yaran olaylar

tramvayda kadının saçı kapıya sıkıştı bi durak boyunca kafası kapıda gitti amk. gülmemeye çalışırken vücudum 1 kromozom daha üretti, bu şehir bi tuhafmış valla, durun hele daha neler olacak.

yagmur yagdiktan sonra taksim meydaninda yururken tasa bastiginda arasina kacan suyun bir anda ustune sicramasidir. o an icinden cok ilginc kufurler edersin.

geçenlerde memleketim olan kastamonusporun maçına gittim.

bu takım yıllardır üçüncü ligde dövünüp durur. bir türlü ikinci lige çıkamaz. bu durumu bizim amigoya sordum.

dedim aga neden biz başarılı olamıyoruz. sonuçta biz bir vilayet takımıyız. hiç olmazsa ikinci lige olsun çıkmalıyız.

bizimki ses tonunu değiştirerek: federasyon bizimle çok uğraşıyo bilader. bu demirören istifa etmedikçe bizden bir halt olmaz.

bunu duyunca bendeki balatalar yandı tabi. kendimi bir an ''yeteer demirören yeteeer'' diye bağırırken buldum.

uzun bir yolculuk sonunda otogara girilmiştir. Muavin anonsunu yaparken her cümlenin başında ve sonunda ''Sayın yolcularımız'' ifadesini geçirir. mesela, Sayın yolcularımız bir yolculuğun daha sonuna geldik, otobüsten inerken bagaj kuponlarınızı hazırlamanızı rica ederiz sayın yolcularımız bizi tercih ettiğiniz için teşekkür ederiz sayın yolcularımız iyi akşamlar sayın yolcularımız, gibi. Önümde oturup yanındaki bayan arkadaşıyla yolculuk bitene kadar kavga eden, asabi olduğunu anladığım beyden, muavinin anonsunu bitirmesiyle gelen ses: 'Alkışlayın sayın yolcularımız'

baba sabahın köründe işe gittiği için asla yakalanamaz, dolayısıyla para istenemez.
saat gece 3'tür, yan odada uyuyan babaya mesaj atılır ki sabah görüp para bıraksın diye.
baba kişi de mesaja uyanıp cevap yazar "olabilir..." şeklinde.

(bkz: idamlığım ama sikseler daha iyiydi)

az önce anneannem yatmaya gitti. ben de beş dakika sonra tuvalete gittim. ana! odasının önünden geçerken ne göreyim? bizimkisi yatmış ipad'le oyun oynuyor. aha dedim devir intikam devridir. "yatmadın mı sen hala? oyun mu oynuyosun? niye benimle oturmuyosun? sıkılıyo musun benimle oturmaktan? yarın erken kalkıcaksın. gözlerine yazık." diye dizdim tüm soruları, cümleleri. yaptıkları gözünün önüne gelmiş olacak ki sadece güldü. "hasiktir ordan" dercesine. olsun. çok pis intikam alırım ben. ona göre!

bi' arkadaşımın kürtler hakkında atıp tutmaya başlamasıyla gelişen olay. muhabbetin gayet spontan bir şekilde kürtlere geldiğini düşünmektedir ancak bulunduğumuz çay evi ortamı yüzünden serbest çağrışım kurbanı olmuştur.
hızını almış kürtlerin anası şöyle bacısı böyle diye giderken arkadan iri, esmer, tipik ankara kırosunun kalk kız soğan doğra videosunda ki anne karakteri gibi arkadan sinsice yanaşıp "afedersin kardeş kulak misafiri oldum da, bende kürtüm nolacak?" şeklinde ki atarının karşısında, muhabbeti yapan arkadaşım bir an bile duraksamadan "abi hangimiz kürt değiliz ki..." şeklinde kıvırmış, ardından adamın tüm korkunçluğu, yerini hunharca yarılmaya bırakmıştır.

gülhane parkından çıktık, topkapı sarayı'na doğru yürüyoruz üç kişi. arkadaşlardan biri de her gördüğü turiste laf atıp kendince eğleniyor. sonra elinde fotoğraf makinesi olan kavruk tenli bi abi görüyoruz. arkadaşım abiyi turist sanıp "fotoğraf makinen çok seksiymiş bebeğim" deyince, abiden "teşekkür ederim kardeşim, vereyim istersen çek birkaç fotoğraf" deyiveriyor. ondan sonra arkadaşım utançtan, biz de gülmekten morarıyoruz.

hava olsun diye telefonun dilini arapça yapmak. e haliyle eski haline döndürememek.
allah'tan bizim caminin imamı komşuydu. iki dakikada yaptı.
allah yar ve yardımcısı olsun.

60 yaşındaki dedenin ben mature severim demesi.

50 kişinin bir balkona çıkıp balkonunun yıkılması olayıdır.

