özlem

berbat duygu. feci şekilde nefret edilen şey. ayrıca özlediğin faktör yanındayken bile içinde barınabilir.

Ümit Yasar Oguzcan'in 5.Mektubunda yazdigi bir kisim var:

" [... ]
Özleme bir diyecegim yok.
O kömür kirintilari arasinda parlayan bir cam parcasi.
O nefes alisi sevgimizin, kavusmalarimizin anlami.
O tek güzel yönü bekleyislerimizin.

Insanligimiz özleyislerimizle alimli,
Yasantimiz özlemlerle güzel.
Özlemin buruk bir tadi var, hele seni özlemin.
Bir kokusu var bütün ciceklere degismem.
Bir isigi var, bir rengi var seni özleminin, anlatilmaz

[... ]"

özlem hayatın kendisidir. herkesin bir özlemi vardır elbet. zaten tüm özlemlerine kavuşmuş insan diğer taraftadır. mutlak mutlulukta yani.

olmaması gereken duygu. çünkü yanımızda olması gerekenler yanımızdadır ve gitmesi gerekenler gitmiştir.

onu tanıdığım ilk günden bu yana hayatımın hiç bir zamanında aklımdan çıkmayan eski sevgilimin adı. belki evlenmiştir ve hatta çocukları bile olmuş olabilir. hani sen bana yıllar önce demiştin ben seni hayatım boyunca unutmayacağım. bende seni hayatım boyunca unutmayacağım. *

bir zaman bir şeylerin, birilerinin sizi ne kadar mutlu hissettirdiğidir. ve bunu ne kadar hissetmişseniz o kadar özlem olur. özlem, eksikliğin içe vurumudur, dışa vurumu ise acıdır, göz yaşıdır. özlem içten içe olur kanser eder yüreği.

hiçbir şey üzmüyor da beni en çok hep yanında bir özlem olacak en çok tekrar ettiğin isimlerden biri olacak, yanında olacak ona seviniyorum. o ben olmayacağım. hiç beni telafuz etmeyeceksin. ama yine de hayatında hep bir özlem olacak. sen de birilerini özleyeceksin.

ben de seni özleyeceğim sen bilmeyeceksin. hayat ne güzel kendi yörüngeleri etrafında dönenler için ey sevgili.

özlem bir süreçtir geçmez, özlemek eylemdir bitmez.

burnun direği denilen organımsının sahiden de olduğunu hissettiren duygu..
sahiden de gerçekten duyulan her özlemde burnumun içinde, yukarılarda bir yerde bir sızlama hissi ve hemen ardından nazolakrimal kanal aracığılıya gelen gözyaşlarından mütevellit burun akması ve ağlama durumu oluyor bende.. yüzümde de hafif saf, aptal ama acıklı bir gülümseme..

bir özdemir asaf şiiri..

Bir gece,
Gecede bir uyku.
Uykunun içinde ben.
Uyuyorum,
Uykudayım,
Yanımda sen.

Uykunun içinde bir rüya,
Rüyamda bir gece,
Gecede ben.
Bir yere gidiyorum,
Delice.
aklımda sen.

Ben seni seviyorum,
Gizlice..
El-pençe duruyorum,
Yüzüne bakıyorum,
Söylemeden,
Tek hece.

Seni yitiriyorum
Çok karanlık bir andan.
Birden uyanıyorum,
Bakıyorum aydınlık;
Uyuyorsun yanımda..
Güzelce.*

"...
Sen orda dalından koparılmış bir zerdali gibi dur,
Ben burda zerdalisiz bir dal gibi durayım." **

özlem yaşanılana sadakattir. öyle olmasa zaten olmaz.

özlem;
bir sudur henüz içmediğin ağzın susuzluktan birbirine girmiş

özlem;
dünde bıraktığın bugünse aradığındır, kavuşmak için can attığın

özlem;
bir tek sıkıca sımsıkı sarılmak için dünyaları verdiğindir.

