doğru

doğru diye birşey yoktur. eğer ki olsaydı herkes aynı şeyleri doğru kabul ederdi. kalemi gören herkesin "bu kalemdir", kitabı gören herkesin "bu kitaptır" demesi gibi.

kişiden kişiye değişen şey.

(bkz: samet güzel)

iki nokta arasi uzaklik, dogru hocam.

(bkz: doğruluk)

yanlış var olmasaydı asla var olmayacak olan kavram.

felsefik olarak ne olduğu belli değildir.

(bkz: yanlış)

ulaşmanın bir tek veya pek çok yolu olan olgu.

(bkz: aklın yolu birdir)

hayatımızda bir sürü birbirimize dayattığımız olgular var.
bunlardan en babası doğrular.

mesela asansörde öpüşen iki dayıyı neden ayıplıyoruz.
onların yanlış yaptığı yargısına nereden varıyoruz.
neye göre kime göre?
ikisi de durumdan memnunsa bundan bize ne?

bu doğrunun tanımını yapan kim?
genel doğru diye bir şey olabilir mi?

soruları sorduğuma göre kendi cevaplarımı da yazabilirim.
bence her insanın kendine göre doğrusu olmalı ve kimse kimseyi yargılayamamalı.
senin düşünce yapına uyuyorsa birlikte olursun uymuyorsa da yoluna devam edersin.
bu düşünce yapısını benimseyebilsek ne sağcı solcu ne dinci ateist ne de diğer kavgalar olurdu.

hayatta doğru diye bir şey yok tercihler var.
ve insanların tercihlerine saygı duymak var.
ilerici ya da gerici diye yaftalamak da çok yersiz.

zamana, duruma, şartlara göre değişse de o anda, o durumda o şartlarda sadece bir tanedir.

kişinin çıkarına uygun olan şey doğru olandır.

güçlü olanın işine gelendir.

Yanlışın düşmanıdır.

yalanla insan kazanmaktansa kaybetmenin marjinal faydası olur kendileri.

Her doğru kendi içinde bir zaman diliminde çelişir bu nedenle doğru zaman ve konumla eşgüdümlüdür ve değişkendir.

gelecekte ki ihtimallerde doğruyu aramak, geleceği bugün şekillendirmek, gelecekte yaşamak. geçmişte yaşananlardan ders çıkarmak, geleceği geçmişle etkilemek.

herhangi bir konu, düşünce, eylem ya da duruma kişiden kişiye değişen 'şey'.
kişinin; kendi doğrularını, herkesin kabullenmek zorunda olduğu evrensel gerçeklermiş gibi görünmesi...

aklın ve vicdanın söylediğidir.

sürekli çatışma halinde olma durumudur aslında bu soru. yaşadığın coğrafyayla, içine doğduğun kültürle, seni büyüten aileyle ve çevrende gördüklerinle şekillenirken doğruların, tüm bu hengamede durup aklının ve vicdanının sesini dinleyebilmek belki erdem denecek kadar nadir görülendir.

töre cinayeti mesela. düşünce özgürlüğü mesela.

Olması gereken olan, etik olandır.

doğru: senden yapılmasını istenilen ,aykırı mizaçlara çıkmamalarını uygun gördükleri belirlenen insanların sana çizdiği tek eksenli haritadır. *.

Hepinize teker teker veda etmenin zor ve acı verici olduğunu biliyorum. Hepinizin yanlış olduğunun farkındayım. Hayatımın hatalarla dolu olduğunu ve kendimi "evet, ben onlarla barıştım!" diye kandırdığımı görüyorum. Ağırsınız, dizlerimi titretecek kadar. Ama üzülüyorum arkanızdan bakarken. Özlüyorum. Pişmanlıklarım oluyor. Yoruluyorum. Daha önemli şeyler var diyorum. Bir yanım ne yapacağına karar ver derken diğer yanım denemeden bilemezsin diyor. Doğru olan bir tanedir ancak herkes erişemez. Doğru ortada, ben neredeyim?

Bazen bir cümle. "Hüzünlü bir ruh insanı mikroptan daha hızlı öldürür."

Doğru diye birşey yoktur. Herkesin doğruları farklıdır. Bana göre doğru olan bir başkasına göre olmayabilir.
Doğru insanın kendisine en mantıklı gelen şeydir. Öyleki insanlar bazı gerçekleri ısrarla kabul etmemekteler.