koku

anlatılamayan sevdalanma biçimidir koku kimi zaman
tarif edilemeyen, kelimelerin yetersiz kaldığı şeydir.. herşey anlatılabilir, renkler, bir manzara, bir aşk belki ama bir koku değil.. kokunun algısına dair türkçemizde yeterli sözcük de yoktur ayrıca.. 'kokuyu duymak' mı diyeceğiz koksa 'kokuyu tatmak' mı yoksa 'kokuyu almak' mı? 'koklamak' fiiliyse yeterli kalmıyor, zaten 'kokuyu kokladın mı?' gibi bir cümle anlatım bozukluğu oluyor..

velhasıl koku anlatılması, tariflenmesi güç bir şey.
bir o kadar da hatta belki ondan çok daha önemli.. tar,flenemeyen şeyi beynimizin kim bilir hangi noktasına kaydedip geçnişle, bir aşkla, bir adamla ya da çocukluğumuzun bir yiyeceğiyle özdeşleştirebiliyoruz.. üstünden yıllar da geçse aynı kokuyu aldığımızda o anı, o adamı, o yiyeceği hatırlayabiliyoruz.. insanoğlunun müthiş bir yaratık olduğunun kanıtıdır koku konusundaki becerisi..

burnuyla yaşayan insanlar için( ki bunlar herşeyi önce koklar sonra yer/içer, kokulara aşık olur, olayları ve insanları kokularıyla özdeşleştirir) (bkz: cilekrazzi)koku hayatın en mühim motifidir..