akhisar

manisa nın ilçesi.verimli ve geniş ovaları olan üzümü ve tütünüyle meşhur ilçemiz.
ayrıca ilçenin takma ismi küçük moskovadır.nedenide devyolun önemli isimlerinden biri ali alfatlının akhisarlı olmasıdır.

roman tarzı müzik eğlence kültürü yaygındır.

küçük ve yeni gelişmekte olan,genellikle geri kafalı insanların bulunduğu,en kısa zamanda kaçma planları yapan gençlerimizle dolu,o bizleri bitiren çürüten yaşadığımız ama sevdiğimiz anılarla dolu akhisarımız!!

"akhisar köftesi" enfestir.
kibariye ve fb eski başkanı ali şen in memleketidir.

ucuz ve kaliteli zeytinleriyle ünlü manisa ilçesi. bu özelliğiyle marmara bölgesi ndeki büyük tüccarları kendine çekebilme niteliğine sahiptir.ham zeytin fiyatlarını gemlik-iznik bölgesiyle karşılaştırdığımzda ortaya 1 ytl civarı gibi bi rakam çıkar ki bu da büyük bir farktır. tek eksiği tesisleşme ve markalaşmaydı bundan bi 10 yıl öncesinde, onu da yavaş yavaş çözmeye başladılar.özellikle uslu tipi denilen ve akhisarda bol miktarda bulunan zeytin tipinin ihracat potansiyeli çok yüksek. çevre illerle*** birlikte yağ üretimine de önem verirlerse önlerine kimse geçemez gibime geliyo benim.

kucuk moskovaydı,simdi ise kucuk mekke olmayolunda hızla ilerlemektedir bu guzide ama kucuk olmayan ilcemiz.En cok kızdığım nokta da zamanında eğitim fakultesinin hangi amacla demirciye kurulduğunun aciklanamamasi akhisar dururken!bir sehir bu kadar mi gelisme özürlü olur!köfteymiş,yerim köftesini! ama cidden lezzetlidir ha!*

zeytin ve tütün diyince akla gelen ilk yer..

büyük şehirlere gidince değeri anlaşılan,esnafının insana zorla bişiler satmak için uğraşmadığı,trafiğin sessiz sakin olduğu,akşam saatlerinde kıble yönünden esen ılık rüzgarla büyük belediye parkında çay,sigara,tavla ya doyum olmayan,tahir ün caddesinin kızıl taşlarıyla kızıl güneşin doğarken dans ettiği,tikilerin barınamadığı,güzide sevimli her anlamda sıcak bizim ilçemiz.

memleket deyince ilk aklıma gelen, çocukluğumun ve gençliğimin en yakın tanığı güzel ilçe.havası izmir kadar nemli ve iç ege kadar kuru olmadığı için burda ne izmir'deki kadar güzel kızlar ne de Afyon'daki kadar buruşuk suratlı kadınlar vardır.(uydurdum hiç bir bilimsel kanıtım yok)bana hep iki tane insan profili varmış intibası uyandırır.Birincisi zeytinci,tütüncü ve merkeze ilk defa nişandan önce alışveriş için gelen şalvarlı kızlar yada sadece çarşambaları köy dolmuşuyla yetiştirdiği sebzeleri satmak için gelen bıyıklı efeler.diğeri ise asortik,Tahir Ün caddesi'nde yaşayan Didim'de yazlığı olan, Turkiye'nin ortalama sosyal seviyesinin üstünde okuyan insan profili.insanları da, taşı toprağı gibi cömerttir,ege sıcaklığını içinize doyasıya çekiniz.

bayramlarda stadin yanina lunapark kurulurdu. artik hali saha da yapilmi$. yapilacak çok fazla $ey olmayan, çocuklugumun zeytinyagli sabun kabusunun anavatani.
istanbul-izmir karayolu üzerinde yer alan manisa ilçesi.
(bkz: akhisar merkez dershaneleri)
(bkz: akhisar anadolu lisesi)
(bkz: zeytin)
(bkz: tütün)
(bkz: ba$lami$)

(bkz: tarık)

(bkz: akfırat)

özellikle zeytin işiyle meşgul esnafının türkiye çapında büyük nama sahip olduğu ilçe. durduk yere selam veriyorlarsa mutlaka bir puştluk çıkacaktır işin içinden.

uzunca bir süredir il olması beklenen ama * ilçe olmaktan çıkamayan memleketim.

kardeş şehri Beijingdir.

(bkz: hayatın anlamı akhisarlı hasan tütünün maceraları)

fazla sayıda göçmenin bulundugu, 1 haftadan fazla çekilmiycek, sıkıcı ilçe.

fazla sayıda göçmenin bulunmasının sebebinin keskinoğlu tavuk olduğu ilçe. buranın yaklaşık yarısı keskinoğlu'nundur. *

zamanında alevi göçüyle etnik yapısı daha bir çeşitlenmiş, insanı sıcak ve demokrat ilçedir. ayrıca, güzel kızları ile de meşhurmuş.

fazla sayıda göçmenin bulunmasının sebebi mubadeleyle drama, serez ciavarındaki tütüncülükle uğraşan türkerin hemen hepsinin akhisar a yerleştirilmesindendir. makedonya dan da çok göç almıştır. anneannemin doğum yeri diye söylemiyorum! kızları göçmenlikten nasibini alan her ege kasaba sı nın kızları gibi güzeldir. anneannemin iddiasına göre artık bi boka benzemeyen eskinin güzel yeri.

korku filmi gibi bir yola sahip olan ilçedir. istanbul-izmir arasını sık sık arşınlayanlar iyi bilirler akhisar yolunu... 2 saat boyunca git git bitmez bu yol. korku filmi gibidir, gidersin gidersin etraf hep aynıdır. sanki ilerlemiyormuşsun gibi bir hissiyat verir insana...
bu yoldan bir de konya-ankara arasında var, orası da ayrı bir entry konusu...

akhisar'da iken değerinin bilinmediği ama gurbetteyken değerinin fazlasıyla anlaşıldığı manisa'nın en büyük ve en güzel ilçesi.canım memleketim

merkeze yakın olduğundan il olamayan tek ilçedir.

manisa'nın en büyük 2. ilçesidir. zeytinyağına hayran olunası ilçedir.

ağaçlarına tırmandığım, yollarında bisiklet sürdüğüm, parklarında koşturduğum, suyunu içip ekmeğini yediğim güzel yer. zeytin ağaçlarının gölgesinde yükselen ilçe.