ankara

bence ankara bir şehirden ötedir. bir devrimin doğum yeridir. cumhuriyetin memleketidir. bu yüzden üzerine gittikçe artan çirkin saldırılar vardır. olsun kim ne derse desin güzeldir başkenttir.

Donuk ama bir o kadar da derin şehir. Üstüne yazılan şiirler, yapılan şarkılar en puslu aşkların ankarada olduğu izlenimini verir.

(bkz: zuhal olcay- ankarada aşık olmak)

(bkz: bahtı kara)

şu kadar gri bu kadar siyah diyenlere inat en yaşanılası şehirdir.sevmiyorsan da gidebilirsin inan kimse tutmaz seni.
bu insanlar nerde yaşıyorlar bilemiyorum ama kuğulu, seğmenler, bakanlıklar, kızılay, çankaya vs. hep ağaçlık ve yemyeşil. şehrin göbeğinde koca koca parklar var. vatandaş bakıyor ama görmüyor herhalde.

sanırsın bu gri diyenler amazon ormanlarından gelmişler.

anandolunun göbeğinde bozkır şehri. kışın soğuğu yazın sıcağı koyar. neden başkent yapılmıştır? galiba o tarihte tam olarak bi kale gibi imiş. alışveriş merkezlerinde vakit geçirmeyi sevenlere göre..

Sokakları gri, insanlarının tamamının siyah, gri tonlarında giyindiği, sert, beğenilme kompleksi olmayan şehirdir. Ankara deyince aklıma fransa da gelmiyor değil hani. Son gittiğimde herkes la deyince affallamıştım zira. Niye la diyonuz la diye soruvermiştim. Ne diyek la dedilerdi bana. Samimiydi la.

5 aydır yaşadığım şehir, -16 da neymiş görmüş olduğum şehir, 5 dakikalık bir mesafe yürüyünce parmaklarımın ve kulaklarımın donduğunu zannettim; bu kadar soğuk olmasına rağmen daha bir kez hasta olmadım, sanırım nemin olmaması bana iyi geliyor.soğuğuna rağmen seviyorum bu şehri, çok isteyerek istanbula tercih ederek gelmiştim ve pişman etmedi beni, beklediğimden de güzel bir şehir buldum. rahatça yürüyebildiğim geniş kaldırımları var bu şehrin, bir sürü upuzun binaları, her yerde bir bakanlık bilmem ne müdürlüğü vs. vs.
bursaya derler yeşil bursa diye, bursada görmediğim kadar yollarında ağaçlar var bu şehrin. öylesine yaşanabilir bir yer ki, öyle bir bağlanıyorsunuz ki ankara,ya ;dedikleri gibi vazgeçilmez bu şehirden. geceleri ayrı bir güzel oluyor. okulum tepede olduğundan bütün ankarayı seyredebiliyorum, geceleri ışıl ışıl parıldıyor. kısacası çok sevdim sevicem bu şehri.

şehirlerarası otobüsten indikten sonra size şöyle bi sarılan fakat buz gibi elleriyle üşüten şehir.

iklimsel olarak yazları sıcak ve kurak, kışları ise donuyoruz ulan dedirten ancak yine de garip bir şekilde kendisini sevdiren pek güzide, cicili bicili başkentimiz.

çılgın soğuklarına ara vermeden tam gaz devam eden şehirdir. istanbul'dan taşınalı daha 8 ay olmuşken ve ilk kışı geçiriyorken umutsuzluğa sürüklemektedir. her sabah dışarı çıkıldığında bir önceki gece hep kar yağdığı görülür. bir ömür boyunca buna katlanabilecek mi acaba bünye? üstüne üstlük istanbul'da neme alışmış olan zavallı ciğerler, nem nem diye ağlayarak ayda bir hasta olmaktadır. bitsin bu kış artık, bahar gelsin... ankara duy sesimi...

