rock

ben küçükken özendiğim abilerin, ablaların dinlediği müzikti. bu abiler ve ablalar hep siyah giyerlerdi ve ellerinde enstrüman ya da kitap olurdu genelde. uzaktan bakıp ne kültürlü insanlar derdim ve onlar gibi olmak isterdim. sonra büyüdükçe rock beni de sardı, dinlemeye başladım. sonra limit nickli yazar girdi hayatıma. zaten müzikten daha fazlası olduğuna, bir felsefe, bir yaşam tarzı olduğuna inandığım rockın tam olarak ne olduğunu anlamamı sağladı.
büyüdüm ve o özendiğim abilerim gibi olmuştum ama bir şeyler farklıydı. o abilerin, ablaların takıldığı mekanlara takıldım ben de; ama dedim ya bir şeyler farklıydı. o siyah giyen insanlara zamanında satanist damgası vuranlar, o ablalarla konuşacak cesaretleri olmadığından onlara uzaktan laf atanlar da artık o mekanlara takılmaya başlamışlardı. sanki hepimizden daha rockcı görünüyorlardı ama her hallerinden belliydi boş oldukları. ellerinde kitaplar yoktu. genelde kitabın yerine bira oluyordu. benim o özendiğim abilerin, ablaların ellerinde de zaman zaman bira vardı; ama bira farklı duruyordu onlarda sanki. belliydi çünkü alkolü, sigarayı ya da enstrüman çalmayı bir ifade biçimi olarak görmüyorlardı. onlar tüm bunları seviyorlardı ve sevdikleri için yapıyorlardı. onların karşı cinsi etkilemek gibi bir amacı yoktu. zaten sayıları o kadar azdı ki karşı cinsi bırakın etkilemeyi ürkütüyorlardı sanırım. herkes onlardan uzak durmak istiyordu. mık güzeldi onlarla, eski adliye arkası güzeldi. onların hataları yok muydu elbetteki olmuştur. ama bir zararları varsa da bu zarar ancak kendilerineydi. bildikleri gibi yaşıyorlar kimseyi takmıyorlardı. bir de şimdi onların yerini alanlara bakıyorum ya da daha doğru bir ifadeyle bizim yerimizi alacaklara. kendileri hariç herkes için yaşıyorlar. yaptıkları her harekette, giydikleri her şeyde, dinledikleri her şarkıda başkalarının isteklerine itaat ediyorlar sanki. belki de yanılıyorumdur, belki de abartıyorumdur ama şundan eminim günümüzde rock diye tanımlananlar ve yapılanlar benim bildiğim, sevdiğim şeyler değil ve o abilerin ya da ablaların sevdiği, inandığı, yaşadığı şey de değil.

(bkz: pink floyd)

ilk nakaratın bitmesi ile elektro-bas gitarların o ahengi nedeniyle kendini sevdiren müzik türü.

hayata anlam veren müzik türü

türkiyede üç beş tane grup ve şarkıcıyı saymazsak kesinlikle özünden uzak bir türüdür. rock doğası gereği sosyal mesjalar vermeyi seven hali ile içinde bulunulan siyasi ve toplumsal dayatmalara karşı koyan bir türdür. yeni yetme tıfıllar bu müzik türünü sırf moda olduğu için dinlemektedir. hali hazırda piyasada rock ile ilgili olan dergiler mor ve ötesinin dünya yalan söylüyor albümünü türkiyenin rock müzikteki dönüm noktası olarak görür. bu albüm bir çok rock içerikli dergi tarafıdan rock müziğin dönümü olarak görülüyor ise zaten türkiyede böyle bir tür yok demektir. ya da öncül grup ve şarkıcılar görmezden gelinip rock müziğin doğasına aykırı bir şekilde popüler olan destekleniyor demektir ki ikinci seçenecek daha korkutucu.

kötü giden şeylere bir çığlık atmaktır.

