ankara

soğuğu vurdumu tam vurur.

https://www.youtube.com/watch?v=bPsEh9zO7AE

sivasın soğuğu askerde görüldükten sonra havaalanında iç hatlar çıkışında asfaltı bile öpülen şehir.

ben bu soğuğa razıyım arkadaş. hem ne hoş o soğukta biz kızılaydan tunalıya falan yürürdük çok da güzel olurdu hafif çakırken.

başkentimiz olan şehir. türkiyemdeki tek sevmediğim şehir diyebilirim. ısınamıyorum abi elimde değil. insanları ayrı alem zaten. neyseki yolum oraya hiç düşmüyor.*

yine ellerimizin kulaklarımızın soğuktan çatlayacak gibi olduğu sonra da uyuşmaktan çeşitli küfürlere maruz kalmış şehir. bu nasıl bir kuru ayazdır böyle.

Bugun golbasinda bizleri sogugunun mogana yansimasiyla buyuleyen, egodan indikten sonra kulaklarimizin dusmesine neden olacak kadar soguk olan guzel sehir.

dondurmaya başlamış olan gri şehir.

"aşaaaları" soğuk, "yokarları"nda hayat olmayan şehir.

(bkz: 4 aralık 2013 ankara soğuğu)

kalın giyinmenize rağmen titreyerek yürüdüğünüz cebeci yokuşunda, kafanızda *binbir türlü dertle giderken eski elbiselerle seyyar satıcılık yapan insanları* görürsünüz.
1 dk bile bu havada yürünmez derken o adam akşama kadar oturacaktır orda.

ayazıyla insana şükrettiren kenttir ankara.

her gün yaptığım gibi bu günde evden çıktım ve yaklaşık 15 dakika durağa yürüdüm. sabahın yedi buçuğu. sanki ilk 1 dakikadan sonra birleri kulağımı kerpetenler ile aynı anda sıkıyor, suratıma iğne batırıyordu. ellerimi yemin ederim hissetmedim sanki biri çekiçle vursa cam gibi kırılacak o kadar kötü bir soğuk vardı. birde eskişehir yolunda otobüs bekleyince geçen arabaların rüzgarı zaten yeterince ızdıraplı olan rüzgara eklenince adeta kasap gibi kesti. bu arada hava sabah -7 idi. bir dükkanın tabelasında gördüm.

nefes alırken burnumu acıtan, burnum düştü herhalde diye düşündüren soğuk şehir. daha doğrusu buzzz gibi şehir.

Güzeldir, hoştur da bide şu soğugu olmasa tadından yenmez.

20 küsür senedir bu şehirde yaşamaktayım. ilk defa bu kadar ayaz gördüm sabah sabah.

gömlek, süveter, hırka, palto.. bunlara rağmen donuyorum. tamam senin ayazını seviyoruz ama bu ne yavrum ya. ayıptır vallahi ayıp.

Havada güneş varken çükünüzün bir anda donmasına yol açan şehir. Bu nasıl bi Ayaz diye insan düşünüyor.

bak pezevengin oğlu, bak hurdacının torunu; iki çift lafım var sana.

dedelerim kafkas ulan benim. soğuk pek etkilemez beni o yüzden. babam yazın yatarken sabahtan buzluğa koyduğu 3 tane su şişesinin birini bi' koltuk altına, ikincisini diğer koltuk altına, diğerini de apış arasına koyan, yatmadan önce yatağını havalandırıp yastığını soğusun diye balkona atan, piskopat bir adam.. yazın beş dakikalık koşusunda 1 saatlik koşuyormuş gibi terleyen, vücut ısısı çok yüsek bir adam.

ve ben babamın oğluyum. egeli olmama rağmen soğuk ırgalamaz beni. herkes atkı, şapka, binbir kat ceket giyip dışarı çıkarken ben kışın ortasında bile led zeppelin, kiss tişörtümle caka satarım.

pezevengin oğlu rıfat, neden böylesine bir adama böylesine insanlık dışı bir soğuk yaşatıp bu satırları yazdırmak için buraya getirtiyorsun? lan oğlum, ben sana demedim mi egeliyim, beni kendinden soğutma diye? bak bakayım, demiş miyim dememiş miyim. (#21510418)

seni sevmeye niyetli bir insana neden bu kadar soğuk davranıyorsun ulan, izah et bunu bana! adam olmayacaksın sen anlaşılan, sevdirmeyeceksin kendini. o zaman n'apalım.. bunu söylemekten başka çare bırakmıyorsun bana..

--spoiler--
seni sevmek ölümse, koyim götüne gülümse.
--spoiler--

anıtkabir'i barındıran, uğruna kaliteli müzisyenlerin enstrümanlarını kirlettiği, bambaşka bir tadı olan, müzik hayatının çok canlı ve kaliteli olduğu, kızılay'ında voodoo blues ve jolly joker gibi güzel mekânları olan hatıra dolu bir şehirdir ankara.

son zamanlarda trafiği istanbulu aratmayan güzide şehir.

esnafının angaraca dan başka dil bilmediği üniversite şehri. (bkz: beytepe) (bkz: odtü) (bkz: ankara üniversitesi)

iş için taşındığım şehir.

Türkiye'nin başkenti, Gazi Üniversitesi'nin bulunduğu şehirdir.

Ömrümün 6 senesi orada geçti. ilk başlarda sevemiyor insan bir akdeniz genci olarak ama ayrılınca da fena koyuyor be. Yüzlerce anım var, her ilçesinde mahallesinde durağında.. of of...

severim.
gerek behzat ç. gerek işler güçler olsun.

soğuk şehir. ayrıca, cumartesi gününe kadar kalacak yer bulamazsam o soğuğu yiyeceğim yer. ayrıca, allahını seven beni misafir etsin.

ana tarafından memleketim. pek bi sevmem bu şehri ömrümü çürüttü. melih başkanı da sayarsak pek bir yaşanır yanı yoktur.