kafka - milena'ya mektuplar.
h. günday - kinyas ve kayra.
sadık yalsızuçanlar - küf.

kafka - milena'ya mektuplar

insanlar güce tapar şeklinde düzeltilmesi gereken başlık.

edeb ya hu!

bir şeyi çok istemekten vazgeçtiğinde elde etme sanatına hayat denir diye bir küçük aforizmayla özetlenen durum.
şahsi kanaatimiz hakkıyla isteyenin istediğini her daim hak ettiği yönündedir ki inananlar için rableri ne diyor? yok mu benden isteyen? isteyin ki vereyim.

şöyle bir iki deneme, bir iki küçük hikaye, divan edebiyatı olur, felsefe olur, bu ve benzeri satırlarla katkıda bulunabilmeyi arzu ettiğimiz oluşumdur. bundan gayrı gündemin sıkı takipçisi olmamamız hasebiyle katkı sağlayıp faydalı olamayacağımız hususlardır.

ısırmaz.

"fakat, allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. fakat benim de sevmeye hakkım yok mu albayım? yok. peki albayım. ben de susarum o zaman. gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? sorarım size:"nasıl?" kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. küçük oyunlar istemiyorum albayım."

"kelimeler, albayım. bazı anlamlara gelmiyor."

oğuz atay, tehlikeli oyunlar.

ciğeri beş para etmezin biriymişsin.
ben bu ciğeri sana çaldım.
martta aşk başkadır.

bilinemzecilik. varlığı kesin olarak bilinemeyecek bir şeyin yokluğunun da kesin olarak bilinemeyeceği sonucuna varmış ve siz neyi tartışıyorsunuz beyler demek suretiyle sıyrılmıştır varoluş sorunsalından.

Şemsi Tebrizi - Malakat.

hakan günday - kinyas ve kayra
ibn arabi - füsusul hikem
sadık yalsızuçanlar - garip.

bir sevmek bin defa ölmek demekmiş diyordu bir şarkı.
sevmek bir kere yer etti mi bir bünyede telafisi mümkün değil neticeler bırakıyor geride. sevmek ve sevilmek büyük müptelalık. iyisinden kötüsüne her insan sevmeyi sevilmeyi istiyor kendince. ve garip bir şekilde ölümü bile yenmeyi başarmış insan evladı evladını toprağa koyup yaşamaya devam edebilirken "artık sevmiyorum" şeklinde vuku bulan irade beyanının altından kalkamıyor.

her durumda...

sevmek kalbi yumuşatır, iyi gelir hem bedene hem de ruha.

"söyleyen bilmez, bilen söylemez."
lao tzu.

pilli bebek - olsun.

sadece seni yazdım.
gerisi toz ve dumandan ibaret ki esse bir cılız rüzgar; dağılır gider hepsi.

pilli bebek - delilik.

pilli den dinlemek lazım. mümkünse canlı dinlemek lazım.

kendimi bilmem ama bir söz vardı o geldi aklıma.

adam diyor ki: "ben ömrüm boyunca her nerede değilsem orada olmayı istedim."

kanımca özü bu insanın.

biraz tasavvuf dersek mesela; malum... dünya gurbet yeri. her nerede olursa olsun insan sılayı özlüyor.

biraz modern insanı yorar, hırpalarsak mesela; o da malum: elindekiyle yetinmeyen ayağının altındaki yerin kıymetini bilir mi?

sevdiğinin yanındayken mesela sorsalar adama, şu an nerede olmak isterdin diye. kaçımız tam olarak burada olmak diye cevap verir? ben verdim, samimiyetsizlikle suçlandım.

nerede olduğumuz mu nerede olmadığımız mı daha önemli acaba? bi ona bakmak lazım.

yakub peygamberin oğludur. güzelliği dillere destan olmuş kardeşlerinin de ötesinde baba sevgisine mazhar olduğu için kardeşleri tarafından bir kuyuya atılmıştır. evlat acısından babasının gözlerine perde inmiştir. rivayet olunur ki hz. yakub evlat acısı ile öyle ah etmiştir ki Allah katından bir haber gelmiş ve evladı için böyle ah etmeye vah etmeye devam eder ise adının peygamberler arasından silineceği vahy olunmuştur.

ardından züleyha çağı başlamıştır. firavun diyarında idareci olmuş memleket idare etmiştir. rüya tabir etme yeteneği ile sivrilmiştir. derken zindan günleri ki "biz gömleğini önden yırttıranlardan değiliz" sözü hazretten yadigardır.

nihayetinde züleyha yusufuna kavuşur ki ettiği bir duanın kabulü ile mümkün olmuştur vuslat.

yusuf diyince; anmadan olmaz ki, yunus emre ne güzel demiş:

Yusufu kaybettim Kenan ilinde
Yusuf bulunur, Kenan bulunmaz
Bu aklı fikr ile Leyla bulunmaz
Bu ne yaredir ki çare bulunmaz

Aşkın pazarında canlar satılır
Satarım canımı alan bulunmaz
Yunus öldü deyu selan verirler
Ölen beden imiş, aşıklar ölmez