nevermore

"Düşünen adam için metal yapan" süper progresif metal grubu.

Edgar Allan Poe'nun Kuzgun şiiirinde icad ettiği bir kelime ya da değil ya da her neyse öyle işte...

sanılanın aksine progresif değil, babalar gibi thrash metal yapan baba bi grup

progresif trash metal yapsa sorun olmayacak güzel grup.özellikle believe in nothing ve the river dragon has come adlı kurdili hicazkar makamında yapılmamış olan parçalar dinlenilesidir.*

jeff loomis 'in gitar caldigi,oldukca yetenekli metal * grubu.

(bkz: this godless endeavor)
(bkz: dead heart in a dead world)
(bkz: enemies of reality) gibi inanilmaz albumler yapmis grup.

son yılların en muhte$em gruplarından biridir.. cayır cayır thrash yapan bir gruptur, teknik açıdan kusursuzdur.. an itibariyle metal dünyasının en iyi gitaristi jeff loomis ve en iyi vokalisti warrel dane'yi barındıran gruptur.. besteleri muhte$emdir.. sözleri insanılmazdır..

her türlü müziği yapabilecek bir altyapıya sahip kaliteyi dinlenebilirlikle karıştıran aşırı yetenekli grup.

"artık seni sevmiyorum" sözlerini duyan ve acı çeken biri hakkında melankolik bir queen şarkısı.
robotech çizgi filmini de içeren klibi için
http://www.youtube.com/watch?v=QwE3x06Pjnc

dead heart in a dead world albümünden sonra iyice azan progresif/thrash metal grubu.

1991'de seattle'Da sanctuary adlı power metal grubunun dağılmasından sonra oluşmuştur...

elemanlar:

Warrel Dane - Vokal
Jeff Loomis - Gitar
Steve Smyth - Gitar
Jim Sheppard - Bass
Van Williams - Davvul

albümleri:

Nevermore (1995)
The Politics of Ecstasy (1996)
Dreaming Neon Black (1999)
Dead Heart in a Dead World (2000)
Enemies of Reality (2003
This Godless Endeavor (2005)

7 telli gitar çalıp hala 1 ses pesleştiricek kadar kalın sesler çıkmarmak istiyorlarsa bu adamlar sıyırmış dedirten grup.

gitarist Steve Smyth'in ayrildigi grup.

fairy feller s master stroke'dan öyle bir alırki girişi, bir garip eder insanın içini. tassavufi mistik müziktir.

kötü klipleri yüzünden çok fazla dinleyici kaybetmiş süper trash metal grubu.
(bkz: i voyager)

The Shadow Fiend...
(bkz: Warcraft)
(bkz: Frozen Throne)
(bkz: DotA All-Stars)

nevermore'un türü herdaim tartışılan bir konudur çıktıklarından bu yana. dinleyicilerden tutun da müzik eleştirmenlerine kadar henüz işin içinden çıkabilen birisini görmedim ben. nevermore'un türünü anlamak için grubun felsefesini anlamak gerek öncelikle. nevermore tepeden tırnağa anarşist, yer yer de komünist ve nihilist düşünceleri barındırmaktadır. yani diğer bir deyişle grupta hakim bir özgünlük sözkonusu. bu adamlar tam da yapmak istediklerini yapıyorlar, içlerinden ne geliyorsa onu notalara ve dizelere yansıtıyorlar. bunu biraz ondan biraz bundan mantığıyla (meralcore gibi) değil, önce kendilerinin içine sinecek biçimde özümsüyerek yapıyorlar. grubun müziğinde progressive'den doom'a, death'den, thrash'a, groove'dan oryantal'e, klasik'ten ortaçağ kilise müziğine her öğeye rastlamak mümkün. bu konuda tek söyleyebileceğimiz grubun thrash tabanlı bir müzik icra ettiği. bunları sağlamak için de büyük bir entellektüelite gerekiyor haliyle. bilhassa jeff ve warrel dünya müzikleri ve ideolojilerini, inançlarını diftik diftik etmiş adamlar. hatta warrel bir tenör ve amatör düzeyde edebiyatla uğraşan bir adam, jeff ise klasik müzikten anadolu müziklerine ve hatta oryantale kadar, meshuggah gibi hayvanatlardan tutun da mozart gibi klasik müzik dehalarını inceleyen bir manyak (bkz: jeff loomis/@zedx). tüm bu nedenlerle sadece müzikal değil sözsel açıdan da nevermore şarkılarının edebi yönü hayli gelişmiştir.

en özet şekliyle; nevermore, nevermore'dur.

gitarlarını bir ses değil yarım ses pesleştiren gruptur.

Dinlenmesi oldukça tehlikeli bir gruptur bu. anlayanı çok sever, anlamayanı 'eh işte' der...

en farklı metal gruplarından biridir; vokallerinin ilginçliği, bestelerinin çeşitliliği ve şarkı düzenlemeleri ile her zaman bir adım öne çıkarlar.

başlamak isteyenler şu şarkılara göz atabilirler;

(bkz: the sound of silence)
(bkz: enemies of reality)

thrash metal değil, power metal etkileşimli extreme metal yapan müzik grubudur.

ne metal grubu olması çok da fifi olan şahane grup

ayrıca (bkz: the heart collector)

the river dragon has come isimli şarkısıyla yarmıştır. enemy of reality albümü ise trash death arası gidip gelmiştir. kararı trash de vermişlerdir.

özgünlüğü yakalamış olan müzisyenler ve sanatçılar topluluğu. türünün belli olmaması onların ne kadar özgün olduklarını ve piyasa amacı gütmeden sadece müzik yaptıklarını gösterir. üst düzey yetenekli üstatlardan oluşur ki; böyle adamlardan kötü albüm beklemek ayıptır kanımca! 7 telli gitardan kalın kalın sesler çıkarmaları, benzeri bulunmayan riffleri şarkılarında coşturan, vokaliyle oha be birader dedirten, teknik thrash(teknik rifflerden ve sololardan dolayı)/ power (vokalinden dolayı)/ progresif (çeşitliliğinden dolayı) metal grubudur.

(bkz: the obsidian conspiracy) adlı albümleri dört gözle beklenen grup. 5 sene oldu, babalar yine ortamı yıkacak gibi görünüyor.