abi

ağabey.

zavallı kızların sosyal hayat yok edicisi.

cogu zaman destek olacagina kostek olan buyuk kardes.

varlığıyla onur duyulan, zeki ve komik adam.

Kurtlar vadisi dizisindeki Abdüley'in iki lafından biridir.

sıkıştığımızda yapma abey diye yalvardığımız bir kelımedir.

genelde karde$e zulüm edendir. bir de su isterler çok.*

canım yanıyo demesin o, onun canı yanmasın istiyo küçük kardeş.. zulüm etsin, hep su istesin, ama canı yanmasın onun, o hep mutlu olsun istiyo küçük kardeş..

(bkz: aby)
(bkz: kendi kendine çağrışmak çağrıştırmak çarışıptırmak)

keşke burda olsa da gene boğuşsak dediğim var olması için nefes bile paylaşılabilcek varlık..

arkadaşlar arasında kullanılan kelime.
-abi naber?
+iyidir abi.

(bkz: erkek kardes)

mustafa yıldızdoğan'ın anlamlı şarkısıdır.

Köyden geldim, köyden şehre
Ne bileyim bir hoş abi
Betonların arasında
Arıyorum bir kuş abi

Şaştım kaldım bu ne emek
Para mıdır her şey demek
insan demek, gönül demek
Gönüllerse bomboş abi

Bir tek selam, deva derde
Kolu komşu neymiş nerde
Ölsem ölüm kalır yerde
Deme bana savaş abi

abi bazı cemaatlerde yol gösteren ilgilenen büyüklere hitap şeklidir, bir nevi o grubun hiyeraşisinde yerinizi belli eder.

bursa'da abiye giyim mağazası. abiyeden kısaltılmış olsa gerek.

hersey mart ayinda ayaginda sallarken beni düsürmesiyle baslamis.
pismanlik mi, kardes sevgisi mi der gibi oldum bi an;
hatrimdan cikmis anilar dedim..
vefasiz beni..
kücücüktük biz abilik yapar cizgi filmimizi kapatirdi.
luluyu sevmedigi her halinden belliydi ta o zamandan..
onunla alistik ninja kaplumbagalari, a takimini seyretmeye.
kizdirirdi beni, aglatirdi bazen.
kiyamazdi galiba hic caktirmasa da, yoksa kim söyler o tekerlemeleri kardesi susana kadar;

hokus pokus abra kadabra
ne yaptin benim kardesime aptal karga

kapinin kenarina ayaklari kollari iki yana acarak tirmanmayi o ögretti bana..
hep düsündügüm neden ben, niye böyle uzun oldum sorularinin cevabiydi belki kücük yetenegimiz..
balkondan seyrediyordum onu, yeni topunu almis cikmisti disari.
yeni top en iyi kaynasma araci.
topun üstünde oturmus yanaklari avuclarinin icinde saatlerce beklemis hüzünlü bir abi görüntüsü beynime kazinmis, keske erkek olsaydim o anlik, tek kale yeterdi bize..

büyüdü sonra o saclari uzatti bütün ailesel tepkilere ragmen.hickimseye yakistigini görmedim o modelin onun kadar..
bizi kenara cekip onun takimini hangi okula gittigini soran kizlar arttikca anladik ki mahalledeki popularitemizi yükseltti bu herif..

nasil oldu bilmem küstüm ben ona.
okumaya baska sehre gidiyordu, öptü yanaklarimdan kocaman, helal et hakkini dedi..
kucaklastik, icime cektim sonsuz abi kokusunu..

-kalp yanginiii!
-caniimmmmmm!

görüsemedigimiz zaman dilimleri uzadi gittikce,ilk ben onu terkettim galiba o söyleyene kadar farketmeden.
sonra o aldi basini gitti, yaninda ben yokken.

bi telefon görüsmesi;
-gidiyosun yani bizi birakip..
-önce sen birakmadin mi?

ah be abim, zorunda olmasam birakir miydim kalp yanginimi.

kimse abiler gibi uyarlayamaz sarkilari kardeslere, kimse onlar gibi komsu teyzenin taklidini yapamaz, kimse onlar kadar harika espri yapamaz, kimse onlar gibi kocaman merhametini öyle beceriksizce saklayamaz.

