nefes

filmde, küresel güçler dediğimiz ülkelerin,
gizli servisleri tarafından eğitilmiş silahlandırılmış dev bir mafya örgütüne karşı,
türk halkının 1993 lerdeki meşru müdafa çabası anlatılmaktadır. hiç de bir milliyetçilik yoktur. sadece gerçek vardır.film genel olarak güzeldir. izlenmelidir.

kesinlikle bir baş yapıt olan film. gerçekler,yaşanan tüm acılar filmin her sahnesinde tokat gibi çarpıyor insanın suratına.

hem karakolda görevli hem de pkk'lı grupta hacettepe tıptan birer karakter barındıran etkileyici yapıt.
bu detayla da üzerinde uzun uzun düşünülmesi gereken bir mesaj veriyor.
filmi ses sisteminin çok kötü olduğu bir salonda izlediğim için telsiz konuşmalarını ve çatışma sahnesindeki diyalogları tam olarak anlayamadım. adam gibi bir salonda bir kez daha izlenmeyi hakediyor.

izlemeyenlerin kıçlarından salladıkları gibi Ucuz vatan, millet, sakarya edebiyatına bulaşmayan, siyasete girmeyen, kürtler düşmandır propagandası yapmadan sadece ve sadece orada vatanları için her şeylerini feda eden insanların yaşadıkları dramı anlatan filmdir. 40 kişinin 40 farklı hikayesi var ama görevleri söz konusu olunca 40'ının da tek vücut olması; biz evde oturup kıçımızı büyütürken o anda birilerinin uç koşullarda bizim iyiliğimiz için yaşadığını, televizyonda bir kaç dakikada dökülen cümlelerin yaşanan gerçeklerin binde birini yansıttığı gerçeğini tokat gibi vurur yüzümüze. hatta orada olmayıp da oturduğumuz yerden çatışmalar hakkında konuşmanın yersiz olduğunu da anlatır bize. ayrıca günlük hayatta yok fiyatı düşsün de şu telefonu alayım, yok sınavda çalıştığım yerden sorular çıksın gibi koşuşturmaların bom boş olduğunu da hatırlatır bizlere.

Adı nefes ama hayatımda yüzlerce film izleyen ben ilk defa bu kadar uzun süre nefessiz kaldım bir filmde. komutanın eşine gönderdiği mektupta ilk defa birisinin sevgilisine aşkını bu kadar etkileyici anlattığını gördüm. çatışma sırasında elinde telefonla şoka giren asker ile ilk defa bir insanın gözündeki çaresizliği bu kadar net gördüm. vurulan askerin "komutanım sen hiç aşık oldun mu" diye inlerken ilk defa sevdiklerini artık göremeyeceğinin acısının bu kadar ağır olduğunu gördüm.

Teknik olarak incelersek görüntüler, çekimler, efektler mükemmel derecede başarılı Tipik bir hollywood filmi kalitesinde olmuş, açıkçası hiç beklemiyordum bu kadarını. zaten bu gerçeklik sanki orada siz çatışıyormuşsunuz hissi verip filmin etkisini bir kat daha arttırıyor. Tek eksik yanı sanırım dublajlı olmadığı için konuşmaların çok net duyulamaması o kadar kusur da olur artık.

Sadece Türk sinemasının değil, dünya sinemasının da gelmiş geçmiş en iyi filmlerinden birisidir. tipik "abd askerleri her zaman haklı ve kahramandır" temalı filmlere on basar. Zaten ingilizce altyazılı fragmanına yazılan yabancı yorumlarından da bunu anlayabilirsiniz.

Ayrıca bol sıfırlı meblalara sahip, starbucks'ta bacak bacak üstüne atıp kahvesini yudumlarken bir elinde entel bir gazete okuyup memleketi masa başından kurtaran sözde aydınların izlememesi gereken bir filmdir. zaten izleselerde bir şey anlamazlar ancak bok atarlar.

