katık

ekmeğin yanında yenilen, ekmeğe arkadaşlık eden besinler.

kırım tatarcasında yogurt anlamına gelen kelime.

geri dönüşüm işçilerinin çıkardıkları derginin adı. sloganları "kapitalizmi tarihin çöplüğüne atmayın, beş para etmiyor". desteklenmesi gereken bir oluşumdur.

--spoiler--
Bir gün ben çöpü karıştırırken yukardan biri kafama çöpü aşağı attı. Göre göre, görmemiştir demeyin .

BiZ DAHA GÖRÜLMEYECEK KADAR KÜÇÜLMEDiK.
--spoiler--

http://www.katikdergi.org/

çöpten adamlar çıkıyor... ''kapitalizmi tarihin çöplüğüne atmayın, beş para etmiyor''

--spoiler--
Sevgili dostlar merhaba,

KATIK ŞiiRLERi albümümüz uzunca bir emek ve çalışmadan sonra çıktı. CD mizi almak isteyen dostlarımız Ezgi Saklayıcı Dinçer Mendillioğlu ile iletişime geçebilir.

Çöpten topladıkları kağıtlara umutlarını, aşklarını, hüzünlerini yaşama dair paylaşımlarını yazarak hazırladıkları albümümüzü çıkartmanın tatlı telaşını paylaşıyoruz.

Şiirlermizin, müziklerini Adil Severcan yaptı.

Öteki olmayanların hayatı bir şiir tadıyla yaşamasını birlikte paylaşmak umuduyla;

Sevgilerimizle
KATIK DERGiSi
--spoiler--

antakya da kötü yemek yemek pek mümkün olmasa da; hayatımda yediğim en lezzetli tavuk döneri yapan dönerci.

Bursa / görükle'de 2 yıldır hizmet veren tavuk dönerci. Fiyat şu an 3.5 tl/tavukdöner. Çok çok lezzetli değil. ama kalın lavaşı ile 3.5 tl'ye doymanın tek yolu.

istanbul'da bir çok şubesi bulunan, çayeli fasulyesi alanında uzmanlaşmış mini lokanta.

beşiktaş'ta dönerle harikalar yaratan restoranın adı.

ayrıca yaptıkları dürüm şeklindeki yiyeceğin de adı. çok güzel, çok da şirin, munis.

Ankara merkezli Kağıt Atık işçileri Derneğinin çıkardığı bir dergi.
Sloganları ise, "Kapitalizmi tarihin çöplüğüne atmayın! Beş para etmiyor!"

Kurucusu Ali Mendillioğlu, bu insanların yaşadığı sorunları, istekleri, nasıl daha iyi olunabileceği konusunda bilgilendirdiği gibi; bizlere de farkındalık aşılıyor.

Sokakta yürürken görmezden geldiğimiz, görsek bile bir "kolay gelsin" cümlesini çok gördüğümüz hatta ve hatta mümkünse yolumuzu değiştirdiğimiz insanlar onlar.Emeğe saygı nutukları atan bir çok insanın bile onları hor gördüğü su götürmez bir gerçek.

ONLAR ötekileştirilmenin en acı örneğidir ülkemizde. Küçük yaşta başlayan çöp toplama serüvenleri, bir çok hikayeye, bir çok yaşanmışlığa gebe.

Bir aşkı anlatırkenki saflığı, bir derdi anlatırkenki samimiyeti buluyorsunuz. Sonra da aslında nasıl var olduklarını, nasıl mücadele ettiklerini, nasıl hayata ve birbirlerine sımsıkı sarıldıklarını okuyorsunuz.

Ne çok zaman kaybettiğinize, nasıl daha önce FARKINDA olmadığınıza hayıflanıyorsunuz. Ama hiçbir şey için geç değil. ONLAR için bir şeyler yapılabilir.

Şu anda yapım aşamasında olan bir de siteleri var.

http://www.katikdergi.net/
Facebook Grup: http://www.facebook.com/group.php?gid=7037320971

2006 ya kadar mecidiyeköy çevre hastahanesinin orada müthiş tostları olan büfenin adı.