-özledin galiba?
-evet cok özledim..

kimse onlar kadar türkçeyi katledip umursamadan pamuk şekeri getiremez. neden abi dir ağabey değil.

uzaklarda olsa bile bir adim arkanizdadir hep, sizin iyi oldugunuzdan emin olmak ve size guven vermek icin. bi gun bi hata yapsaniz da dustugunuzde elinizden tutup kaldiracagini bilirsiniz. yurumeyi ogreten de o degil miydi zaten?
ismini her andiginizda gurur duymanizi saglayan biricik insan. ozlenenlerdendir.

abitur'un kısaltılmış hali

agabeyin kisaltilarak yazilmis seklidir. aslan oyle yazilmasi gerekir ama napalim yazmayiz.
ailenizde sizden buyuk olan erkek kisilik. sizden bir gun once dogmasi bile ona abi demenizi gerektirir bizim kulturumuzde. size yon vermeye calisir, sizin iyiliginiz icin ugrasir. babadir yerine gore. kucukken dayak yediginiz icin sevmezsiniz yillarca. sonra buyudugunuzde degisir fikirleriniz ve hisleriniz. abi nereyi tercih edeyim, abi bana borc versene, abi bu kizdan cok hoslaniyorum, abi canim sklio bulusalimmi besiktasta, abi haftasonu alisverise cikalim, abi ben asik oldum, abi geri donsem mi, abi kafam karisik ac hemen msn`i gorusmemiz lazim, abi babami nereye gomecegiz sana birsey demismiydi, abi makina alacagim bana para gonder, bende bunlara cok kufrediyom, abi sen haklisin gibi soru ve cumleleri yonelttigimiz can parcamizdir. biyolojik ortakliklardan fazlasina sahip oldugumuz kisiliktir.

küçükken yaramazlık yaptığımızda anne-babadan azar işitirken arkasına saklandığımız, yeri gelince ikinci bir baba, sabır ve şefkatte sınır tanımayan, kardeşini canı gibi seven, gözünden sakınan, kardeşinin erkek arkadaşlarına bazen tahammül edemeyen, yokluğunda ev sanki bomboşmuş hissi veren bu yüzden hiç olmazsa sesini duyayım deyip telefona sarılmamıza neden olan, bizim birbirimizden başka kimimiz var ki düşüncesiyle gün geçtikçe birbirimize daha bir bağlandığımız, canımız kadar sevdiğimiz insan.

rahmetli kabadayı dündar kılıç'ın namıdır.

ilk arkadaş, futbolla ilgilenme nedeni, tifosi olmayı sağlayan büyük etken, anne-babanın ilk göz ağrısı...
Bu sabah yağmur var istanbulda diyerek, uğruna şarkılar söylediğim, şafak saydığım, can yoldaşım, iddaada kupon ortağım.
yokluğunun 15. gününde daha gelmesine 140 gün var diyerek hüngür hüngür ağlama nedenim. Her sabah yatağını dolu görme umuduyla uyanıp hayal kırıklığına uğramama, gün boyu türlü bahanelerle kendimi avutmama, akşam olunca boşluğunun sol göğsümün altında yarattığı ağırlık ve acıyla o çok sevdiği şafak türküsünü dinleyip hüzünlenmeme sebebiyet veren canımın diğer yarısı. varlığında Her gün defalarca boynuna sarıldığım ve artık sadece sesiyle yetinmek zorunda kaldığım, masamın üzerinde duran fotoğrafta olduğu gibi yine dalgalı uzun saçlarıyla kapıdan içeri girmesini umut ettiğim, "abi bu ev sensiz hiç güzel değilmiş" diye itirafta bulunduğum, özlenesi, yolu gözlenesi kişi.

(bkz: ağabey)

ısrarla abi denmeyen, ben abi demedikçe yüzüme bakmayan, o yüzüme bakmadıkça abi demediğim ve bunu böyle sürdürüp götüren kişilik. *