huzursuzluk

“biz, bu ülkenin okuryazarları, boşluğa düşen bir trapezci gibiydik. doğu askısını bırakmış, batı askısını da yakalayamadan aşağı düşmüştük.”

Yukarıdaki alıntıya ev sahipliği yapan okunulası bir livaneli kitabı.

Sürekli hırçın olma hali .
Keyifsiz ruhsal sendrom.

Huzur islamda.

(bkz: Huzur isyanda)

Bir insanı, bir ülkeyi kısaca musallat olduğu herkesi hayattan soğutan, gücünü kıran, hırpalayan duygudur.

Bazen nedeni bilinmeksizin de ortaya çıkabilir.
Birkaç gündür sebebini bilmediğim şekilde mutsuz ciddi şekilde halsizdim, meğer grip habercisiymiş.
Bildiğim bir rahatsızlık halim olmadığı ve uykusuzluktan yorgun olduğum halde uyuyamıyordum, papatya çayları da fayda etmedi.
Uyku bölünmeleri yaşadım. Sabah uyanınca da geri uyuyamadım. Az uykudan iyice bitkin düşmüştüm.
Dün saçımı kurutmamam da tuzu biberi oldu, welcome you grip.

gene geldi tipini ettiğim.

şu anda var olan şey. tıpkı dün ve ondan önceki gün gibi. bugün de bok gibi geçecek eminim.

tecrübelerime dayanarak, herhangi bir şeyin haddinden çok olması veya hiç olmaması bu durumu yaratır diyebilirim.

örneğin hayatınızdaki insan sayısı, duygu çokluğu yahut kıtlığınız, uyku yahut yeme düzeniniz, sağlık durumunuz, cüzdandaki para miktarınız...

buna paralel olarak ortalama, standart, sıkıcı, sıradan dediğimiz şeyler de huzur verebilir.

Sebepli veya sebepsiz yere huzur halinin gitmesi, huzur eksikliği.
Bu huzursuzluk kimilerinde boşluk kimilerinde de ağır gelecek derecede bir doluluk hissi oluşturur.
Kıvranmak da buna dahildir.

Ne zaman kitaplardan uzaklaşsam hemen bir livaneli kitabı bulur, bir nefeste okurum. Negzel yazar. Adamım.

“Merhamet zulmün merhemi olamaz”

içime cin kaçmamıştır umarım...

Bir anda çöker insana. Ne zaman gideceğine kendi karar verir. Bastı gene.