rab

rab kelimesi sami dillerinden gelir yani arapçada da ibranicede de aynı anlamı taşır.
dilleri dinlerle bağdaştıramayız. herhangi bir dilde anlamca aynı olan herhangi bir kelimenin kökeni değil belirttiği soyut ya da somut şeyler mühimdir ve dillerin dini olmaz.

zira burada yaratıcıdan bahsetmek için yine kökene ihtiyaç duymazsınız. mensup olduğunuz dinde rabbin özel isimleri zaten mevcuttur. ne cahil cahil konular bunlar aq.

tanrının tora'daki asıl adını anman sana verilen buyruğa aykırı, bu davranışın herhangi birini öldürmekten, herhangi bi insana durduk yere beddua etmekten, ölüm istemekten farkı yok. kendi nefsine sahip çıkmak zorundasın.

ellerim bos gonlum hos
yehova ne oluyor peki ?

musevi dilinde tanrı, haşem, adon, adonai'dir. rab değil! ismini doğrudan anamazsınız. bilmediğiniz her konuda yorum yapmamanızı tavsiye ediyorum.

Yahudi dilince tanrı demek. Bunu her gün söyleyenler tanrı denilmesine kızıyor. Yahudiden daha çok yahudiler.

kökeni Arapça değil ibranicedir.

Yahudilik ve Hristiyanlıkta

ibrahimî dinlerin kutsal metinlerinde tanrı veya efendi anlamında kullanılır.[4][5] Hristiyanlıkta isa için "Rab isa" şeklinde kullanılmaktadır. Türkçeye Arapçadan geçen sözcük tanrı anlamında kullanılır.[6]

Kutsal Kitap'ta şu şekilde geçer:

"...RAB Tanrı göğü ve yeri yarattığında, yeryüzünde yabanıl bir fidan, bir ot bile bitmemişti. Çünkü RAB Tanrı henüz yeryüzüne yağmur göndermemişti. Toprağı işleyecek insan da yoktu..." (Yaratılış 2:4)
"Davut'un kendisi, Kutsal Ruh'tan esinlenerek şöyle demişti: 'Rab Rabbim'e dedi ki, Ben düşmanlarını Ayaklarının altına serinceye dek Sağımda otur'." (Markos 12:36)
islam'da

islâm'da Allah anlamında kullanılmakla birlikte Allah'ın 99 isminden biri değildir.

Kur'an'da Rab sözcüğü geçen ayetlerden biri şöyledir:

"...Ben sizin O'na ortak koştuğunuz şeylerden korkmam. Ancak, Rabbimin bir şey dilemesi hariç. Rabbimin ilmi her şeyi kuşatmıştır. Hâlâ ibret almıyor musunuz?" (Enâm Sûresi, 80. âyet)

Kuranda çokça geçer, alemlerin rabbi gibi, manası terbiye eden efendi hakim hükmeden.

hristiyanlıkta da kullanılan bir kelime.

köken bakımından "efendi, sahip, büyük, ulu kişi" manasında.

Psalms 34:18 giriş sözü der ki, "RAB gönlü kırıklara yakındır"

ibranice kökenli "efendi" anlamına gelen sözcük.

hırvatistan'da bir adanın ismi.

kur'anda 968 yerde geçer. bundan sonra en fazla tevrat'ta karşımıza çıkar.

türkçe karşılığı tanrı olan kelimedir. hiçbir kutsallığı yoktur.

ilah, tüm yaratılmışların sahibi, her şeyin maliki.

Yaradılışın 7. Gününü yaşayan kişi. Zevkle yaşanır hep cumartesi.

israil'in tanrısıdır. diğer insanlar sikinde bile değildir. dünyayı o yaratmıştır ama kendisi sadece küçücük israil toplumuyla ilgilenmektedir. ibrahim, ishak ve yakupla anlaşmaları gereği israiloğullarını korumakta, çoğaltmakta, zengileştirmekte ve onlara yamuk yapan diğer halklara felaketler yağdırmaktadır. gerçekten çok ilginç bir tanrıdır. ekmek mayasıyla da bi alıp veremediği vardır ama onu çözemedim.

yaratan anlamı dışındaki kullanımların şirke girip girmediğini merak ettiğim arapça kelime.

Semitik toplumlar da daha doğrusu Ortadoğu hakların da ibrahimi dinlerden bu yana yaratıcıya , yeryüzü nimetlerini başh eden yaratıcıya verilen ad.

1.Mürebbi,gereksinimleri karşılayan,terbiye veren ve yetiştiren;
2.Kefil,gözetici,koruyup kollayan,ıslahla sorumlu olan;
3.Çeşitli kimselerin oluşturduğu bir toplulukta merkezi bir sıfata sahip olan;
4.Kendisine bağlananların efendisi,sözü geçen,üstünlüğü ve yüceliği kabul edilen ve tasarruf hakkına sahip,itaat ve boyun eğilen efendi,güç ve egemenlik sahibi reis;
5.Malik,efendi.

güç ve egemenlik sahibi, hareketlere etki eden, yani senin hareketlerine, yaşantına,sevinmene, endişene, kederine , korkuna ne etki ediyorsa senin rabbin odur.

insanoglunu Kendisinin halifesi olarak Ve kendi ruhundan üfleyerek yaratan, tüm alemlerin sahibi.

en merhametlinin, herşeyin sahibinin, tek kusursuz olanın, esenlik verenin, koruyup gözetenin, yenilmeyenin, en büyüğün en yücenin bir diğer adı.
(bkz: allah)
(bkz: tanrı)
(bkz: huda)
(bkz: rahman)

osmanlıcada Vasat, orta boylu. * Avlulu ev.

rab turkcede de kullandigimiz terbiye kelimesiyle ayni koktendir. tek bir anlami yoktur.
* tebiye veren, yoneten, kanun koyan gibi anlamlara gelir.
ayrica
(bkz: errezzak)
(bkz: bilmemek ayip degil)