minor dream

Kader işte. Allah çirkin şansı versin derler .doğruymuş.

Benim gibi biri olduğunu görmek sevindirdi ngark. Discord ne demek mis diye googla baktim. Arkadaş gurubu kurmuş gençler. Biz anlamayız.

Kendimi kapatırsam her an dahil olabileceğim hastalık. O yüzden baktim ipin ucu kaçacak gibi oluyor o gün dur boşver bu gün de pis kalsin deyip kendimi tutuyorum. Yoksa temizliğin sonu yok.

Salak salak hareketler. Bildiğin çocuk özentisi. Bundan sıkılırlar başka şey yaparlar. Herşey o kadar bozuldu ki. Insanlar çığrından çıkmış gibi. Başına örtü takan herkes beş vakit namaz kılmıyor, daha ilerisi onu niye örttüğünü bilmeden örten, ya da belki anne babası için bile örten var. Bu kızlar çocuk daha belli ki biryerlerde birşeyler görmüşler. Zamanla kendi doğru yollarını bulabilirler umarım.

Erkekler düşünsün.

Ne zaman ıçimde bir sıkıntı olsa , ağlamak istesem kötü bir haber aliyorum. Kalbimde bir ağırlık hissediyorum. Dün yine öyle oldu uzun zamandır kanser tedavisi gören bir tanıdığımı kaybettim. Ve yaşlı sayılmazdı. Daha bekar çocukları vardi. Son zamanlarda çok ölüm haberi aliyorum. Ve hala içimdeki darlık gitmedi. Ailem de de hasta ve yaşlı insanlar var. Ölüm gerçeği hep etrafimizda.

Aristoteles, Retorik'de unutkanlığın öfke uyandırma nedenini şöyle açıklar.. "Unutkanlık ilgisizlikten kaynaklanır, ilgisizlik de bir nevi aşağılamadır.."

Unutmayı öğrenmek için uzun yıllar uğraştım, ruh ve beden sağlığım sekteye uğradı, bazı eski dostlarımı, iki kişi hariç bütün akrabalarımı, heyecanımı, neşemi, nakdi birikimlerimi kaybettim. Unutmayı öğrenmemin bedeli bu kadar ağır olmuşken bana tedavi ol, b12 kullan, doktora git diyenlere sadece gülüyorum. Çünkü asıl hastalığın unutmamak olduğunu bilmeyecek kadar olayın ruhundan uzaklar. Son olarak niçe’nin de dediği gibi; ‘unutan iyileşir.’

Yoruldum demis yazar. Bir haftadir ben de çok yorgunum, saatler nasil geçiyor anlamıyorum. Dinlenmeye hiç firsat bulamiyorum. Aksam olunca uyuyup kaliyorum. Sabah yine başlıyor. Bu kadar hareket bana çok fazla. Yakinda küt diye bayilip kalmasam iyi.

Edit: ne alaka gönderme falan yapiyormusuz. Yorgunum diyorum. Insanlar da halden anlamiyor.

Öncelikle, Boşanmış kadınla evlenmeyi bir lütuf ya da sevap görüp üstten üste yazan herkese hayatta başarılar. 30 yaşına gelip hala donunu anasına yıkatan Türk erkeği diye genellenecek adamlar iş laf yetiştirmeye gelince bunda da birinci. Maşallah.

Konuya dönersem, bir defa köy yerinde filan değilseniz, boşanmış kadın sizin düşündüğünüz gibi bir şey değil. Hemen bir daha evleneyim, aman koca bulayım vs derdi yok çevremdeki bir boşanmış kadının dahi. Daha ziyade evlilik rahatına alışmış boşanmış adamlar, "daha önce evlenmemiş olsun" kriterine uygun kadın arayışında. Kadın kısmı, hele ki çocuk sahibi ise, bir daha da çocuk işine girmemek için boşanmış, çocuklu adamları hayatlarına sokmayı tercih ediyor daha ziyade. Yani atıp tuttuğunuz kadınların aday havuzunda dahi değilsiniz. Neyse size iyi büyük konuşmalar, iyi sallamalar.

