dede

Nur içinde uyusun, şu dünyada kara kaşıma aldırmadan beni civcivim diye seven tek insandı.

En büyük hayali öğretmen olup, evinin yanı başındaki okula tayin olmamdı.

Bir tane dedem vardı. Oğullarına evlenince ev alırken, kızlarına gecekondu layık görür, ve kira alırdı. Kızlarından aldığı kirayla oğullarından olma torunlarına oyuncak alırdı.

Benim de iki dedem vefat etti. annemin babası ben altı yaşındayken öldü, babamın babası da 13 yaşımdayken. Aile apartmanında babamın babası ile aynı apartmanda yaşadık vefat edene dek.

fırıncının ihtiyar elemanıydı. semte hasbelkader yeni gelen.
''ekmeğinde adam, ekmeğinde dayı'' yol yordam görmüş üç beş kadınla evlenmiş kaç çocuğu olduğu muamma.. eski bitirim...
dede aşağı dede yukarı...makarası sağlam... kimseye ilişmezdi.
alakasız bir kavgaya burnunu soktu bir tarihte. gereksizlik yaptı. iyi niyet kötü niyet meselesi de değildi. işgüzarlıktı bu tamamen.
kavgalı isimleri iyi bilirdi ama tölere edilmiyceğini de bilmeliydi.
bilemedi.

yılların saygı ve muhabbetini bir kaç saat içinde bir kaç cümle ile yok etmişti!
tüm semt kalem çekti üzerine.
hatasını anladı ve kendine yakışanı yaptı.
hiç kimse ile ne veda.. ne bir kaç kelam.
gidiş o gidiş. akıbeti meçhul..

iki dedem de rahmetli. ikisi de beni pek sevmezdi. Dede" yıllar önce dedi ki, domates suyu içiyorum tavsiye ederim. Ben de aileme koşu bandı alın, sigarayı bırakayım, domates suyu içeyim dedim. Ama paraları yetmedi almadılar. Ben de sigarayı bırakamadım. Domates suyunu da sevmedim. Bugun getirden domatesli erkmek aldım.

Aslında tüm paragraf aynı şeyi anlatıyor.

hüseyin haklı mehtap;
bilinç bir aynaysa bilinçaltı da aynanın altındaki sırdır.

Geçenlerde bize geldi. Hepimize protein bar almış. Sağlıklı besleniyoruz diye. Dede bunun sağlıklı olduğunu nereden anladın diyorum parasından diyorskcmfmd.

Sağlıklı da beslenmiyoruz da sadece yeğenime yedirmiyoruz paketli gıdadjfj.

görsel

Dedem bu nasıl bir horlama ya. insan kendi sesine uyanır valla helal olsunsjxjsks.

baba tarafı dedemi 2000 ylında yitirdim ben 5 yaşındayken.

annemin babası ilkokuldayken vefat etti. birinci cihan habinde kanal harekatında ingilizlere esir düşmüştü. yine esir düşmüş arkadaşı bize gelir beraber demlenirlerdi. ben arkadaşına "rakı dede" derdim. erzurum'un narman köyündendi.

babamın babası da o sıralar vefat etti. bursa'da yaşardı. celal bayar'ın arkadaşıydı ve ittihat ve terakkinin bursadaki sandık eminiydi. hem sarıklı hoca hem darülfünun mezunuydu. bursa lisesinde astronomi okuturdu. ney çalardı. emekliliğinde bursa müzesinde arşiv taradı. kurtuluş savaşı sonrası kendisine yapılan bursa milletvekili teklifini kabul etmemiş, bursa'dan ayrılmayarak öğretmenliğe devam etmeyi tercih etmişti.

benimki 2000 yılında vefat etti. ecevitçiydi.

(video artık mevcut değil)

Muhabbeti özlenilenn merhametli babadır.

Eskiden ellerini öpesimiz gelirdi, şimdi çoğunun yüzüne tüküresimiz geliyor.

Dede, bugün sen gideli tam 4 gün oldu. Mutlusun biliyorum ,bir aradayız diye nasıl gülümsüyorsun gözlerimin önüne geliyor. Şimdi olsan bahçemizde o sallanan koltukta otururdun ben de yanında olurdum, çok özlüyorum aşırı özlüyorum. Sana mektup yazdım, çok uzun… Her şeyi anlatıyorum, kaç gündür burada olanları,kimlerin geldiğini, neler hissettiğimizi… Aklın kalmadı değil mi? Mutlusundur orada, babaannem de özlemiştir “Sen de mi geldin kocaaa?” demiş şaşırmıştır. Teşekkür ederim dedem bana 25 yıldır verdiğin sevgi için, emek için, maddi manevi tüm desteğin için. Seni çok sevdim dedem.

Pazarcılık yapardı benim dedem. O kadar yaşlıydı ki pazarda da herkes ona "dede" derdi.

