kız kardeş

"beni duyuyor musun?" sorusuna "hayır" diyen tek yaratık. dünyanın en tatlı kum torbası.

çocukluk zamanlarının itilip kakılan, bazen de çok sevilen kişisi. zamanla baş tacı olurlar.
zamanı gelir evlenir. kendisine belli edilmez ama en küçük mutsuzluğunda enişte beyin tepesine binilebilir.

anamın kızı
(bkz: bacı)

gerek var mıdır birden fazla çocuğa sorusuna yukarıdaki cevapları alabileceğiniz için evet demek...

abiyi paranoyak yapandır. *

(bkz: abi kardeş diyalogları)

6-7 yaş farkı var ise aranızda onun dadısı gibi olursunuz. anne evden her çıkışta onu size emanet eder. anakucağı denen yürütecin içinden gözlerinizin içine içine bakar ömür törpüsü. agladıgı zaman aklınıza yanlızca tek ihtimal gelir. "kesin acıktı" diyerek koşar adım mutfaga gidilir. ardından ılık suya hazır mama koyulurdu. bir türlü annemin yapıtıgı gibi olmazdı. zaten kardeş de acıkmamıştır altını kirletmiştir sen de işkence yaparcasına agzina tıkamışsındır biberonu. ah ah bir büyüse de artık oyun oynasak düşüncesi peydah olur aklında ama ömür törpüsü hep küçüktür. ne zaman sen büyümeye vakit ayırırsın, işte o zaman ömür törpün boyuna gelmiştir. ama o zaman ne oyun kalmıştır ne de oyuncak. ömür törpünün alternatif kardeşi olmadığından abisinden ne görürse onu yapmaya , onu konuşmaya başlamıştır. ilk kelimesi bucu olmuştur , ama abisi anlamıştır bi tek. kardeş su istemektedir o an. gözlerinin içine söyle bakarsın ömür törpüsünün. kafanı çevirdiğinde ilk okula başlamıştır. annem özene bözene süslemiştir sacları iki tarafa ayrılmıs pluto saçıyla dünyanın en sevimli şeyidir artık o. kendinden buyuk okul cantası , boynuna astığı beslenmesi ve termoslu suluğu ile bir ögrenci olmustur canının içisi. okul günlerimde, her gün 5-6 kitap taşımamı kıskanmıs olsa gerek; cantasına gazete kağıdı doldurmuş bıcır. *

zalim üniversite yılları gelmiş çatmış ilk ayrılık çok mecburi olmuştur. kardeş de orta 2. veda çok acayipti. gögüs kafesime anca yetişen boyu ile öyle bir sarılmıştı ki onu hiç unutamam.

aylar ayları , yıllar yılları kovalar. lisans ve yüksek lisans dönemleri başlar. kardes olmuş lise tabiki. en verimli , en muhim günlerinde yanında olamayan bir abi olmussundur sen de. bunun sıkıntısı hiçbir zaman içinden gitmeyecektir.

ama bir gerçek var ki bunu kimse değiştiremez kuzum. sen benim ömür törpüm, sen benim peruklu halim , sen benim canımdan parça , her seyim , dünyanın en güzel kahverengi gözleri olduguna zor ikna edebildigim.

abin seni çok seviyor.

Umutlarında Gözlerin kadar Büyük,
Bu kahpe yaşama direnişinde
Sesin kadar sert olsun.

Hep Gül
Gülmek Bir sana
Bir de Anneme Çok yakışıyor... * *

ayrı geçen her gün daha da bi özlenen.. daha 15 bile değildi yaşlarımız ayrılırken. 5 sene olmuş; dile kolay..

okula bile gitmezken, o minicik elleriyle abisinin kitaplarını, çantasını büyük bir merakla karıştıran.. elinde çekirdek, balkonda yoldan geçene " senin adın nee " diye bağıran minik şeytan.. abisiyle birlikte oyun oynayabilmek uğruna yemekten, sevdiği çizgi filmlerden vazgeçen.. dedesiyle birlikte yatmayı çok isteyen.. daha üç yaşındayken gurbet kavramıyla tanışan ve hala o kavramı yaşayan.. diğer kızlardan cidden farklı olan.. nerde ne yapılması gerektiğini, nasıl giyineceğini, ne konuşacağını iyi bilen.. okul çıkışlarında, nasıl olduğu hala çözülememiş bir şekilde abisinin yanında beliriveren.. tek gülüşünün dünyalara bedel olduğu.. bir gün abisini üzdüğünü düşünüp, " al tüm tasolarım senin olsun " yazılı notu masanın üstüne bırakan.. hep mutlu olması istenen.. büyüdükçe güzelleşen.. eski fotoğraflarda en çok aranan.. bazen kızan, bazen kızdıran.. ama hiçbir zaman kıyılamayan..

kuzum, bebeğim, bitanem.. her şeyimsin.. çok seviyorum seni..

ailemiz tarafından tanıştırıldığımıza pek bir memnun olduğum şahsiyet.

hemşire.

aslında, şimdi düşündüm de, aranızda kan bağı bulunmasına gerek olmayan; ister oya gibi olsun, ister hugoya benzesin yüzü hep çok güzel olandır. size hep öyle gelendir.

bir sihir, bir keramet vardır bu işte anlamazsınız. 2 duble rakıda aklınıza düşüverir, aşksız meşksiz karasevdanızdır. sesi bir kere duyulsa huzra ericek olanınızdır. allahım o ne ince eller, o ne güzel gülümseyişlerdir; yoksa size armağan mıdır nedir?

saatlerce muhabbet, gizli saklı fısıltılar gırla gider. herhangi can acısında aynısını etinizde duyarsınız.
evet evet, bu hayat onsuz cazip olmayandır.