26-27 mart 2011 tarihinde istanbul tophane tütün deposu sergi salonunda fotograf sergisi ve kısa film gösterimi olacak olan dernek.

onların tek istediği yanlarında olduğumuzu hissetmeleri; bizlerinse onların insan olduklarının farkına varabilmemiz.

görükle'ye her gittiğimde yemek için can attığım. üsküdar'da iken de patso vazgeçilmezimdi. bi patso değil; ama olsun.

kuruculuğunu babam ve ali mendillioğlu'nun yaptığı dergidir. 9-10 ayda bir çıkar maalesef.

adana'da ve bir çok şehirde şubesi olan dönercidir. mesajla bile sipariş verebilirsiniz. öğrencilerin karnını en ucuz yolla doyurabilen dönercidir. eve sipariş verilir, koltuğa gazete serilir, afiyetle yenir.

hatay'da bir döner salonunun adıdır.

(bkz: http://www.hataykobi.com/...asp?iType=75&iPic=449)

öğrenciyi en zor zamanlarında* kurtaran bir tür döner. şahane değildir fakat minimum beş altı saat tok tutan bir yiyecek olarak güzel bir alternatiftir. üstelik şubeye mesaj atarak sipariş verebilirsiniz.

efsane slogan: çağrı atın biz size dönelim.

dönerden iyidir tabi içinde patates püresi yoksa.

dün izmit'te şahsıma pezevenklik yapan adam görünümlü pislikleri çalıştıran bünye.
dün izmit'teydim, konum olarak tam yerini bilmiyorum sokak, mahalle, cadde gibi. Kocaeli devlet Hastanesi'nin hizasından yürüyorum ama, o taraftan geliyorum yani. yolda Yürürken bi kedi takıldı yanıma, ıslanmış yavrum miyavlıyo, eğildim sevmeye başladım (tabi iğrençmişim gibi bakışlar Üzerimde) ilgilendim falan. yiyebileceği bi şey alayım dedim baktım Katık mı ne bokumsa bi şey var dönerci gibi, girdim buraya (sanırım yeni açılmış daha önce hiç görmemiştim), derdimi anlatmaya çalışıyorum. bi keko dönerci yanında yavşak garson kekolukta master yapmış, adamlara diyorum ki:
"ekmeksiz normal döner alabilir miyim domates falan hiçbir şey olmasın sadece içindeki Dönerini istiyorum" Yüzüme malmışım gibi anlamadık deyip laubali tavırla gülüyorlar (birinin eli diğerinin omzunda).. tekrar diyorum ki "Ekmeğin içine koyacağınız eti bir kaseye koyup verir misiniz Ekmeğini istemiyorum?" bu sefer de çok afedersiniz *rospu çocukları dalga geçerek "neye koyup verelim?" diyorlar gülerek. bunu Söylemek ya da ırkçılık yapmak için demiyorum fakat dağdan sırf dönercilik yapmak için inmiş iki kürt, kabalıkta son seviye herifler haddini aşarak "ne kadarlık verelim konuşmayı kes bi!" diye bana çıkışıyorlar. inanın sinirden elim Ayağım titredi o an, çıkıp da gidemedim dışarda bir canın Karnı doyacak diye. "kediye vericem beyefendi gerginlik yaratmayın!" diye sesimi yükselttim, kediyi duyunca daha da sinirlendi küfür Ede ede Dönerini kesip "5 lira bu!" diye önüme attı. sokayım senin 5 lirana senin beynin kaç lira acaba pezevenk? ve kesinlikle normal gramajda bir tavuk döner bile değildi, kafasına göre az bi şey verdi, kediye verilecek ya! geberesice. böyle pislik heriflere prim vermeyin, en azından o şubeye vermeyin. soysuz itler heryerde.

kastamonu'da askerlik ya da acemilik yapan herkesin bildiği dürüm biçimli, bol patates ve az tavuklu zımbırtı.

ucuz olması, doyurucu olması gibi güzel özellikleri var. yanında ayran ve biberiye turşusu ile gelir. içeriye ancak usta askerler sokabildikleri için onların yediklerini de acemiler ödemek zorunda kalırlar. hatta bazı ustalar işi abartıp bundan para kazanmaya bile kalkabilirler.

Eskiden yolculuk yapanların torbalarında bulunan ve ekmek eşliğinde yedikleri kuru gıda.
Ekmek ile bir araya geldiğinde azık ismini alır.