ağlayamamak

Gelin kendi gözyaşlarımı sizle paylaşayım. Belki paylaştıkça azalır.

canının yanması fakat gözlerinin dahi dolmaması...

kendimden koptuğumu söyleyebilirim dostlarım.

acı çekiyorum. haddinden fazla, bir insanın taşıyabileceğinden çok daha ağır.
bilmiyorum bu gidişin sonu nereye varır.
ölmekten değil, bu yükün altında zar zor aldığım nefeslerle yaşamaktan, hep böyle boğulup boğulup ölememekten korkuyorum.

gücüm, arzum, umudum, inancım kalmadı.

Sıkıntılı gibi hissettiren durum. Gözümden yaş geldiği oldu ama çok kısa süreliydi. Şöyle sarsıla sarsıla ağlayabilsem keşke. Önerilere açığım.

Duşta fiskiyenin altında ağlaması, bu en güzeli.

Genelde erkeklerde olur ağlayamayız. içimize ata ata yılda bir belki ağlar belki ağlayamayız. Ağladığımızda ise gerçekten ağlarız, yaşadığımız her şey için ağlarız. Bazen sevdiklerimizi kaybettiğimizde bile ağlayamayız çünkü yakıştıramayız, güçlü olmak zorunda hissederiz çevremizi teselli ederiz, oysa teselliye ihtiyacı olan bizlerizdir.

ağlamak istemek ama..

cene agrisi yapiyor.
ceneye baglantili kulak bile agriyabiliyor.
dayanamayacagim hicbir sey kalmadi.
bundan sonra da aglamam ben.
ne olabilir ki diye dusunuyorum hicbir sey.
cok hirsliyimdir kudururum falan ama aglamam.

duygusuzlukla alakasi yok.
ayni yerine gunlerce ayni siddette vurmayi dene bir sure sonra o yerin darbeden dolayi sinir uclari beyne mesaj yollamayi oteler.aslinda canin yanar ama surekli oldugu icin alisirsin ilk darbeler kadar acimaz.
katlanamayacaginiz seylere katlanmak gormeye dayanamayacaginiz seyleri gormek bilmek istemeyeceginiz seyleri duymak ensem falan sertlesir odun gibi olurum tas gibi bazen diyorum tam da sirasi.
o anlardan birinde.
ne mi yapiyorum hicbir sey.
aklim tutuluyor herhalde ne yaptigimi da bilmiyorum.
bir de benim icin yap der kahkaha atarim ne yapacam kahretsin lanet bir sey.
artik zevk aliyorum dusundukce eziyetin zevke donusecegini tahmin bile edemezdim.
alisiyor insan avunuyor aglamiyor.

Gurur meselesi yaptığım şey ağlayamıyorum.

Bazen zevkle ağlamak gerekir ki acılara bağışıklık kazanasın.

zorlamaya gelmez, içinden ağlamak geliyorsa zaten hüngür hüngür ağlarsın, düşünmeden. ağlayamamak kafaya takılacak bir konu değildir.

ağlamak... o da ne? gözler mi değişti?
değişen biz miyiz sözler mi değişti?
taş erirmiş derler bir mişli zamanda
aşk uçtu söz kaldı dünya değişti!

salih mirzabeyoğlu - münşeat

ağlayası gelememekten kaynaklıdır. ben en son 2019'da mı ağlamıştım acaba?

dear zachary'i izleyin, kesin ağlarsınız. turknet varsa kaçırmayın bence. belgesel film.

bizim işyerinde bir abla vardı. ağlayamaz aksine ağlanacak yerde gülerdi. hatta bu ablamız babasının ölüm haberini kahkahalarla karşılamıştı.

insanlar yasını yaşayabilmeli ama mesela ben bu başlığı görünce ağlamak geldi içimden, yalnız değilim, ortam müsait değil falan. Hani neyse işte...

Çok zor ve sinir sistemi açısından sıkıntılıdır. Heleki bir yakınınızın kaybından sonra ağlayamazsanız acınız içinizde katlandıkça katlanır. Sağlıklı düşünememeye başlarsınız. Herşey bir hayal gibi, gerçek değilmiş gibi gelmeye başlar… Ağlamak sinir sisteminin bir savunma metodudur.

Ağlamak bir bakıma hayata dönmenin, tutunmanın, direnmenin bir emaresi ve tepkisi. Ağlayamamak ise artık kayıtsızlığın, kendine yabancılaşmanın ve alışmışlığın çok net bir tezahürü. Hala ağlayabiliyorsak ümit vardır, ağlayamamak tükenmişliktir...

Evet

Maalesef bende var olan bir durumdur.

Gözyaşı, gözlerin yüzeyini koruyan mukus, su ve yağdan oluşan üç katmanlı bir sıvıdır.

Gözyaşı, gözlerin normal fonksiyonu için önemlidir, bu yüzden arada sırada ağlayın, ağlayabilirseniz.

eski, müthiş bir zerrin özer şarkısıdır ''ağlayamıyorum.''