aşk

aşk, aynı ev paylaşıldığı zaman da devam ediyorsa gerçek aşktır.

birine zoom yapıyorsun ve kadrajına başka hiç bir görüntü girmiyor işte...

hayatın yansımasıdır.aynaya bakıp o'nu görmektir..

Sevilen kişinin ağızından çıkan bir laf ile tüm dünyayı size zindana yada gül bahçesine çevirtecek güç.

bağımlılıktır, sonu vardır. bunun için tehlikelidir. sevgi ise bağlılıktır, sonunun gelmesi çok mümkün değildir. bu bakımdan aşık olmaktan çok, tutkuyla sevmek çok daha iyi gibi...

nerden çıktığını anlayamadığınız şey.

"bir kitap okudum hayatım değişti demiş birisi, benim de kitabım sen oldun sevdiğim." cümlesini size kurturtan sihirli sözcük.

bir söz vardı, "aşk elma şekerine benzer, yersin yersin elinde kazığı kalır" diye. bu eskilerin söylediği bi sözmüş. günümüz gençliğinin "aşk bir sudur iç iç kudur" demesi gibi bir şey yani. ama bu eskilerin söylediği her şey doğru. bu da dahil.

aşk, iki iken bir olmaktır.

viktor hugo

var oluşun takendisi,

yok oluşun sebebi...

takımınızı deplasmanda desteklemeye gitmişsinizdir. deplasman biter eve dönüş başlar.. yolda biraz dinlenme amaçlı tesislerde durursunuz. o an orada birisini görürsünüz.. bakışırsınız, heyecanlanırsınız.. avuç içleriniz sıcaklar.. onunda size baktığını farkedersiniz. ne yapsam acaba diye düşünmeye başlarsınız? kısa bir süre sonra yalnız olduğunu farkedince yanına gidersiniz ve konuşmak istediğinizi söylersiniz. o an düşündüklerinizi anlatır ve aynı şehire doğru yolculuk yapmakta olduğunuzu öğrenirsiniz.* artık otobüsünün molası bitmek üzeredir. kalkacaktır.. ve kalkmadan bir cesaret ile telefon numarasını istersiniz. güzel bir gülümseme ile birlikte numarayı alırsınız ve yol boyunca otobüsü takip ederek yolculuğunuza devam edersiniz.. sanırım aşk böyle bir şey lan!*

"...camdan sızan güneş gibi, gökte yıldızlar gibi,dolu hayatlar gibi sonsuz olsun."

aşk hissi bir alışkanlıktır.
(bkz: yaban)
(bkz: yakup kadri karaosmanoğlu)

kimi zaman bir aldanış, zaman zaman gözyaşı, herzaman umuttur aşk. gözlerine bakınca sevgilinin cehennemde cenneti yaşamaktır. en güzel cümlenin öznesi haline gelmesidir sevgilinin. hayattır aşk. kimi için herşey kimi için hiçbirşeydir aşk. *

o = asktir.

onu yasamayi unutmak ona karsilik alamamaktan cok daha kotu olan seydir.

üstüne 93 sayfa bir sürü entry girilmiş 72 cihan farklı dünyalarda farklı topraklarda hep birşey demeye çalışmış ama farkeden birşey olmamış insanın başına gelen bir ruh hastalığı olurlar kendileri inanmıyorsan dene .

bunu yaşayanların toplumdan cüzzamlı gibi dışlanması gerekir. hatta yakılmalı, işkence yapılmalı, kesmeli biçmeli...

edit: kötülesen de görüşlerim değişmeyecek.

dermanı olmayan tek hastalıktır aşk, kimi zaman karşılıklı olur kimi zaman platonik olur aşk, ama her seferinde acıdan öldürür aşk. o acıyı severiz aslında, tekrar isteriz aşık olmak, tekrar acı cekmek, ağlamak, o mutsuzlugun tadını sevmeye başlarız zamanla. öldürür aşk, söndürür aşk. karşılıklı olsada soldurur aşk, mutlu etsede acı verir aşk. o acı bütün olur seninle, başetmeyi öğrenirsin zamanla. ama hayatın da kendisidir aşk..

"beni sadece tanrı yargılayabilir" kişilerini dahi yargılayabilen ve cezalandırabilendir.

ılık bır ruzgardır ansızın bedene ugrayan.
anlamsız bır gulumsemedır suratta onca telasın arasında.
kımı zaman yalnızlıgına tek ortaktır,paylasamadıgın!*

yazilarim, gözyaslarim, kalbim, duygularim, bakislarim, inancim marketten alinan ve bir sipsevdi sakizindan cikan ask.. tanimlamasinin ögeleri belki. belki o kadar siradan, bir o kadar da cocuksu. belki sakizin sekeri kayboldu, belki kücüldü. Ama agza sakiz oldu bir kere.

yagmur bulutlari vardi hayallerimin cok ötesinde. kücükken elime, yüzüme bulasan kir renginde. gözlerimi kirpar yeniden bakardim, birbirlerine yaklastiklarini bile bile. hayallerim ve benim kir grisi yagmur bulutlarim. yillar sonra birbirine karisan en büyük korkularim. simdi aglamakli bir gülümseme, üzgün bir kahkaha, beyaz mendil yerine siyah okul önlügümün cebinde.

eğer birine aşıksanız kiprikleriniz hareket ettikçe gözlerinizin içinden yıldızlar çıkar.

eğer bir kişiyle öpüştüğünde karnına kramp girerse o kişiye hissedilen duygudur.

"ah bu çiçekler, bu böcekler ne güzelmiş, gökyüzü ne kadar da maviymiş" durumuna gelmek ki, olumlu düşünmeye sevk eder insanı.
"neden aramadı, benden vaz mı geçti yoksa? başkasıyla mı acaba? durumuna gelmek ki, bu da felaket senaryoları yazdırarak olumsuz düşünmeye sevk eder insanı... fotoğrafçı tabiriyle, bir filtre takmasıdır insanın düşüncelerine.. toz pembe bir filtre...
öte yandan sevmek ve sevgi ile sürekli karşılaştırılan, "acaba aynı şey mi, yoksa farklı mı" tartışmalarına yol açan sözcüktür, duygudur,hastalıktır efendim..