(bkz: bas belası)

herzaman eksıkliğini hissetiğim durum.

(bkz: tatlı bela)

iyikide bende yok dedigim seylerden biridir . bunun laf atani olur , askinti olani olur , ciktigi miktigi olur , yarin obur gun istemeye geleni olur o olur da olur... ne me lazim efendim rahatim ben boyle kafam rahat gelemem oyle sikintiya . Babamin beni ne kadar cok sevdigini bazen boyle hissediyorum . Kiz kardes belasini basima musallat etmemis , dusunmus bugunleri adamcagiz . canim benim babacim .

bebekliğinde besiginin uzerinden baktıgınızda size gulumseyerek sizi aglama krizlerine sokan melek kişisi.

+anne suna baksana ya yanına gidiyorum gulumsuyor bana ya.. ne kadar savunmasız, masum. ya ben onu aslında öldurmek için yanına gitmiş olsaydım? ona zarar vermek için gelen birine bile habersizce gulumser bu.. cok savunmasız bu ya.. katiline gulumser bu yaa... ühühüühühüüüü

kaç yaşına gelirsen gel, bir gülüşü paylaşmanın sıcaklığını, bir sırrı paylaşmanın yakınlığını, kandan öte candan olmanın anlamını öğretendir. varlığıyla evlere şenlik, yokluğuyla derin bir hüzün getirendir. dünyadaki en güzel zamanlarını; çocukluğunu beraber geçirdiğindir. ilk ve en gerçek dostundur. gün gelip de araya zorunlu ayrılık girdiğinde en çok ağlayan, en çok ağlatandır. sarılışı sıcacık, gülüşü bulaşıcı, göz yaşları sarsıcı, kızgınlığı geçici, küslüğü anlıktır. kız kardeş, hele de küçükse senden 8-10 yaş bebeğindir. koklamaya, bakmaya, sevmeye kıyamazsın.
büyüdüğünü görememek, zor zamanlarında yanında olamamak, yeterince çok sarılamamak içinizi acıtır ama öyle bir olgunlukla karşılar ki sizi her ona dönüşünüzde, araya zaman girmemiş sanırsınız. siz üzülmeyin diye giderken gözlerinize bakmaz, aradığınızda telefonunuza çıkmaz bazen. hiç özledim demez! sadece bilirsiniz onun da usul usul gece yatağında ağladığını. anne-baba hasretinden daha çok dokunur yokluğu...
(bkz: ağlarken entry girmek)

kısa ve öz can parçası.

ülker çikolatalı gofret içinde boğulasıca...

hayatın insanın önüne getirdiği en buruk ayrılığın kahramanı olan kardeştir. ondan ayrı olmak, onunla 2 seneye yakın küs olmak, her ne kadar 'suç onda, benden özür dilemedi ben mi özür dileyecem ondan ' dese de insan hergün içinde o burukluğu ve üzüntüyü hisseder. onu annenin yanında görüp görmemezlikten gelinse de, içten içe gidip ona sarılmak onu öpmek geçer insanın içinden. hele de evli ise daha çok özler insan. hayatın bir gerçeği olarak bu sadece insanın içinde kalır ve dışa maalesef vurulamaz. acı olan da bu zaten. gel se abim dese sarılsa, geçmişte yaşanan tüm kırgınlıklar bir anda uçar gider. *

hergün kavga etmene rağmen birgün ayrı bile kalsan özlediğin, bakan gözlerden bile sakındığın kendin kıydığın ama başkasının kılına bile zarar vermesine tahammül edemediğin varlık. *

abisini alabildiğine sömürmeye çalışan,
abisiyle beş posta kavga eden,
abisiyle odayı paylaşamayan üstüne üstlük ona kaptıran,
abisininin elinin tersiyle bi tane çarpmasına "abiiiiiiiiii noluyo bee" diye cırlayıp abisinden kolum çarptı canım pardon cevabını alan,
abisi zoruyla bilgisayar başından kaldırılarn,
7/24 kavga etselerde birbirini yeselerde dünyada en çok sevdikleri insanlar abileri olan
ve bu kavgaların üzerine gerekli parayı abisinden sömüren kişilerdir.

Hiçbir zaman aynı fikirde olunmayan, nereye gitsen peşinden gelmek isteyen can.

Sen ondan 4 yaş büyüksündür. Dışarıda oynamaya iznin vardır. O daha çok küçüktür. Henüz 3 yaşında. Balkonun mermerinden gözleri zor gözükür o kadar küçük.

Bağırır sürekli sana abla annem seni çağırıyor diye. Off dersin ama paşa paşa eve gidersin.

Aradan biraz zaman geçer yine aynı olay olur. Annem hemen eve gelsin diyor diye bağırır bu sefer. Ama daha yeni gelmiştim diye düşürsün içinden. Oyunun en güzel yerinde gidersin eve.

Başka bir kez yine seni eve çağırır. Sabrın bitmiştir artık. Gidersin eve sinirli sinirli. Annene dersin bıktım artık. Gider gitmez niye çağırıyorsun beni.
Anne şaşırır. Ben çağırmadım der ve her şey ortaya çıkar.

Yıllarca en sevdiğin küçük varlık sırf sana gıcıklık olsun diye, sırf o dışarıda oynayamıyor diye seni kendi kafasına göre eve çağırmıştır. Sinirlenip ağlamaya başlarsın. Ben boşuna mı her gün erkenden eve geldim dersin hıçkırarak.

yıllar Sonra aranızda sürekli konuşup güleceğiniz bir olay halini alır.
Okula gidersin dalga geçmek için arar ve annem seni eve çağırıyor der. Gülersin. Onu her haliyle çok seversin.

O küçücük haliyle hayat boyu seni kandırarak eğlenen insan.
*

candır. en yakının, karındaşın, sırdaşındır.