Rock müzik 80 lerde bir yaşam tarzı biçimindeydi. Herkes müziğe göre yaşardı. Günlük yaşantılarında insanlar rock ile yaşarlardı. Artık gerçek Rock müzik yapan bir grup yok malesef. En son örnekleri:
(bkz: europe)
(bkz: skid row)
(bkz: scorpions)

aklıma gelen 4 isim
scorpions- led zeppelin - pink floyd - guns and roses.

zaman zaman popüler olsa da hiç bir zaman pop olmamış alt kültür bir yaşam tarzı.
günümüzde hemen hemen hiçbir grubun yapmadığı, yapamadığı müzik türünü de içinde barındıran felsefe. siyah giymekle, küpe takmakla, ben özgürüm demekle olamayacak bir özgürlük mücadelesinden daha fazlası, özgürlüğün ta kendisi...
kendin için ve herkes için en iyiyi istemektir rock. asla sadece müzik değildir. bu hayatı boşverin, için, eğlenin dememiştir. bu hayat hepimizin ve daha iyisini isteyin demiştir. siyah giyin, aynı olun, aynı düşünün dememiştir. farklı olun, kendiniz olun ve topluma uyarak aynılaşmayın, topluma kendinizi olduğunuz gibi kabul ettirin demiştir ve sonsuza kadar da rock bunları diyecektir. bunu kimi zaman bir delikanlının saçında sakalında, kimi zaman güzel bir hatunun bakışında söyleyecektir. an gelecek açlıktan ölmek üzere olan çocuklar için isyan edecek, an gelecek savaşları lanetlemek için küfredecektir. bazen yürekten gelen bir çığlık olup bagetin ucunda sesini duyuracak, bazen de doğruları insanların kalbine penalarla kazıyacaktır.

(bkz: heavy metal)
(bkz: başlangıcından bugüne heavy metal)

bass gitarın hayat verdiği müzik tarzı.

endüstriyel zamanların müziği. dev çelik fabrikalarında çalışan işçilerin, amerikan proleteryasının müziği olarak doğdu.

rockseverler bana kızmasın, ki ben de aslında onlardan biriyim, üretim biçimindeki değişiklikle birlikte ortadan kalkmasa da giderek daha az popüler olmasına şaşmamalı. hala iyi rock grupları ve müzisyenleri çıkıyor (bkz: white stripes) (bkz: pj harvey)ama bir daha led zeppelin, deep purple, ozzy osbourne, metallica, motörhead, iggy and the stooges ve daha sayamıyacağım niceleri gibi rock grupları çıkar mı? sanmam.

artık hip hop ve tekno var. bilgisayarla üretiliyor çoğu kez masa başında. hakim üretim biçimindeki gibi.

rock da belli bir üretim biçiminin yansıması idi ve onunla birlikte en azından batıda marjinalleşiyor. çin'de pekala mümkün ama.

bu rock müziğin tamamen ortadan kalkacağı ve dinlenmez olacağı anlamına gelmez tabii. insanlar hala bunları keyifle dinlemeye devam edecek ama bir tür nostalji olarak.
sonuçta doğan herşey ölür biliyoruz ama ortadan kalmaz tamamen.

hep felsefesinden bahsettim şimdi bir müzik bilgisi yazayım;

Chuck Berry' nin meşhur Chess Records Stüdyoları' nda 1955'te kaydettiği ''Maybellene'', bütün hikayeyi başlatan şarkıdır.
Maybellene ülke çapında hadise yarattı. 1 milyondan fazla sattı, listeleri yıktı geçti ve dünyaya yeni ve kuvvetli bir sesin doğumunu müjdeledi: Rock' n roll.

(bkz: i love rock n roll)

dinlemeyen herkese enteresan gelen bir müzik türü.
bunu dinleyen her kızı hafifmeşrep, her erkeği de kazanova sanıyorlar. burdan size sesleniyorum, yok ulan oyle bişey. kaç senedir ne bi grup seks yapmışlığım var ne de boyna veren bi kıza rastlamışlığım. boş hayaller bunlar boş.

sert olmasi muhim degildir onemli olan kaliteli olmasidir fakat cogunlukla sert sevilir *