürdü mutlak beraberinde.

En güzel rüyaların bile bir sonu vardır:
Bir bahar rüzgârından alarak bir sabah hız
Mevsimlerin ömrünü yaşamıştı aşkımız.
Onu şimdi kaybettim ve şimdi sonbahardır

doom metal mevsimidir.*
(bkz: autumn)

aşık olunası mevsim.***

ayrıca sibel canın da güzel şarkılarından biridir.**

yalnız geçirilmemesi gereken ve istanbul'da yaşanması ayrı bir güzel olan mevsim.ne sıcak ne soğuk...

(bkz: güz)

pek cok sarkıya konu olan mevsim.. * * *
bir de su anda ah ulan bi gelse de su sıcaktan kurtulsak dedirten mevsim * *

bir ay sonra gelecek olan mevsimdir.* ***

en güzel mevsimdir..

ahmet hamdi tanpınar'ın şiiri.

Durgun havuzları işlesin bırak
Yaprakların güneş ve ölüm rengi,
Sen kalbini dinle,ufkuna bak.

Düşünme mevsimi inleten rengi
Elemdir mest etsin ruhunu
Eser rüzgarların durgun ahengi.

Yan yana sessizce mevsimle keder
Hicrana aldanmış kalbimde gezin
Esen rüzgarlara sen kendini ver.

sezen aksu'nun muhteşem "git" albümünün en iyi şarkılarındandır. hatta kanımca albümde "ah mazi"'den sonraki en iyi şarkıdır. amaç kahrolmak değilse bu iki şarkı birden alınmamalıdır.

şarkının sözleri aysel gürel'e bestesi ise onno tunç'a aittir. sözleri şu şekildedir:

Alır gider beni sarı rüzgarlarıyla sonbahar...
Gelir anılardan bir davet çocukluğum canlanır.
Bir varmış bir yokmuş diye başlardı bütün masallar,
Hani nerde o masum ve daha bozulmamış rüyalar?

Sedef sedef olur, açardı nilüferler
Ve kanatları tülden fildişi kelebekler.
Bir martı gibi tek başıma uçardım,
Hani nerde üstünden uçtuğum mor denizler?
Sevgiden saygıdan bir altın kafes ördüm,
inançlarım kilit kilit oldu üstüme.
Aşıp bedenimi, bendeki beni gördüm
Hani nerde uğrunda azaldığım değerler?
Ellerim soğuk şimdi, üşüyor dudaklarım...
Göğsüne düştü başım o çiçekten yılların.
Ey sonbahar...

yaz aşklarının sona erdiği insanı hüzne sokan mevsimdir.

dökülen yapraklar ve soğuyan havanın eşliğinde okulların açıldığı,ayrılıkların yaşandığı,insanın burnunun direklerini sızlatan eylül,ekim,kasım'ı kapsayan yazdan sonra,kıştan önceki mevsim.

hüzün mevsimi, yaprakların sararıp solduğu.