harry potter

kitaptaki kahramanlarla birlikte büyüdüğüm hayatımda çok özel yer edinen romandır.

tatilde olduğum için izleyememekten çok korkmuştum . döndüğümde ilk işim sinemaya gitmek oldu.sinemadaki son seansına yetişme paniği ve kaçırma korkusu ile gişedeki abiye "yer var mı?" diye öyle bir dehşetle sormuşum ki çocuk gülerek "sakin ol var" dedi. o an çok güzel bi andı. sağol çocuk.

herneyse orada tek yetişkin kendimi zannediyordum dalga geçecekler benimle kaç yaşında eşek kadar kız başka işi yok mu acaba diyecekler diye ürkek adımlarla girdim.
ama bir tane mi çocuk olmaz.

işin aslı çocukluğundan beri izleyen biri için gerçekten vazgeçilmez bir fantastik seridir.
(bkz: seviyorum napiyim)

artık hikaye anlamında saçmalamaya başlamış seridir. başlarda kanka takılan karakterlerin sonradan sevgili olmasını herkesin midesi kaldırmaz. zira bu ron ve hermonie karakterlerini yakıştırmak,beraber düşünmek zordur. (bari harry ile hermonie olsaydı). ayrıca dumbledore'un ölüm şekli çok basit kurgulanmış.*
birde filminde birçok önemli detay atlanmıştır.(snape'in beyin okuma dersleri)
bunlar yerine, harry ve arkadaşlarının aşk hayatı üzerinde fazlaca durulmuş, filmin gençlik komedilerinden farkı kalmamıştır.

J.k Rowling'in oluşturduğu fantastik kişiliktir ve çok büyük bir hayran kitlesine sahiptir.Başlarda küçük çocuklar için yapmıştır ancak yetişkin okurlara sahiptir.

böyle gerizekalı gözlüklü bir salak çocuğun saçma sapan serüvenlerini anlatan lüzumsuz şey.

gerizekalı olmayan ama hayatın yüküyle abartılı bir şekilde küçük yaşta tanışmış çocuk. lüzumsuz değil keyiflidir.

Her bölümde günaha giren çocuk efenim büyü günahtır.

ilkokuldayken kitaplarını okuyup aşık olduğum fantastik kahraman.

artık değilim ama.

ilkokuldayken ablamın doğum günü hediyesi niyetine bana aldığı ancak serinin uzayııp uzayııp tee lise sona geldiğimde bitmiş olması sebebiyle okurken ilginç alaylara hedef olmama sebep olan fantastik seri.

hogwarts'ta quidditch forma numarası yedidir.

5 sene de bir bölümü çekilen ve her bölümünde tüm oyuncularını 30 yaş büyümüş olarak gördüğümüz fantastik film.

neden lord voldemort'a her seferinde expelliarmus attığını merak ettiğim şahıs. lan başka büyü mü yok? ayrıca:
(bkz: the boy who lived)

zilyon tane kitap okudum bu serininkindeki heyecana, sürükleyiciliğe, hayal gücü başarısına bir tane erişebilenine rastlamadım. detaylar, insanlar ve olaylar öyle incelikli işlenirki tüm seriyi bitirdikten sonra Hogwarts diye bir okulun olduğuna inanmaya başlarsınız.

Ergenlik sorunlarından başını kaldıramayan, arada sırada çubuğunu sallayan sorunlu bir genç.

kimsenin zorlaması olmadan , kendi başıma okumak isteyip okuduğum kitapların baş kahramanı kişi. ne vardı bu kitapta bilmiyorum. sonradan çok kitap okuma denemelerime rağmen diğer kitaplar çok sıkıcı gelmişti.
(bkz: kitap okuma alışkanlığını kaybeden yazarlar) *

bazı kitaplar olur, okumakla kalmaz aynı zamanda yaşarsınız. vakti zamanında harry potter da bu kategoridendi benim için.

serinin herhangi bir kitabını okumaya başlamak demek birkaç gün, yani kitap bitene kadar, hayattan soyutlanmak demekti. sayfaları çevirdikçe odanın pembe duvarları gittikçe hogwarts'ın koyu taş duvarlarına benzemeye başlardı. "ulan ron gibi bi arkadaşım olsa da yazın evlerine kalmaya gitsem.. en yakın arkadaş bi ayşe var ama onlar da yazın köye gidiyolar şansıma ediyim" diye planlar kurup dururdum. o vakitler liseye giriş sınavlarına hazırlanan biri olarak "göstertsinler karanlık sanatlara karşı savunma dersini 5 pekiyi ile geçmezsem namussuzum" tarzında isyanlardaydım. hayır ezberim de berbat bir de, büyü yerine 2 dua göstersinler ertesi güne unuturum. ama expecto patronum falan deseler hayatta unutmazdım lan. neyse kitap biterdi, gözüm mutfakta balkabaklı pasta, balkabağı suyu ve o iğrenç kulak kiri tadındaki şekerlemelerden ararken, anneden "sinkonta yemeği yaptım, kabak kabak diye dellenceğine onu ye işte" lafını duymak çok fena koyardı. hogwarts dünyasından henüz çıkamamış bir bünye için küfür gibi bir şeydi sinkonta.

velhasıl benim gibi az kitap okuyarak büyümüş birini bile bu derece farklı dünyalara götürüp, orada uzun bir müddet esir tutabilen bu seri; kanımca ileride, 90'ların susam sokağı ile klasikleşmesi gibi, belirli bir nesil tarafından 2000'lerin başı ile özdeşleştirilecek.

son olarak j k rowling teyzeciğim, paranın şeyine koydun ama vallahi de helal olsun.

(bkz: hayri pıtır)

bazı harry potter fanboyları bu seriyi dark tower serisiyle bile karşılaştırırlar.* harry potter tabiki dark tower
serisinin yanında cin ali serisi gibi kalır.

alacakaranlık serisinden daha güzel oldugu kesin olan j.k rowling ablamızın yazdıgı kitaplar serisidir.ayrıca bollywood'da da cakması cıkmıstır.
(bkz: Hari Puttar - A Comedy of Terrors)

çocuk korkusu...

sadece çocukların kitabı değil bu kesinlikle. özellikle son kitap stephen king kitaplarındaki gerilimi ve korkuyu fazlasıyla okuyucuya hissettiriyor.

harry potter ünlü bir oyuncu karakter artizdir. bir çok film ve gösteride yer almıştır (bkz: harry potter melez prens)

j.k. rowling in seriye devam etmeyi düşünmesiyle hayranlarını sevindiren kitaptır.

http://www.ntvmsnbc.com/id/25079723/

not: hikaye 10 sene sonrasından devam edecekmiş. voldemort un gizli bir çocuğu olduğu ve büyüyüp babasının izinden devam edeceği ihtimali olabilir.ingilteredeki bir arkadaşım söyledi. sadece bir varsayım büyük ihtimalle...

her kitabında yeni nesneler çıkan, düzgün bir olay zinciri bulunmayan, söz sanatlarının beceriksizce kullanıldığı saçma sapan bir kitap.
not: hacı alnına "z" hiç yakışmamış yav

çok fena sevdiğim. çocuk kitabı diyenleri hiç takmadığım, bok atmaya çalıştıklarını düşündüğüm., dünyaca ünlü J.K Rowling eseri.