aileyle samimi olamamak

Kendi ailemdir. Ailenizle yabancı gibisinizdir. Bazen konuşasınız bile gelmez. Kötü bi durumdur. Birlikte olsanız da kendinizi yalnız hissedersiniz.

Baba olmaktan anladığı tek şey para getirmek (ki onun da çoğunu sigaraya harcıyordur), anne olmaktan anladığı tek şey zorla yemek yedirmeye çalışmak olan ebeveynlerin yol açtığı sorun. Psikolojik olarak oldukça yıkıcı. Sıcak bir ortam olmuyor. Anne babadan beklediğimiz derecede sevgiyi bulamıyoruz. Sebeplerinden biri aşk evliliği yapılmamış olması bence. Birbirini sevmeyen insanlar evleniyor, doğal olarak çocuk sevgisi de tam oturmuş olmuyor. Hele ki babagillerde daha fazla gözleniyor bencillik. Bir de insanımızda duygusal zeka eksikliği var ciddi boyutta. Evet. Duygusallıktan anladıkları tek şey de sulugöz olmak ve mantıksız kararlar almak.

benim ailem bana, "sana yedirdiğimiz ekmek zarar" diyen insanlardan oluşuyor. ama çok samimiyiz yani, ayrıca vatan hainiyim. ohooo. aile önemli.

hayatınızın her alanını doğrudan etkiler. hayat enerjimiz eril ve dişil olmak üzere 2 ye ayrılır. baba eril anne dişildir, yane baba kariyer ve gücü anne ise aşk ve sevgiyi temsil eder. baba eksikliğinde kişi girdiği işlere tutunamaz, girişimcilik yapamaz, iş hayatında sıkıntılara uğrar. anne enerjisinden eksik olanın aşk hayatı çok başka yönlere kayar, kişinin cinsel tercihini değiştirmesine kadar gider.

Anne babayla fena değilim de kardeşlerimle bir türlü samimi olamadım. Hep bir mesafe. insan üzülüyor düşününce.

Aileni sevmeyebilirsin, samimi olmayabilirsin ama onlar senin ailen annen baban kardeşin. Asla karşınıza almayın ailenizi.Herkes gider onlar kalır.Kıymet bilin.

bütün elemanları içe dönük mizaçlı olan bir ailenin kronik rahatsızlığı.

Aile han, gerisi yolcudur.
Tahin- pekmez kıvamında bir ilişki yaşayamasanızda, aile sıcağından ve şevkatinden uzaklaşmamak gerek...

hayatım boyunca muzdarip olduğum durumdur malaesef. babamın kendine faydası yok, annem iyidir ama ilkokul mezunu bir kadın, çok severim ama bi türlü karşısına geçip gerçekten o an ne düşündüğümü neye üzüldüğümü neye sevindiğimi anlatamadım. kendisiyle ço k farklı ortamlarda büyüdük. zaten ömrümün yarısını ailemden uzakta yurtlarda bir başıma geçirdim. abimle de 180 derece zıt karakterlere sahibiz. kendi asosyalliğimin de bunda etkisi var elbette bunda, ama insan ailesiyle bile samimiyet kuramayınca diğer insanlarla samimi olması da haliyle kolay olmuyor. hayatta her zaman birilerinin gerisinde kalıyorsun. insanlar başlarına kötü olaylar gelince derler 'olsun, en azından beni seven dostlarım var' diye, işte onu diyemiyorsun. aslında var beni seven dostlarım da ama biliyorsun ki seni diğerlerini sevdikleri gibi sevmiyorlar seni. o kadar samimi olamıyorsun kimseyle. sonuç olarak üzücü bir durum. inşallah bi gün baba olursam kendi çocuğumun bu duruma düşmesine izin vermeyeceğim

https://m.youtube.com/watch?v=QJd7c0PbGoE

eve girer girmez bağırtı sesleri duyup anında geri çıkmaktır.

Bir nevi Hayatı ıskalamaktır.
Sıkça hüzünlenme, güzel ailelere imrenme sebebidir.

Aile, insan ruhuna ve bedenine en iyi gelen terapi hatta şifa kaynağıdır.

Bu samimiyetten mahrum olmak, birçok duyguyu eksik yaşamanıza neden olur ve kanayıp duran, kabuk bağlamayan bir yaraya dönüşür çoğu kez.

Aile, ısınmaktır, güvende hissetmektir, ne olursanız olun sevilmektir, sarıp sarmalanmaktır, huzurla uyuma nedenlerinden biridir.
Aile, sahip olduğunuz en güçlü kaledir.

Hayatınız bok gibi geçebilir..

Olmak lazım tabi dengesiz bir ortam yoksa.