--spoiler--
spoiler
--spoiler--

Yüzbaşının erlere "uyumakla" ilgili attığı nutuk sahnesine dikkat edin. En sonunda sözde subayına seslenir. Kamera geçiş yapar. Subayına bağırmaktadır ama gözgözesinizdir: " Sen uyursan herkes ölür!"
sanırım yönetmen uyuyan bizlere bir mesaj göndermek istedi.
Gerçekten de uyumuyor muyuz?
Karşı olduğumuz şeyleri savunan insanlar kadar eylem gücümüz var mı?
Uyuyoruz işte ve biz uyursak herkes ölür...

sadece teknik boyutuyla yorumlayıp nefes tüketmektense; detayların farkına varıp, verilmek istenen mesajı görmemizi isteyen film.

beklediğimden çok daha iyi çıkan bir film. gayet tarafsız yaklaşmış konuya. ama bana başka şeyler hatırlattı asıl...

bana sıcacık yatagımda uykusuz geçirdiğim cocukluk gecelerimi hatırlattı...
her aksam haberlerinde gördüğüm köy baskınlarını, pkk ile olan çatışmaları hatırlattı...
bana 90lı yıllardaki korkunç cocukluk gece korkularımı.. tam huzura erdiğimizi düşünürken(1999'da), son 7 yıldır iktidardaki hükümetin varlığının ne değiştirdiğini hatırlattı..

kimin emeği geçmişse filmde, herkese çok teşekkürler.. gayet başarılı ve izlenesi bir film.

güzel bir film. tarafsız olmaya çalışmış mümkün olduğunca ve askerliği ve türklerin terörler mücadelesini olduğu gibi sansürsüz anlatmış. bu anlamda olması gerekeni değil, olanı gösterdiği için yapılan eleştiriler son derece aptalca geliyor bana.

nefes kesen filmdir. oldukça başarılıdır ve çoğu olaya da cevaptır. askerlerimizin zor şartlar altında, biz uyurken nelerle karşılaştığını ve nasıl mücadele ettiğini göstermiştir. ille de bir mesaj denildiğinde; türk gencine uyuma mesajını verir. hiç bir filmde ağlamamıştım ama bu film ilk oldu. ağlamaktan gözleri şişiren, nefesi kesen bir filmdir. filmin sonundaki şarkı ise yaraya tuz olmuştur.
bu filmi seyrederken bir yandan vicdan sahiplerinin, azcık vatan sevgisi olanların askere gideceğini düşünürken, bir yandan da askerden kaçmak için türlü bahaneler bulanların, bir türlü ingilizce öğrenemeyip yurt dışında kalanların, ben bu vatan için kılımı kıpırdatmam gibi siyasi içerikli cümleleri söyleyenlerin çoğunlukta olmasından utandım. ve ' ne ağlıyorsunuz ya alt tarafı bir film ' deyip bu filmden hiç bir şey anlayamamış insanı boğasım geldi. ve ' ben amerikanın uşağı olmam, askere de gitmem' diyenleri de... o zaman lanet ettim siyasetinize de, ideolojilerinize de... nasıl bir zihniyet bu kadar şehitten sonra bu cümleleri kurabilir. 5 dk önce filmde olanları görüp de hala nasıl siyaset yapılabilir, hiç mi vicdanımız kalmadı milletçe? vatan için hiç mi bir şey yapmayacağız siyasi düşüncemize ters diye?
o zaman mümkünse siyasetinizi de alın ve bu memleketten s..tirin gidin!

hikayesi ile görüntülerin harikulade olduğu fakat yüzbaşının sözlerini bir türlü filmin mesajına bağlanamayacağı film. filmdeki bütün bütünselliği bozuyor o konuşmalar:

--spoiler--

"öldün" temalı konuşma çok güzeldi. burayı eleştirmek haksızlık ama diğer konuşmalar saçma. pkklı "doktor"la konuşurken pkklının dediklerine haklı cevap veremiyor komutan. pkklı deyim yerindeyse daha usturuplu konuşuyor. "doktor"un yakın olduğunu sezen komutan arama tarama yapıyor, bir kaç kişiyi dağda bekletiyor. fakat sonra hiç bir şey olmayarak filmin o kısmı havada kalıyor. bahsedilmiyor bile. yüzbaşı asteğmen doktorla bir gece vakti konuşuyor. işi yargılanma muhabbetine bile getiriyor. burada senarist, tarafsız kalmakla hata ettiğini düşünmüş, çok havada kalan bir konuşma ekleyerek gündeme dair bakış açısını net olarak göstermiş. (heralde askerlerin sivil mahkemelerde yargılanmasına atıfta bulunmuş.)