Pazar tezgahını hazır eder etmez sebzeleri poşetleyip tezgahın altına dizerdi ihtiyaç sahipleri için. Onlar geldiğinde ise hiç ikiletmeden çıkarıp verirdi poşetlerden. Babaannem bazen aniden pazara gelirdi ve ilk yaptığı şey tezgahın altına bakmak olurdu; poşet var mı? Diye. Bulduğu poşetleri ise yırtıp tezgaha döker, dedeme bir ton laf ederdi.

Dedem garibanın biriydi ancak gönlü çok ama çok zengindi. Bugün hâla şükrederim babaanneme değil de dedeme benzediğim için. Ruhu şâd olsun dedeciğimin. Bu dünyada verdiklerini alsa yeter o'na oralarda...

Büyük ebebeyn.

görsel
görsel
görsel

dedem 1.5 yıl önce öldü.
20 yıl önce tarlaları elimizden almak için babamı mahkemeye vermişti. dava 5 yıl sonra sonuçlandı, kazanan bizdik.
maddi olarak çok sıkıntı çektik hala etkileri devam ediyor.
dedem bizi hiç sevmezdi.
hep kötü davranırdı.
bir zamanlar bakkalı vardı. ortanca amcamın çocuklarını çok sever, dükkanından herşey verirdi. bize hiç bir şey vermiyordu.
24 yıl önce abimi küfrederek dükkanından kovmuştu.
hastanede yatarken babam refakat etmişti.
bir gün ziyarete gittim. hal hatır sordum. cevap vermemişti.
hastaneden çıkınca babamı beni sormuş.
bir kaç gün sonra ölmüştü.
amcamgille annem hariç ailemin bireyleri barıştı. 20 yıl küstük.
dedeme hala nefretim devam ediyor.
geri kalmamızın ve kalkınamamızım sebebi odur.
böyle insan olmaz olsun.

Bazı insanlar diğerlerinden farklı bir yaradılışta olur. Güçlüdür, iradelidir, bilgilidir, kültürlüdür en önemlisi insandır. işte benim dedem de öyle bir adam benim gözümde. Ne zaman aklıma bir şey takılsa hep ona sorarım. ta eskilerde yaşadıklarını hatta başkalarının yaşadıklarını anlatıp bana ordan akıl verir. Yanılmadı hiç bu zamana kadar hep oldu dedikleri.
Genel olarak mizacı biraz serttir ve ciddidir. insanlar belki çekinir konuşmaya ama tanıyınca etkilenmemek ve sevmemek elde değil.saatlerce konuşşsa dinlerim bir an sıkılmam hatta ne zaman bana öğüt verse telefonumdan gizlice sesini kaydederim yanımda olmadığı zamanlar onu dinlerim.
Dedem, adımı koyan adam seni çok ama çok seviyorum. Keşke senin gibi olabilseydim diyorum hep. Allah sana ve ananeme uzun ömürler versin başımızdan eksik etmesin. Senin torunun olduğum için çok şanslıyım.

annemin babasından nefret ederim. kendini beğenmiş, hakaret eden, aşağılayan bir pislikti. inşallah cehennemdedir amk oç. karısı ve kız kardeşi de geberseydi bir an önce keşke.

(video artık mevcut değil)

iyi oynuyor dede.

Bana yol gösteren, merak etmeyi, sorgulamayı teşvik eden, çocukken o kadar çok soru soran bu torununu hiç kırmadan hep cevap veren, anlatan, her yeri gezdiren, bana havacılık sevgisini aşılayan insan. Benim için yeri bambaşka.

Dedem be! Dünyanın en iyi anı anlatıcısı, eski atlı süvari. Gençliğinde aşkından yatalak hale gelen, karşısında heyecandan bayılan kızlar olmuş, ama gitmiş anneannemle evlenmiş. O zamanlar işler öyle yürüyormuş işte, onu uygun gördükleri için öyle olmuş.

Arkadaşlarım "Tom Hanks dede" diyor ona, çok benziyor.

Ben ona bir şey olmasından çok korkuyorum, tüm yakınlarıma olduğu gibi. Bu korku geçen sene ölen babaannem ve ondan 1 hafta sonra kalp krizi geçirip ölümden dönen babamdan sonra bende çok daha fazla baş göstermeye başladı, hep bu korkuyla telefonları açıyorum.

Dedem kendini "ölücem ben yakında" diye ikna etmiş, onu söyleyip duruyor, rüyasında görmüş ve buna çok inanmış, hiç de bekleyeceğim bir tavır değil ondan. Ona bir şey olması ihtimali bile düşünülmesi çok zor bir şey benim için, Allah korusun.

cocuk kalbime düşen ilk ölüm sancısı.
en çok özlediğim, hiç gitmemiş gibi hissettiğim, hep gelecek diye beklediğim..