Egitimsiz ve kördugum aileniz varsa muhtemeldir.

yanında yanlış kişilerle samimi olmayı getirir.aile önemlidir.eski sevgilimin hep söylediği gibi gayet netim.ummadık zamanda boşa ağlamayınız sonra.

soğuk bir kişilik sahibi olmaktır. böyle gelmiş böyle gider. en azından x bey, y hanım diye hitap etmiyorum. o da bir şey.

Çok severek takip ettiğim bir yazar, bir abimin yazdığını gördüm buraya ve ondan sonra ben de yazmak istedim, bu arada aalper adlı yazardır kendisi. Yazdıkları bütün ilişkiler için doğrudur. Olamamaktır. Aileyle, arkadaşlarla, eski sevgililerle, kötü giden yeni ilişkiler de öyle kesinlikle. Aalper abinin de dediği gibi duvarlar ardından iletişim kurmak zordur. Duvarları gerekirse siz yıkın. Bazen çok geç kalabiliyorsunuz. Herkesle iyi olmak zorunda değilsiniz elbette ama gerçekten değer verdikleriniz için yapmaya değer.

Ben samimi değilim kafam rahat aq. derinden etkilendigim falan da yok. demek ki birey o kadar da etkilenmiyormuş bazı şeyler kuruntu.

ailesiyle vakit geçirmeyen bir adam, asla gerçek bir adam olamaz sözünü akıllara getirmiştir. aslında böyle keskin sözleri sevmem pek ama konu aile olunca akan sular durur. ailenizle hiç samimi olamayabilirsiniz ama aile denen kavrama düşman olmanızı da gerektirmez bu durum. ve hep derim aslında sağlam arkadaşlıklar da mini aileyi oluşturur. eskimeyen dostluklar gibi. az bulunan ama hep aynı kalan. fakat aile kavramı güçlü olmak zorundadır. temeli direği sağlam atılır. gün gelip bedenen olmasa bile ruhen sığınabileceğiniz bir liman gibi. hayatta öğrendiğiniz şeylerin muhasebesini yapacağınız bir banka gibi. örnekler çoğaltılabilir. ama hiçbir örnek ailenin içinde ki bağlılık kadar örnek teşkil edemez. bambaşka bir şeydir. onun için sağlıktan sonra kıymetini bilmemiz gereken yegane şeydir aile.

aa bu benim.
anksiyetem de var.
ancak artık büyüdük.
tabi bazı şeyler kalıyor.

konu çekirdek aile ise; neyin kafasını yaşıyon bilader?

yok eğer senin kaynanan, eşinin kaynanasi, bacanak, kayınço gibi etkenler evliliğini kötü etkiliyorsa, konuşursun eşinle ortak noktada buluşup, en az sürede, en uzuuuun up uzuuun aralıklarla gidip gelme periyodunu ayarlarsınız. biz kaçtık hepsinden, haftada 1 den, aylarca görünmemeye kadar seyrelttik. tavsiye olunur.

hiçbir zaman olamadım. rahmetli babam yaşamımdaki en önemli detaydı, çok severdim. 31 yaşındaydım vefat ettiğinde. belki içten bir kere bile sarılmadım, aramızdaki hukuk farklıydı. yine de çok pişmanım. keşke yanımda olsaydın.

Evet ergen kardeşleri bir kenara koyalım. Bende sizin gibiydim kardeşler. Ne zaman babamı kaybettim yaşamadığım her an için lanet ettim. Ben hiç babama seni seviyorum diyemedim. Hiç aslan babam diyemedim. Hiç değilse baba sen çok delikanlı adamsın demem lazımdı onu da diyemedim. Onun için gidin samimiyeti siz yaratın ailenizle iyi geçinin yoksa hayat çok hızlı geçiyor. 33 yaşıma bastım bir bu kadar daha yaşarsam yaşarım sonrası yokluk!

bireyi derinden etkileyen ve çeşitli olumsuzluklara neden olan bir durumdur. zaten psikolojik rahatsızlıkların birçoğunun temel kaynağı ''ailesel sorunlar.'' çeşitli ruhsal problemlere bakıldığında ve özellikle psikanalizle çalışılırsa sorunun ''aile'' olduğu açıkça görülecektir. eğer birey ailesinden yeteri ilgiyi göremezse içinde büyük bir boşluk duygusu oluşacaktır. bu oluşan boşluk duygusu sonucunda ise kişide ''anksiyete'' artış gösterecek ve çeşitli ruhsal problemlere yol açacaktır.

aileler kendi içlerindeki çatışmaları çözmek adına bir aile terapistine başvurmalıdır. sona eren çatışmalar sonrasında ortaya çıkan sağlıklı bir aile figürü aslında olması gerekendir. aileler, çocuklarıyla yakın olmaya, onların duygularını paylaşmaya ve onları dinlemeye özen göstermelidir. çocuklarına iyi ve mutlu bir gelecek sunmalıdırlar.