nefes

gereken mesajı, gereken kitleye ulaştırmış film.

--spoiler--
uyursan ölürsün derken askere değil, birebir senin gözlerinin içine baktığını hissettiğinde tüylerin diken diken olmadı mı?
dağ, taş, bulut gördüğünde; "burası nasıl askeriye lan" diye düşünmedin mi kız aklınla? bu insanlar burada nasıl yaşıyorlar demedin mi?
telefonda sevdikleriyle konuştukları sahnede "ağlıyor musun" diye soran annesine canı burnunda cevap veremeyen askeri gördüğünde senin de boğazın düğümlenmedi mi?
parça parça olmuş bayrağını gördüğünde için sızlamadı mı?
ya ata'nın büstünü her gün kardan temizleyip önünde görevi olduğu için değil içten selam duran askeri alnından öpesin gelmedi mi?
çatışma sırasında doktorun a.na koyasın gelmedi mi senin de?
çatışma sonrasında paramparça olan askerlerine ağlamadın mı sen de?
götür beni gittiğin yere emrah'tan mı dinlediğinde hoşuna gitti, yoksa onlarca adam söylediğinde mi gözlerin doldu?
--spoiler--

siyah çerçeveli gözlüklerimizi takıp bacak bacak üstüne attıktan sonra entellektüelce eleştirilecek bir film değildi. evet amacına ulaştı. gereken kitleyi gaza getirdi.

çünkü uyursan ölürsün!