kuymak

yoktur eşi benzeri.

bir diger adi da mihlamadir. trabzon yoresinde imansiz adi verilen peynirle yapilir.

karadenizin yüksek yaylalarında, kısık odun ateşinde yaklaşık 1 saatte pişen, peynir yerine kaymak ile yapılanı tadından yenmeyenidir. kuymak biter gusna ya da kusna diye tabir edilen tavaya yapışan kısım ile karşılaşırsınız ki asıl güzel kısmı burasıdır. kaşıklayın, çekinmeyin.

aşırı yüksek glisemik indekse sahip olan ve bazı avrupa ülkelerinde üzerine ''sağlığa zararlıdır'' şeklinde uyarı yazısı konan mısır unundan yapılma zararlı bir yemektir..

40 yılda bir tadımlık olarak tüketilmesinde sakınca yoktur ancak sürekli yendiğinde çok ciddi sorunlara yol açabilir..

mısır unu ve mısır nişatası,şekerden bile daha yüksek glisemik indekse sahiptir..bu yüzden mısır unu yada mısır nişastasından yapılan yiyecekler yendiğinde kan şekeri o kadar hızlı ve fazla miktarda yükselirki,pankreastaki beta hücreleri bu ani ve hızlı yükselişe insülin ile cevap veremezler..

bu durumda ise pankreas üzerindeki stres artar ve pankreas kanseri ile diyabete yakalanma riskiniz ciddi bir biçimde artar..

özellikle de diyabet..yani şeker hastalığı..trabzon'un maçka,sürmene gibi ilçelerinde şeker hastalığı insidansının son zamanlarda çok yükselmesinin altında yatan nedenlerden biri budur..

yani tehlikeli bir yemektir..çok az miktarda tadımlık olarak yenirse sorun çıkmaz.ama bunu sürekli hale getirirseniz kısa zamanda şeker hastası olmayı başarabilirsiniz..

(( edit : trabzon'da okuyan bir arkadaşımı ziyaret etmiştim..tıp fakültesinde okuyordu..beraber bir restoranta girdik..yöresel yemekler yapılan biryerdi..arkadaşım kuymak söyledi..iki tabak kuymak yedi ekmekle beraber..sonra çarpıntı ve halsizlik meydana geldi..kendini kötü hissedince eczaneye girdik..eczacı tansiyonuna baktı..normaldi..kan şekerine baktı ve kan şekeri 300'lü değerlerdeydi..ki arkadaşım şeker hastası falan değildir..normal bir insandır..düşünün kan şekeri normal bir insanda hayatta 140'ı geçmez..arkadaşımda 300'ü geçmişti..yani bu böyle yemektir..

o yüzden mısır,patates gibi nişastalı ve yüksek glisemik indeksli gıdaları tüketirken çok dikkat edin ve asla aşırıya kaçmayın..hatta mümkünse hiç tüketmeyin..özellikle de kuymak..))

açlığımın tavan yaptığı şuanda, başlığını gördüğüm ve delirdiğim trabzon yöresinin yemek çeşididir.

bir doğu karadenizlinin vazgeçilmez yemeğidir.

bu yemeğin kazıması ayrı bir lezzetlidir.kazıma denilen bölüm yapıldığı tavanın dibine yapışan bölümdür.tahta kaşıkla kazınıp afiyetle yenir.
bu kazıma denilen bölüm yüzünden diğer kardeşlerimle her kahvaltıda kavga ederdik. sonuçta abim kafama tahta kaşığı geçirir, annemde bizi ayırırdı. kısa bir süre öncesine kadar bu kavgayı sadece bizim ailenin yaptığını düşünürdüm. taki bir ilkokul çocuğunun okula giderken kafasındaki kuymak kalıntılarını görene kadar.

ben:ula kafana nolmuş?
çocuk:(kafasını elleyip elindeki kuymak izlerini görünce) ağzuna siçtumun abisi.. siçaym ağzuna.

her sabah üç gündür açmış gibi yenilen, kazıması uğrunana 5 yaş büyük abiyle bile kafa tutulabilen yemektir.

