bugün

iyiler
osmanlıların ilk dönemlerinde eyalet askerlerinin uç boylarında görevli sınıflardan biri.
bizim evin tek çocuğu olan abimin; tarafıma sık sık kullandığı kelimedir.
"fırlama" sözcüğünün kibarcası.
her daim ezilen kardeşe verilen isimdir ayrıyetten.
bakkala git şunu al, terliklerimi getir falan..*
Başıboş, bir baltaya sap olamamış, apaş, holigan, serseri.
rıfat ılgaz'ın torpiliyle hababam sınıfından kopup yazar olmuştur.
koştursun efendim sözlüğün bahçesinde...
--spoiler--
haytanın tekiyim ben
bunu bilsin insanlar
ruhumun peşindedir
o eski yanlışlıklar

--spoiler--

hoş gelmiş yazardır.
hababam sınıfında ismail in lakabıdır.
(bkz: hayta ismail)
(bkz: bozum)
(bkz: boncuk)
(bkz: tulum hayri)
(bkz: domdom ali)
(bkz: damat ferit)
(bkz: inek şaban)
(bkz: güdük necmi)
(bkz: kel mahmut)
(bkz: kül yutmaz)
(bkz: kürt sıtkı)
(bkz: paşa nuri)
(bkz: badi ekrem)
(bkz: hüseyin şevki topuz) *
babaların afacan oğullarına seslenirken söyledikleri söz.
(bkz: hayta ismail)
yaramaz, bos isler müdürü anlaminda söylenebilir..
cocuklar, kardesler üzerinde nefis duran kelimecik..*
8. nesil yazar. hoş gelmiş.
http://www.hayta.net
Külhanbeyi, kabadayı, serseri.
(bkz: sıpa)
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com