--spoiler--

kısacası gözümde büyüttüğüm için midir bilinmez filmi mükemmel bulmadım. hatta vasat buldum. milli duygular bir kenara konularak film izlenirse daha iyi anlaşılır demek istediğim.

kesinlikle ve kesinlikle askerde canınızın bir yarısı varsa izlemeyin efenim.
askerlik hiç bu kadar zor gelmemişti daha önce. hiç bu kadar gerçek gelmemişti orada olanlar.
gerçek hayattakiler film gibiydi, şimdi bir film balyoz gibi indi beynime beynime.
askerlik orda olana zor; ama orda sayılan şafak, asker bekleyen kadına daha bir zor, bunu tecrübeyle sabitlemişken, bu filmde daha bir tüyler ürpertti nedense.

--spoiler--
sensiz ben nefes alamam
buralarda hiç duramam
tek başıma yalnız kalamam.
senin kokunu özledim
hep yollarını gözlerim
götür beni gittiğin yere
--spoiler-- *

komutanın psikopatlığının abartıldığı ancak terörle mücadelede senelerdir bunun gibi şeyleri yaşayan askerlerimizin olduğunu tekrar akla getiren, kimi sahneleri sıkıcı, kimi sahneleri * ise duygusal olan güzel film.

--spoiler--
yüzbaşı: sevgilin var mı asker?
asker: var komutanım.
yüzbaşı: artık yok. çünkü öldün sen asker öldün!
--spoiler--

--- spoiler ---
bir kere de istisna yapalım millet olarak. bir kerede bilmediğimiz görmediğimiz bir yer hakkında yaşanmışlıklara şahit olmadığımız bir yer hakkında sanki biliyormuşçasına sanki orada anlatılanlar vay efendim bence bura abartı demeden izleyelim. çünkü orada anlatılan her şey satırı satırına yaşanan şeyler.

belki orada yaşanan şey size mantıksız geliyor. içinizden diyorsunuz ki bu kadar basılacağı belli olan bir karakol böyle mi olur? 5 roket daha atsalar o karakol zaten biter diyorsunuz içinizden ama öyle değil işte. bir kere ben belki de bilmiyorumdur diyelim yahu çok zor değil.

basıldıktan sonra yerine yeni askerler astsubaylar ve subayların geldiği sonra tekrar basılan sonra aynı sahnenin tekrar oynandığı yerler karakollar var arkadaşlar. önü arkası dağ olan kimsenin oralardan geçmediği böyle yerler var. bu mantıksızlık film ile alakalı değil bu mantıksızlık bu terörün varoluşu ile alakalı. yıllardır verdiğimiz canlara yazık olması ile alakalı.

orada yanyana hayatını idame ettiren çok farklı kültürden sürüce insan sürüce adam erkek gibi delikanlı gibi yaşıyorlar. kah gülüyorlar kah ağlıyorlar kah sinirleniyorlar. insanlar insan. ve bu insanlar bu değerli evlatlar yok yere canından oluyor. sevdiğine kavuşma hasreti çekerken ölümün kucağına düşüyor. bir ülke evladını kaybettikten sonra ne anlamı kalır ki geride kalan ideolojilerin fikirlerin?

filmde kahramanlık beklemeyin. yok. polat alemdarlar yok o filmde. gerçek adamlar var. ölen, kolu bacağı kopan, şoka giren adamlar var. biz varız o filmde biz.

söyleyin hadi, sadece kalbinizle izlediğinizde hanginizin gözleri dolmadı?

orada görev yapan subayı da eri de bu ülke için orada. yemişim sizin burada orduya saldırmanızı ben. bakın adam ne diyor: "nasıl anlatırım bu dağları da en az ankara kadar sevdiğimi." bu sözdeki derinliği bile anlamıyor musunuz?

son alıntı gelsin bitirelim. "her savaş biter. bu savaşta bitecektir. bu savaş bittiğinde beni suçlayacaksınız. keşke beni sevebilseniz." burada ordu için bu konuşma çok net anlaşılacağı gibi. şu anda orduya bu kadar yüklenirken insanlar sanki orada bir şey anlatılmak isteniyor değil mi? onu da bir düşünün bakalım.