trabzon' da bir grup arkadaşla gittiğimiz bir restaurantta tanıştığım yiyecek. masaya gelmesiyle arkadaşlarımın kuymağa saldırması bir oldu. ben de bir tadına baktım ancak hiç beğenmedim. çok fazla yağlı.

konya'da kuymak yemek isterseniz belki de tek adres selçuk üniversitesi rektörlüğünün karşısıdaki taka restaurant'tır.

ayrıca kara lahana çorbası, kuru fasülyesi, akçaabat köftesi, pideleri ve balık çeşitleriyle de konya'da tadabileceğiniz en güzel karadeniz mutfağı unsurlarını bulabilirsiniz.

belki birinin işine yarar...

Bir miktar suya avuç içinden azar azar mısırunu dökülerek sürekli karıştırılır. belli bir kıvama geldiğinde trabzon tel peyniri ya da imansız peynir ilave edilerek karıştırılmaya devam edilir. peynir çatalla çektiğinizde uzayacak kıvama geldiğinde yenilmeye hazır sayılabilir. Tabağa servis edildikten sonra bir parça tereğanı üzerine atılarak yemeğin içinde erimesi için karıştırılır. afiyetle yenir. doyulmaz bi daha yenir. anneeee yağlaş yapsana.

mısır unu, tereyağ, peynirin, suyla beraber kavrulmasıyla meydana gelen şaheser. pazar kahvaltılarının vazgeçilmezi, karadeniz insanının gözbebeği yemekerinden sadece bir tanesidir. **

trabzon uzanan tel peyniriyle vazgeçilmez olan gıdadır. olsa da yesek şimdi.

insanın sabah kahvaltısında veyahut gecenin ikisinde bir kuymak yapanı olsa vallahi de ona nikahı basası gelir.

özellikle trabzondaki zigana restoranda * tüketilmesi gereken yiyecek türü. ancak bir mastar ekli kelime değildir.

karadenizlilerin baş tacıdır. ama herkes farklı farklı yapar. samsunlular, peynir olmadan yaparlarken, ordu'dan sonra gelen doğu karadeniz bölümü peynir olmadan ağızlarına koymazlar bu çok güzel yemeği.
yapmak zor mudur, hayır. zahmetlidir biraz ama ne olursa olsun sonundaki lezzete değer. trabzon coşandere'de hafif yağmur yağarken, derenin sesine, kahvaltıda kuymağın kokusu eşlik ediyorsa bir de, unutulmaz anlar yaşatır.
az önce bir arkadaşıma yapacağıma dair söz verdim. öğrencilik hayatımın bitmesiyle küstüğüm mutfak, aydınlık bir yer haline geldi bir anda. öyle tesirli besindir bu kuymak işte. bilen bilir, lezzetlidir işte.

lezzetli ama ağır bir yemektir. eğer yapan güzel yapmış ise yemesi de güzel olur bu yemeğin.

namıdiğer mıhlamadır. Mısır unuyla yapılan bu lezzet dil peyniriyle sarar.

Ek: rize'li buna muhlama der *

ayder ya da uzungöl'de yenilmesi önerilendir.

mükemmel ötesi yemek. Özletti kendini. Ağlayasım geldi lan çok pis özledim.

hiç adı geçmemiş ama artvinlilerin de afiyetle yediği bir lezzet. başlığı görünce aklıma direkt anneannem geldi. canını yediğim.

fondü kadar reklamı yapılmayan.

Anladigim kadariyla yoreden yoreye degisik tariflerle yapilan adi rengi ve lezzet derecesi bir olan tatli. Ununu bol kavurunuz.

olsa uzata uzata yesek karadeniz in biricik lezzetini..

en son sahurda yediğim biricik yemeğim benim. kaşık kaşık yerim bütün gün tok tutar güzelim benim.

kuyma eylemini gerçekleştirmektir.

karadeniz turunda yediğim güzel lezzettir uzatıla uzatıla afiyetle yenir ancak soğutulmadan yenmelidir.