bugünlerde çılgın soğuklar atmakta olan şehirdir. hani ömrü hayatım boyunca bu şehirde yaşadığımı düşünürsek soğuğun ne demek olduğunu idrak ettiğim yaşlardan bu yanaki en soğuk dönemleri yaşıyoruz sanırım. ama yine de güzel şehir be. sadistçe bir zevk alırsın bu şehirden. soğuğundan da zevk alırsın, sıcağından da. bu şehri bir kez seven biri için aynen sevdiceğine aşık olmak gibidir. hiçbir kötü, eksik, zayıf noktasını görmezsin. uzaklaşsan özlersin. kızarsın, öfkelenirsin, seni yalnız bıraktığı zamanlar küsersin. öylesine kuvvetlidir ankara ile içinde yaşayanların bağları işte. tunalı'da buz gibi soğukta bir sigara yakmaya sevgili ile dışarı çıkıp üşüdüğünü belli etmemeye çalışmaktır ankara. yapacak binlerce alternatifin olmadığı için sevgilinin gözlerine baka baka hayaller kurmaktır ankara. sıkıldığın zamanlar atakule'nin kubbesine çıkıp düşünmektir ankara. bahar gelip havalar ısınmaya başladığında seymenlerde güneşe karşı oturmaktır. üzerine öyküler, romanlar, şiirler yazmaktır belki de. sokaklarına çıkıp boşboş dolanırken konuşacak kimsen olmadığı zamanlar en yakın arkadaşındır. sevgiliyle olduktan sonra güzel olandır neticede. velhasıl geride bıraktıkların, gençliğin, çocukluğun, anılarındır ankara.

Yayınlanmakta olan en izlenesi dizinin (Behzat Ç.) çekildiği şehir.

işyerimdeki sıkıntılar yüzünden 10 yıllık birlikteliğimize son vermek istediğim şehir. ama henüz bir fırsat çıkmadı karşıma bu yüzden hala beraberiz.

nefes donduran.

şu günlerde dışarı çıkınca adamın kıçını meybuz a çeviren şehir.

"şimdi ve sonra
ne zaman ankara'ya kar yağsa
elim gönlüm,
çocukluğum buz tutar."
Yılmaz Erdoğan yahu...

işi olmayıp dışarı çıkanın soğuğu yediğiyle kaldığı şehir.

götümüz donuyor.

ne olursa olsun dönmek istenilen şehir. Evet denizi yok, sahili yok ama Ankara'lıların da ortam yaratmak için denize sahile ihtiyaçları yok zaten.

en boktan soğuk günlerini yaşıyor. evde oturmak en iyi.

denizi olmadığı için sevilmez. ama güzeldir ankara. haksızlık etmemek lazım.

son günlerde şudur kendisi ; http://galeri.uludagsozluk.com/r/ankara-213967/

Bir arkadaşın profilinden alıntıdır.

--spoiler--
"bence dostluktur ankara, kardeşliktir, "bize gidelim"dir, "bizde yiyelim" "bizde kalalım"dır, "bende para var sen gel" dir, beraberce kahkahalarla seneler boyu hatırlamaktır. sevgidir ankara, izmirli istanbullu gibi denizini boğazını değil, sebepsiz yere seversin ankara'yı tıpkı anneni sever gibi karşılık beklemeden; ayıptır ankara, "yanında kız ya da erkek arkadaşı var boşver" dir, içindeki anadolu hamurunu kaybetmeyen tek büyük şehirdir, işte bu yüzdendir ki sizin orada dost dediklerinize biz ankara'da arkadaş deriz, bizim ankara'da dost dediklerimiz maalesef sizin orada yok."
--spoiler--

şöle bi özeti vardır:görsel

cıtkırıldım istanbul bebelerini korkutan bir ayazı vardır.

kışın insanı sikip atan, gereksiz, ruhsuz bir şehir. ha yazın iyidir, ama başka şehirlerden ankara'ya geçmek isteyen insanlar hiç düşünmeden vazgeçsinler, gerçekten.