--- spoiler ---

edit : an itibari ile top 250ye imdbde girmiştir.

cakma kahramanlik filmi... kardeslerini oldurenlerin destani... bir de bunlarin oldurmeye giderken olen versiyonlari var ki sehit olduklarini iddia ederler, cennete gideceklerini sanarlar ki akillara zarar...

halkın vatanına duyduğu sevgiyi paraya çevirenlerin filmi.

biz bunları biliyoruz zaten,

ille de filme gerek yok,

kazanılan paraların birazını da şehit ailelerine bağışlayın da bizde daha çok destek olalım.

insanı hem güldüren hem gururlandıran hem ağlatan hem kahrettiren zaman zaman koltuğu parçalama hissi uyandıran bir film. saçma sapan amerikan vari kahramanlıklar yok. yüzbaşının abdülhey gibi koca bir makinalıyla gelen pkk lı gurubu yok etmesi gibi gerçek dışı ögeler yok. dağlıca baskınında askerlerimizin neler yaşadığını çok daha iyi anlıyoruz orada asker olmak canını vermeden geri dönebilmek kolay iş değil.

Yaklaşık iki hafta gösterime giren bir film ve konusunu çok güzel işleyen bir filmdir. izledim ama ikinci defa izleyemem çünkü filmin sonlarına doğru nefes alış verişim değişmişti.

hayatımızda bazı şeyleri çok istesekte ; yapamayacağımız gerçeğiyle bizi yüz yüze getiren film. levent semerci nin ellerine sağlık halka soğuk duş etkisi yapan bu filmi için. askerliğin, vatanın, ülke bütünlüğünün ne anlama geldiğini size çözdüren bi film.

ek: askerin kucağındaki kırık ATATÜRK büstü sanırım filmi özetliyordu, gözlerimizi yaşarttı.

''enfes'' bir filmdir.

usta herbokubilirologlarımızın nerden bu kadar bildiklerini anlamadığımız film!

ulan hayatınızda kaç defa güneydoğu'da çatışmaya girdiniz de burdan gulugulu bişeyler ötüyorsunuz?!

hayret birşey yaa...

Filmi izlemeyen herkese tavsiye ederim. Bütün film boyunca 'nefes'imizi tutarak izledik.
Sonunda askerin Atatürk büstünü kucaklaması ve 'sensiz ben nefes alamam' şarkısıyla bütün salon hüngür hüngür ağladı.
NOT: Bazı insanların filmden anlamaması gayet normaldir. Zira bu filmi içinde vatan sevgisi ve şehitlerimize saygı ve sevgi barındıranlar anlayabilirler. *

nefese gittim nefessiz kaldığım diye açıklanabilecek film. ( o geceyi hastanede geçirdim)*

her ne kadar bazı bölümleri gereksiz yere uzatılmış ve iyi kurgulanamamışsada oyunculuk, tema ve işlenilen konu ve bu konunun gerçek olması itibarıyla gidilip görülmesi, hayatın ankara ve istanbuldaki yaşamdan ibaret olamdığının anlaşılması bakımından da dersler veren tarafsız, sadece olayların resmini çeken filmdir.

Film bitti ama ne sinemanın ışıkları yanıyor, ne de koltuklara mıhlanmış insanlar yerlerinden kalkıyordu. Eminim herkes bir kaç dakika daha oturmak, yalnız kalmak ve hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyordu. Böyle bir duyguyu insanlara yaşatan muhteşem türk filmi.