yazlık

yaz ayların boyunca kullanılan ev türü.
(bkz: haziran)
(bkz: temmuz)
(bkz: agustos)

yazın kullanılan, yaz koşullarına uygun olan eşyalar.

genç ve ailesiyle yaşayan bekar erkeklerin daha çok kışın kullandıkları mekan.

(bkz: darka)

"keşke dönüşler de gidişler kadar eğlenceli, istekli olsa" dediğim, sevdiğim, sevdiceğim.

(bkz: yaz aşkı)

yazlığı olmayan ve tatile gitmeye parası olmayan/para vermeye kıyamayan eş dost akrabanın siz tatil yaparken tatilinizin için ettiği mekan.

bireyin 3 ayını yalnız ve/veya sevgilili olarak geçirmesi gereken mekan. "hayat buymuş" dedirten zamandan ayrı kavram. (gerçi yazlığım yok ama olursa gelmem eylüle kadar. bakınız "eylülde gel" dermişim şimdi. *)

her sene git gel kendisinden nefret ettiren ikinci olmaya mahkum ev.

yazlık aşkı, yazlık arkadaşı, yazlık komşusu gibi sosyal olguların nedeni.

bol bol yalnız kalabildiğiniz mekan.
(bkz: her yol yalnızlığa çıkar)

giden kişinin değil arkasında bıraktıgı kişilerin yalnız olmasına sebep olan yer. kısa süre ama olsun.

deneysel amaçla, üniversite gençliği tarafından yapılan osuruktan korku filmi.

yazlık ev yoksa yaz mevsimi işkencedir, çekilmezdir. evde yatsanız da, çalışsanız da yokluğunu dolduramazsınız. kaçacak bi yerinizin olmamasıdır, sıcaklarda yanmanızdır.**

yaşını başını almış torun torba sahibi emekli insanların almasını doğru bulduğum ev türü. genç insanın yazlığa vereceği parayla her sene bir başka yerde tatil yapması (ki 20 seneye denk gelir) daha mantıklıdır. zaten 20 sene sonra yazlık alma vakti gelmiş olur ve alınır, kaçarı yoktur (aile büyür çünkü), eskisi gibi zor değildir ayrıca, yazlık kooperatifleri bile var artık. ayrıca nüfusumuzu düşünürsek parası olan herkesin yazlık alması demek, koca koca sitelerle kurulu (bkz: didim) mini metropoller kurulması demektir. E o zaman da yazlık değil, ikinci bir ev almış olursunuz başka bir şehirde, ne gerek var. herşey zamanında güzel..

butun arkadaslarımla bulusabilecegim yerdir.istanbulda yol derken 1 saati bulurken buyukada da 15dk dır.

(bkz: buyukada)

yazlık evet. tüm yıl boyunca yaşadığınız zorlukların ve stresin minimal bir dönem geride bıraktığınız yerdir yazlık. yaz olur okul, iş, güç vs biter hazırlarsın bavulları ve doğru yazlığa. oh lan bitti msnkym, gidiyorum işte tatile kısvesi altında başlarsınız yolculuğa. hele ki genç ve yalnız gidiyorsanız tadından yenmez geçireceğiniz günler yazlıkta. karışan yok eden yok, özgürlüğün bir nebze tadını çıkaracaksınızdır da. uzun yolculuğunuzda geçireceğiniz günleri, arkadaşlarınızı, onu bunu düşünürken bir bakmışsınız yolculuk bitmiştir.

işte o an

anahtarı cebinizden çıkarır, kapıyı açarsınız. dağınık ve toz kaplı olan evi görseniz dahi o anda size rahatsızlık vermek aksine minimal bi glümseme bırakır yüzlerde. 2-3 gün evi toparlamakla uğraşırsınız. tek başınıza olduğunuzdan mütevellit zor olsa da her şey bittiğinde geriye kalan sadece tatilin tadını çıkarmak olacaktır.