özlem aşk'tan sonra en irdelenen duygudur.

aşk ile özlem kardeştir. biri diğerine sarılır. ama en çok aşk özlemin üstünden geçinir. onu ezer aşk. aşk bencildir. özlemse insanca bir duygudur. ve aşka her zaman ezilir.

insanı deli eden duygudur özlem. zamanı anlamsız kılan, mekanı daracık yapan. heryerde ararsın, herşeyde eksik kalırsın,yarım kalırsın...gitmeden gözlerine uzun uzun bakmalı, doya doya koklamalı öpmeli...yokluğunda gözyaşları akarken, derin bir nefes çekip sabretmeli, elden başka ne gelir ki... duvarları tırmalarken özlemden deli olunduğu zamanlarda, bir fotoğrafı olmalı gözlerine bakabileceğin, ruhuna dokunabileceğin. yoksa dayanılmaz olan bir haldir özlem...

aşktan daha kötü bir şeydir. aşkın bir şekilde ilacı vardır. özlemin yoktur.

özlem koydum adını
biraz da sen benimle yaşa
benim yıllardır seninle yaşadığım gibi.

sensiz olmaz
deniz kokusu gönderiyorum sana
kaç saat var şunun şurasında

yollarına bahar çiçekleri düşsün
hıdrellezde var mı bir dileğin bir gül

kendine iyi baklı cümleler susuyorum bu ara
biliyorum saçma diye şarkısı var aa

allah'a emanet ol diyorum içimden

akdenizden bir kuş havalandı sana geliyor kanadına aç bak

kristal göz yaşları sakladım içine sen dokununca gülümseme olacak yayılacak etrafına.

bekliyorum ne kadar bekleyebilirsem
özlüyorum ne kadar özleyebilirsem
seviyorum ne kadar sevebilirsem

yolarına güneşler açsın diyeceğim
bir bahar günü geleceksin bahar senin yüreğinde

bir bahar günü geleceksin bin özlem sona erecek
bir özlem sevdaya erecek...

Güzel bir isimdir. Bazı insanlarda daha güzel durmaktadır.
(bkz: asik olunan kisinin ismine entry girmek)

gece yarısı sevgilinin entrylerine bakıp, ekleme yapmaktır...

özlenecek birisi yoksa null döndürür.

(bkz: NullPointerException)

iç çekip nefes alamamak, tanrıya sığınmaktır.*

özlem, özleneni beklemektir.
özlemin getirdiği hep "kavuşmak" olmalıdır. başkası kurtarmaz.
özlem, ancak ve ancak kavuşulmak için vardır.

özlem...
kömür kırıntıları arasından parlayan cam parçası...
kavuşmalarımızın anlamı,
tek güzel yanı bekleyişlerimizin...
demiş şair *

nedenini sormaktır, geriye bakıp sebep ararken bulmak kendini..
nefesini tuketmektir dusuncelerinin arasında debelenirken
kaybın ilk anında bile seni cevreleyen yogunluktur
oyle ki uykusuz bırakacak kadar sıkı
yanlız hissettirecek kadar hafif...

yanındayken en sevdiklerin yine de başkasını istemektir.
nihayetinde de içi yakandır, acıtandır...

içimdeki acının adı.

iç kemirendir, fazla sevgiden kaynaklanan araya zamanın, mesafenin girmesiyle artıp, acıya dönüşen, katlanılamayacak konuma geldimi kişiye ister istemez zararı dokunan duygudur.

ufukta zahir olan sevgili için gözlerinden göğsüne süzülen gözyaşıdır.

şairin yolun yarısında anlaması gibi, taşın ne kadar sert olduğunu; yazarın da ne kadar acı olduğunu geç anladığı duygudur.

oysa hep sevimli gelmişti özlemek... ne yüzünü görmek ne belini sarmaktı dert; özlemek, ruhların kavuşmasını istemekti, mananın madde tahakkümü altında olduğu bu dünyada ruhunu bir nebze olsun özgür kılmayı istemekti...
ve ömür dediğin neydi ki, sonsuzlukta buluşmak varken 3 günlük dünyanın lafı mı olurdu...
hal böyle iken ne sevimliydi özlemek...

kalmayınca umutlar, kuruyunca neretva ne acıymış özlemek...

ruhunuzu latif kılan duygu.

hep özlesem, hep canıma can katanı ansam, gözyaşıyla yıkanan yüreğim hep temiz kalsa...