Dipnot, ya şu son kelimeyi otomatik klavye 3 kez dallamalar diye çevirdi. Bu bir işaret mi? Kdkdkdkd

evrenin diyalektik bir oluşa göre işlediğini düşünen, bir bütünün ancak karşıt eğilimli unsurlarların bir arada bulunmasıyla var olabileceğini savunan m. ö.5 'inci yüzyılda yaşamış miletli filozof.

nazım hikmet'in şiiri için söylediği şu dizelere bakınız:

"boğucu bir sessizlikte ateşten goncalardır
o demirden şiirler ki sanki tabancalardır
umutsuz hangi gününde el atsan ateşe hazır
nâzım onları yazarken duvarlar çatırdardı"

''eğer, şuur seviyesinin her değişiminde gerçeklik seviyesinin de değişmesi ve sanatın görünümlerinin “sıradan varoluş”a nisbetle daha yüksek bir varoluşa karşılık olmasını gözönünde tutarsanız, sanatçı, hamurunu veya çamurunu istediği yerden alabilir, bütün kıymet, ona üflediği ruh ve nefeste…''

20. yüzyıl Alman edebiyatının en önemli isimleri arasında sayılır. 2 Eylül 1894 tarihinde Avusturya - Macaristan imparatorluğu sınırları içinde kalan Doğu Galiçya'nın Brody kentinde, yoksul bir yahudi ailesinin çocuğu olarak dünyaya gelmişti. Edebiyat hayatına, şiir ve öykülerle - Viyana'da Alman Dili edebiyatı Eğitimi alırken başladı. 1916 yılında Birinci Dünya Savaşı'na katılmak için üniversiteden ayrıldı. Avusturya - Macaristan imparatorluğu'nun çöküşü ile biten savaştan büyük bir hayal kırıklığı ile dönen Joseph Roth üniversite eğitimine devam etmek yerine gazetecilik yapmaya karar verdi. Gazeteciliğin yanı sıra yazmayı da sürdürdü. 1923 yılında ilk romanı "Das Spinnennetz - Örümcek Ağı" bir gazetede tefrika edilmeye başladı. 1925 yılında gazetesi tarafından Paris'e gönderildi. Nazilerin yükselişini görerek 1933'te Almanya ile bütün bağlantısını kesti. Ancak gerek toplumsal gerek bireysel sorunlardan yakasını bür türlü kurtaramadı. 23 Mayıs 1939'da Paris'te fakirler hastanesi Hospital Necker'e yatırılan Joseph Roth 27 Mayıs 1939 günü çift taraflı akciğer kanserinden yaşamını yitirdi.

Joseph Roth'un çoğu romanlarında belli bir insan tipi öne çıkar. Bu, hayatı savaşla birlikte altüst olmuş yurdunu ve inandığı değerleri yitirmiş, eskiye özlem duyan, yeni kurulan dünyanın sahte değerlerinden tiksinen, o dünyanın içine girmeyen, onu gözlemlemekle yetinen, umutsuz bir adamdır. Bu adam, yersiz, yurtsuz ve bulunduğu her yere yabancıdır

Avusturyalı ironi ustası yazar ve gazeteci.

Kendisi iyi bir eğitim alsada avusturya-macaristan devletinin çöküşüyle hayatı değişti.

Karısının şizofreniye yakalanmasıyla kötü olan hayatı iyice kötüleşti ve maddiyatı bozuldu.

Kendisi gerçekten ileri görüşlü bir yazardı.Kitaplarında önceden hitler'in böyle yükseleceğini ve olacakları yazıyordu.

Hitler karşıtı olduğu için diğer devletler ülkelerine alsalarda zamanında yardım etmedi.Parasızlıktan ve açlıktan öldü 1939 da büyük yazar.

Örümcek Ağı,Hayat bir bekleme salonu romanlarını okumuştum kesinlikle öneririm.Örümcek ağı Hitler’in Münih’teki darbe girişiminden kısa bir süre önce yayımlanmış ve gerçeği önceden bildirmiştir. Hayat bir bekleme salonu ise insanın hayal dünyasını görüşlerini değiştirebilecek kitaplardan biri.

Bugün doğum günüymüş büyük yazarın.Doğum günü kutlu olsun.

görsel

2 Eylül 1894 Avusturya doğumlu yazar ve gazetecidir. Edebiyat ve felsefe eğitimi almış, 1. Dünya Savaşı' na katılmıştır. Yazar; Aziz Ayyaşın Efsanesi isimli kitabından 'benim vasiyetnamem' diye söz etmiş ve Paris' te vefat etmiştir.