bir de yazlığınız yanındaki diğer evler vardır. her yaz iç çektiğiniz bir insan yaşıyordur o evlerden birinde. belli hisler beslersiniz ona karşı. arkadaşsınızdır da ama adını koyamazsınız bu ilişkinin. her geceyi beraber geçirir, her kuma beraber basarsınız. aynı denize girer aynı havayı solursunuz onunla. yaparsınız bunları ama hep bir şeyler eksiktir. seni seviyorum gibi sizi farklı bir boyuta götüreeck 2 kelimeyi duymanıza rağmen ondan ters giden bir şey olur. o kelimelerin ardına geçemezsiniz. kışın konuştuğunuz her dakika, duyduğunuz her kelime, birlikte hayal ettiğiniz her şey anlamını veremediğiniz bir şekilde 'yazlıkta' gerçekleşmez, gerçekleşemez.

işte o an

geceler bu sefer ondan uzak olur. tek bir nefes hisseder, tek adımlar görürsünüz. halbuki onunla her şey çift olmaktaydı. arkadaşlarınız da yalnız bırakmaz sizi bu sıralar. geceleri bir adet kumsal, birkaç kıyıya vuran dalga, yeterli miktarda alkol ve içinizi acıtan şarkılar sizi yalnız bırakmaz. hm bi de unutmadan özleminizi arka cebinizde saklarsınız, yeri geldiğinde çıkarıp hissetmek için.

bir umutla ve heyecanla geldiğiniz o yazlık, sizin için farklı bir hale gelir artık. yanınızdaki yazlıktaki o insanı ne daha fazla görmek ne de o yazlıkta vait geçirmek istersiniz artık. yapacağınız şey bellidir;

+ ben tek kişilik bir bilet alabilir miyim?
- ...
+ evet, cam kenarı olsun lütfen.
ve işte uzun bir yolculuğda daha merhaba.

yaz basında oraya giderken yoğun duygular hissetmiyor insan. oraya vardığında her tarafında saklanmıs anılar ona gösteriyor kendini.butun dunya orası oluveriyor bi anda . eski arkadaslar eski sevgililer. zamanın gectiğinin en iyi kanıtı yazlıklar. bir sene ayrılığın farkında olmadan hissettiriyor gecmiş zamanı. yolda dinle de gör reamonn star ı. öle işte...

kutuplarda inşa edecek müteahhiti batıracak ev türü.

gitar sesinin çok sık duyulduğu, sahil ve yakamoz mekanı.

yazları kafa dinlemek için genelde sahil yörelerinden satın alınan ya da kiralanan mülk.

tatili anımsatan sıcacık kelime.

yazı daha bir anlamlı kılar arkadaşlar ordadır deniz ordadır sevdiğiniz ordadır.bir an önce gitmek istersiniz ancak dönüş ise hiç olmasa dersiniz.uzun süre görmediğiniz kişilerle hasret giderirsiniz denizin,güneşin tadını çıkartırsınız.

(bkz: yazlak)

belli bir yaşa kadar çok zevkli olup o belli yaştan sonra sıkıcılaşan, gitmemek için elinizden geleni yapacağanız mekan.

heyecanla beklerdik, okul kapansın da ilk otobüsle yazlığa gidelim diye.

sonra bitiverdi hepsi.

her yaz biri kayboldu, gelmedi.

her yaz, yalnız kaldı yazlıklar.

kimse seslenmedi birbirine, kimse diğerinin kanına giremedi gül çalmak, incir çalmak için. dalında kurudu güller ve incirler.

sahilde oturup ucuz şarap içip, denize girmenin tadı satıldı zoraki animasyon gösterilerine.

açık büfenin “öldürücü doyuruculuğuna” yenik şimdi “kapatılmış” midye dolma tezgahı.

beş yıldızın, beşi de gelse dolduramıyor kalabalık yalnızlığı, ay ışığının kulağına fısıldadığı “öp sevgilini” sesi de yok, kumsalda sigara izmaritlerine oturup, bira kokup kirlenmek de yok…

sabah, çay bahçesinde mide ekşiten poğaçalarla kahvaltı edip, beş parasız balıkçıları seyretmek, gevrek satan çocuklardan “sevinsin” diye, gevrek almak da yok.

yok yok yok… var!

her gün temizlenen bir odam, cezbeden saat başı ikramlar, halinden utanan animatörler, yeri geldiğinde gururla söyleyeceğim bir isim, bir yer var.

ama kimse yok, o kadar yalnızız ki…