ankara

genclik yillarimin baslarinda bahceli de iki ay kadar ikamet ettigim ildir.

baskenti butun olarak degerlendirmemek lazim. semt semt incelenmesi lazim bir sokagi bile digerinden cok farklidir.

genel olarak degerlendirme yapacagim konular ise ben bu kadar kafasi guzel adami bir arada baska bir memlekette gormedigim aga. herkesin kafasina gore eglenecegi, takilacagi mekan/semt vardir. trafik konusunda diger buyuksehirlere gore pek sikinti cekilmez ulasim iyidir yani.

sonuc olarak yasadigim yerleri ozlerim. lakin ankara'ya karsi hic bir ozlemim yok. burada yasayan ahbablarimin gelmem yonundeki isteklerinide hep zaman yok bahanesi ile gecistiriyorum. yasa ki neler goresin ey bahti kara!

sağanak başlayan yağmuru ile gözüme artık güzel gelmeye başlayan şehirdir. * *

Söz konusu yazarın 7 aylıkken gelip 10 sene kaldığı şehirdir. Sonra araya bir 10 senelik izmir macerası girmiştir. O dönem gözleri kararan yazar en çok izmiri sevmektedir. Üniversite sınavı sonucu her türk genci gibi aklında hiç olmayan bir şehre savrulmuştur. O şehir ankaradır. ilk sene tabi ki izmir-ankara kıyasıyla geçer. Her fırsatta izmire kaçmalar, devamlı izmiri övmeler gırla gitmektedir. Yazar burda halt ettiğini bilmemektedir. Neyse ki çabuk kavrar durumu yazar.
ankaranın havasına suyuna alışmışsanız kopamazsınız. zaman zaman yeni hevesler peşinde koşarsınız ama ankara ankaradır. ana karadır. Hep oraya dönersiniz.

Fiziksel olarak mayıs ruhen ekim-kasımda kalmış şehirdir. Sağolsun bana kışlıklarımı kaldırma gibi bi yük yaşatmadı.

benim için acının başkenti, ulaşılamazlıklar şehri. sevmem seveni de sevmem.

düşünülenin aksine kızlarının neredeyse çıplak gezdiği şehir. ruhu yok bir kere, bozkırın ortasına kurulmuş sevimsiz beton yığını...

güneşin doğuşu da batışı da yakışan şehir.

saat 22.00 gibi kızılay'da şüpheli bir paketle cebelleşen şehir. hayır anlamıyorum arkadaş paketin 5 metre yarı çaplı yeri karantinaya alınmış ama insanlar aşıp geçiyor falan, garip milletiz gerçekten. insan biraz akıllı olur kardeşim.

gri rengiyle akılda kalan şehirdir.

24 senedir buralardayım. bildiğin bozkıra gri şehir diyip duruyolar. tamam binası çok da, başkent ulan. istanbul'da hiç mi bina yok? bi deniz mi derdiniz yanına koyim? siz gidin b.k ettiğiniz istanbulda sıkış tepiş yaşayın. uzak durun memleketimden!

sonunda isyan ettirdiniz BENi dE.

-çal ordan bi fidayda benjamin.

ankara da son günüm. son gecem. belki bir daha hiç göremem. sonsuz teşekkürler sana, yaşattığın güzellikler, iyi kötü tecrübeler için.

öyle yada böyle kendini sevdiren şehir.

donuyoruz resmen!

bu ara gündüzlerinin sıcak olduğu kadar geceleri soğuk olan şehir.

gün batarken güneş turuncudur. yazın yaşanmaz, baharı güzeldir.

rengi solu şehir. boğuk şehir. havası ağır şehir. ve bilimum kötü sözcüklerle altını doldurmak istediğim şehir.
(bkz: ne düşmanlığın var lan ayıp)

nedenini bilmeden sevmektir ankara.
en çok hasreti çekilendir, memur yüzlü şehirdir. aşktır.

kızılay.
ulus.
sıhhiye.
çankaya.
tandoğan.
maltepe.
bakanlıklar.

beşevler.
bahçelievler.

etlik.
dışkapı.
yenimahalle.
aydınlıkevler.

sincan.
çinçin.
gümüşdere.
iskitler.

araba pazarı yüzde 98 al satçı ve galerici olan şehir.

doğduğumdan beri içinde bulunduğum mutsuz insanlarla dolu beton yığını.

şimdi de yakıyor resmen.
sapıttı güzelim şehir.

iyidir iyi. candır.

unutulmayan sevgililerin %87,4'ünün yaşadığı şehirdir.
şahsımın ankara'da unutamadığı biri yok, ancak ankara ile bağlantısı olan, orada yaşayan ya da bir dönem yaşamış herkesten dinliyorum eski sevgililerini. hep unutulmamış oluyorlar hep orda geçen zamanlarından güzel bahsediyorlar. *

shopping festin sayesinde işlerin açıldığı bir dönemdedir.

yalnızlarla yalnız olmayanların arasındaki çizginin sırat köprüsündeki o ince tel kadar ince olan şehir.
ah be ankara neden abazalığımızı bu kadar yüzümüze vurursun?
--
edit: pardon kuzen yazmış. ben aslında badem bıyıklıyım benim evlenene kadar cinsel isteğim yok zaten.

Azla yetinen şehirdir Ankara, çünkü denizi yoktur ama Ankara'da yaşayan herkesin sevdasıdır deniz.bu yüzdendir bütün Ankaralıların emekli olayım şöyle deniz kenarına yerleşeceğim planları.Şehrin özellikleri halkına da sinmiş olacak ki Ankara'da yaşayanlar da azla yetinir, oturup izleyecek bir denizleri olmadığından olacak sürekli insanlar birbirlerine bakarlar, Eğer ilk defa geliyorsanız ve yolunuz Ankaranın işlek yerlerinden birine düştüyse hissedersiniz sizi delip içinize geçen bakışları.Ece Temelkuran'ın ifadesiyle aslında çok net anlatılmış olup aynen araklamak gerekirse "..... Ama işte insanlar Ankara'da hâlâ evlerinde buluşurlar. Hâlâ çay demleyip konuşurlar. Düzgün insanlar olarak Ankaralılar filmlerden, kitaplardan, işlerinden, aşklarından, hayattan, müzikten söz edebilirler. Birbirlerine bağırsaklarını göstermek ihtiyacı hissetmezler. Ankaralılar hâlâ birbirlerini evlerine çağıracak kadar insanlığa itimat ederler.
Ankara'da insanlar normal ses tonuyla konuşur, orijinal olmadıklarında da birbirlerini görebilir, kendilerini gösterebilirler. ....." Üstüne söylenecek bir şey kaldı mı bilmiyorum ama kısaca zordur Ankara'da yaşamak, aklınız hep denizi olan bir yerde gönlünüz sıcasık insanlarda, filmlerden hayattan siyasetten konuşanlardadır.