insanlar

aynı zamanda kurban grubunun güzel bir şarkısıdır.

''Güneşi sevmez hep geceyi bekler
Koşuyor sanır sadece emekler''

https://www.youtube.com/watch?v=prOSH_48KvU

insanlar der sophenaur; "çoğu hayatlarının sonunda geriye dönüp baktıklarında molalarda yaşadıklarını görür. Takdir etmeden ve zevk almadan geçip giden şeyin aslında hayatları olduğunu gördüklerinde şaşırırlar. Ve böylece umutlarla kandırılan insan ölümün kollarına koşar." Sonsuzluğun payından alacakları yalnızca yıkım ve tutarsızlıktır.

karamsarlık gibi olmasın ama , aslında pekte azınlıkta olmayan bazıları için; günümüzde artık kendilerini hoşgörülü , iyi biri olmak için uğraşmak yerine, bile bile kendinden nefret ettirmek, bunun için ciddi ciddi uğraşı vermek haline gelmiş olan topluluk türü.

Kurbanın 3. ve son albümü.

ağla
ben
cennet
insanlar
sakın söyleme
suç bende
uyut beni
yine
yok
zor güzel

kurban'ın aynı isimli albümünden bir şarkı.

birisi susmuş,küsmüş, niye
diğeri der ki,her şey zevkte
biri de durmuş sadece bakar
öteki kafayı bozmuş yemekle
güneşi sevmez,hep geceyi bekler
koşuyor sanır,sadece emekler

insanlar görmezler
insanlar bilmezler
insanlar duymazlar
ne yapsın insanlar

geceye doymuş şu dünyada
yürü de düşme,şansın varsa
en iyisi oyalan sen kendinle
kimseyi yorma boş derdinle
verince alır,fazlasını ister
seninle uyur,başkasını düşler

insanlar görmezler
insanlar bilmezler
insanlar duymazlar
ne yapmış insanlar

en genel genelleme ile ikiye ayrılırlar.

bir kısmı iyidir, bir kısmı kötü. şimdi bu iyi ve kötünün kime göre iyi ve ya kötü olduğuna değinmeyeceğim. genelleme dedik ya, kaldı ki ben yazıyorum, o halde bana göre!

iyiler hep kaybeder, kaybetmek zorundadırlar.

kötüler kazanır! aslında kazanmış gibi görünürler.

hani kaybetmek olumsuz olduğundan, insanın zoruna gider. gitmesin. bir şeyleri kaybederken, muhakkak kazanırsınız başka şeyler. para kaybedersiniz misal, ama tecrübe kazanırsınız. yar kaybedersiniz mesela, ama onur, gurur kazanırsınız.

ama kötüler, hani o kazananlar. kazandığını sananlar... ne kadar acınacak haldeler değil mi? kazandıkları sadece menfaattir, paradır, sahte bir aşktır, kendilerinin bile inanmadığı.. peki ya şeref nerde kaldı? hani onur, hani gurur ve kişilik!

ben genellememi yaptım, varın siz karar verin hangi tarafta olmak istediğinize...

Ben çok takılmıyorum artık.

Kendim dahil, herkesten her şeyi bekliyorum. Böylesi daha bir rahatlatıyor beni.
Paranoya yapmıyorum. Tetikte olmayı bıraktım.
Olsun, deyip geçiyorum.
Eskiden olsa kendimi kahredip perişan edeceğim şeylere tek bir kelimem var: olsun.
insanın, Hayatın panzehiri gibi.
Olsun...

nemo mortalium omnibus horis sapit.

tip tip insanlar bulunur. bilim sözde meşru rolüyle kategorize eder ya var olanları, bazı insanlar da hakikaten kategorize edilebilir.

size bir tip anlatacağım sözlük. özellikle karşı cinsten biri size bu bahsedeceğim insanın özelliklerinde yaklaştığında, tanıyacaksınız.

