anksiyete

bunu yıllar önce ilk duyduğum kişi eroinmandı.
''anksiyetem azdı'' gibi bişey demişti, garipsedim.
küfürle cevap verdim, o daha da çok garipsedi ve sustu.

Kötü bir şey. Ne kadar çok düşünülürse o kadar çok olabilir. Anksiyetenin hiçbir faydası yok. Elimizde olan şeylere önlem almak yeterli bence.

Başarısızlıklar silsilesi sonrası insanda beliren gelecek kaygısı, aile baskısı, sevgili zorbalığı gibi yaşanmışlıkları bir araya toplayıp belirendir. ilaç tedavisi olmazsa atlatmak çok zor.

2021'den bu yana ara ara ruhumda çöken ve gelecek kaygısının tavan yaptığı bu dönemde bünyeyi yalnız bırakmayan illet hastalık. Dün akşam da bir ara çöktü essitalopram da kalmamıştı evde ve yeşil reçete ile satılıyor, Passiflora ile bastırabildim.

insanlığın başlangıcından beri var olan bir tepkidir bu.

insan varlığının ve yaşamının tehlikeye düştüğü durumda ortaya çıkar.
temelinde, olumsuz yaşantılardan kaynaklanan abartılı düşünceler ve değerlendirmeler vardır.

Kişinin tehlikelere karşı koruyucu önlem alması ve olumsuz durumlardan kendini koruması için belli düzeyde kaygıyı yaşaması, olağan bir durumdur

insanın elini ayağını götüne bağlayan şey. böyle berbat bir şey. midenizde buz gibi olmuş bir tavuk yemeği yemiş gibi hissettirir sizi. anlamsız bir beklentiye sokar. kafa dağılsın diye başka şeylerle meşgul olursunuz başka tarafınıza vurur. el-ayak-göt üçlemesi işte. yusuf yusuf olur insan. ilerleyen hali panik atak olarak gösterebilir kendini. bu konularda bir uzman değilim lakin tecrübe etmiş biriyim. hatta bu satırları yazarken bile anksiyete geçiriyorum (belki yazarsam bir nebze düzelir diye) sonra dua ediyorum allah’a inşirah ferahlığı ver diyorum rabbim. inşirah yazarken bile su serpiliyor sanki içime. şöyle güzel bir cumartesi, temmuz ortası, havuz karşısında tatilimi piç ediyor işte bu rahatsızlık. kendimi teselli ediyorum. hiç bir şey olmayacak, hepsi geldi geçti. kimse sana zarar veremeyecek. amaçları sadece seni korkutmak ve kışkırtmaktı. varsın amaçlarını gerçekleştirsinler, yine de sen haklısın! çünkü senin suçun değil. sen sadece inandın, güvendin.. insansın, insanız..

Pandemiden tut bu yana muzdarip olduğum hastalıktır. Bazen ne yapacağını bilmiyorsun, geçmiş hataların seni yiyip bitiriyor ve bunları çok fazla düşünüp gelecekten korkuyorsun. Geleceğe umutsuz olarak bakıyorsun ve bir süre sonra hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını düşünüyorsun.