bu insan size sorular sorar. ama sorularının genel-geçer cevapları mevcuttur. yani, aslında soruyu sizi tanımak için sormaz. sırf konuşmuş oluyor olmak için sorar. cevap verdiğinizde de, sizin radikal, benim deyişimle, geneli yıkar şekilde verdiğiniz cevaplara "ahahahah" diye tepki verir. özellikle daha basit düşünen bir cinsiyet grubuna mensup olduğunuzu düşünüyorsa bu kişi. sizin kendinizi açığa vurur cevaplarınızı yadırgar ve özgünlüğünü yadsır ve kahkaha patlatır. adeta siz böyle düşünüyor olma hakkınızı elinizden almaya çalışır. öyle düşünmenizin imkansız olduğunu hissettirir. zaten en başından sizi varsaydığı için çeşitli anlamlarda, verdiğiniz cevapların sınırlarını ve içeriğini, kendi anlam şemalarına uydurmaya çalışır, uyduramayınca da "ahahahah" deyip, alemsin ya der. benimsediği şekilde konuşmayı , size biçilen rolü oynamayı bıraktığınız anda bu tip, size ahahah diye gülerek anlatmaya çalıştığınız şeyi yok sayar. bu tipler sizi yontar,büker ve onlara sürekli kendinizi açıklamak zorunda hissedersiniz.

- senin neden whatsapp'ında fotoğrafın yok?
- çünkü kendi görüntümden hoşlanmıyorum.
- ahahahahahahaha. alemsin.
- ben ciddiyim.
-insan kendi görüntüsünden hoşlanmazsa nasıl mutlu olur ki?
- mutlu olma zorunluluğumuzu nasıl temellendiriyorsun? mutlu olmak zorunda değiliz ki.

bu çok ufak bir örnekti yalnızca.

bir orhan veli şiiri. şöyledir:

insanlar

II
Her zaman, fakat, bilhassa
Beni sevmediğini
Anladığım zamanlarda
Görmek isterim seni de
Annemin kucağından
Seyrettiğim insanlar gibi,
Küçüklüğümde...

I
Ne kadar severim o insanları !
O insanlar ki, renkli, silik
Dünyasında çıkartmaların
Tavuklar, tavşanlar ve köpeklerle beraber
Yaşayan insanlara benzer

teoman'ın en güzel hikayem adlı albümündeki sözleri pek bi manidar olan şarkısı:
Gel olduğun gibi
Tuzla buz et beni
Camdanmışım gibi
Bana hatırlat
Nasıl bir şeydi
Bir şeye inanmak
Tutkuyla tutkulanmak

insanlar dünya düşmüş üstlerine
Kıpırdıyamıyorlar
insanlar denemiyorlar bile

Gel dudaklarımı sar nefesini ver
Tat bırak ağzımda
ilk sayfaya döndür beni
Hadi alt üst et iyileştir

Gel hadi acıt beni
O bile yeter
Çoraklığımda istemezsen
Eğer gelmezsen
Öldür ama affet beni

insanlar dünya düşmüş üstlerine
Kıpırdıyamıyorlar
insanlar denemiyorlar bile

Ikiye ayrılır.
vicdanı olanlar, olmayanlar.

kavga ettiğinde tüm anlattıklarını ortaya dökecek kadar iğrenç yaratıklar.

"dünya düşmüş üstlerine
Kıpırdıyamıyorlar."

bir charles bukowski şiirididr.

insanlar

herkesin çözülmeye başladığı
gün gelir çatar sonunda,
ve işte;
bir odada boş küllükler sadece,
ya da tarağa takılmış bir tutam saç
erimekte olan ayışığında.

külden,
kuru yapraklardan
ve okyanus gemisi misali geçip giden
elemden
başka bir şey değil
her şey.

kan dolduklarında ayakkabılar
bilirisin öldüklerini.

gerçek devrim
gerçek iğrentiden kaynaklanır;
çaresiz kaldığında
aslanı öldürür yavru kedi.

çocukluğumun kiliselerindeki heykeller
ve ayaklarının dibinde yanan mumlar;
ah, onları alıp
açabilsem bacaklarını,
duyabilsem
alçı ağızlıarından dökülecek
gerçek
alçı sözleri.

bazı insanların yazdıklarını okuyunca o kadar efsane yazmış ki, kafası mı güzel acaba diyorum.