(bkz: 11 aralık 2012 galatasaray 1461 trabzon maçı)

sevgiliyle birlikte arkadaşın evine gidilmiştir. çay, sohbet, muhabbet biraz da alkol derken 'saat geç oldu biz çıkalım' faslına gelinmiş ve sevgiliyle beraber arkadaşın evinden çıkılır. efenim tam binanın kapısından çıkacakken kapı otomatından şu ses gelir:

-'hadi beline kuvvet kankaaaaaa ahahahahaha'

tabi sonrasında anlamsız şekilde gülünür ve hiçbir şey olmamış gibi yürüyüp eve gidilir. ertesi gün o arkadaş, bir güzel küfre, hakarete ve bilimum darp girişimine maruz kalır.

-Rica etsem telefonunuzu kapatır mısınız?
+Telefon değil bu AYFON!

( GÖRMEMiŞiN iPhone'u olmuş... MERAK EDENLER iÇiN: tabi ki TÜRK YOLCU.)

yarmayan olaylardır.
hiçbirisi komik değil, ya da ben neye güleceğimi bilmiyorum.
hayır yaran olaylar denilince insanın aklına kaliteli şeyler geliyor ama
buradakilerin hiçbirisi ne komik ne de kaliteli.
bir de çok komik diye gelip buraya yazmazlar mı?

bigün elimde karpuz hızlı hızlı yürüyorum, kadının birisi omzuma çarptı. bu olay karpuzun düşmesine ve yarılmasına neden oldu. buda yaran bi olaydır.

ambulansa yol verdiği için "kırmızı ışıkta geçmek" gerekçesiyle babama 154 tl para cezası verilmesi.

yıl 2003

lisedeyiz.
dersin konusu sürtünme ile elektriklenme.
hoca " çocuklarım, evlatlarım, yavrularım; eğer kaleminizi saçınıza ya da süveterinize sürterseniz orada bir elektrik alan oluşur ve bu da küçük kağıt parçalarını kendine çekebilir. haydi, birlikte deneyelim. "

bütün sınıf abuk bir haldedir takdir edersiniz ki. kimisi saçına, kimisi süveterine sürtündürmeye başlar kalemi.

benim yanımda da emre diye bir arkadaş var. gülerek sürtüyoruz.
herkesinki çekti emre'ninki çekmiyor arkadaş.

ulan neden çekmez, saçında mı sorun var diye düşünüyoruz. mına koyim emre yine dikkatleri üzerimize çektin diye düşünüyorum ben.

hoca geldi yanımıza. aldı emre'nin kalemi
" çocuklar emre arkadaşınızın kalemi çekmiyor, çünkü kendisi tahta kalemle yapmaya çalışıyor "

hay ananı avradını, emre belanı sikim, ne salak adamsın diyeceğim ama ben de hiç dikkat etmemişim.

bu da böyle bir anımdır.

biliyorsunuz ki geçen hafta istanbul'da acayip yağmur yağdı. neyse sabah işe giderken güzelim otomatik şemsiyemle otobüse doğru koşturuyorum ama bir göreceksiniz biraz da rüzgar var otobüsler de tıklım tıklım...e durakta da bir sürü insan binmek için acele ediyor. dedim otobüse binince şemsiyeyi kapatırım. zar zor içeri girebildim. e arkadan da yeni binenler itekliyor. içerde hareket etmenin imkanı yok. velhasıl, işe gidene kadar şemsiye açık kaldı otobüsün içinde. işte bu da böyle yaran bir anımdır. yer yarılsa da içine girebileceğim de.

bir velinin şeker portakalı kitabını müstehcen bulup okutan ögretmeni şikayet etmesi ve milli egitim görevlilerinin meb tavsiyeli 100 temel eseri bilmedikleri için ögretmene neden bu kitabı okuttunuz diye sormaları .

ablama arabamı verdim birkaç günlüğüne.benim araba duman gri citroen.
ablam sabah inmiş aşağı, anahtarla bir türlü açamıyor kapıyı.
zorluyor zorluyor olmuyor.10 dakika uğraşıyor.camlardan bakan var yardım etmek isteyen var.

sonunda ablamda jeton düşüyor ki zorladığı araba komşunun gümüş gri citroeni.

otobüste ön kapıdan inen iki yaşlı teyze şöfore hitaben:

-hayırlı işler yavrucum
+sağol teyze yine bekleriz.

(bkz: namazda düşen parasını cebine koyan insan/#15866929)

din kültürü sınavı olmak için hocamız beklenmektedir, bu sırada arkdaşlarımızdan birisi sınav kağıtlarından biriyle içeri girer ve heyecanlı bir şekilde
-Çözün bunları! sınav soruları bunlar!!!
diye bağırır ve kağıtları bi arkadaşa verir. arkadaş soruları çözer, bu sırada diğer kağıtlar da gelir sınav başlar.

aynı anda soruları çözen arkadaş ki bu sırada sınav olmaktayız ve sınıfta hoca falan yok biz de böyle soruları birbirimize söyleyerek çözüyoruz, sınavda. işte bu ayağa kalktı
-e herkeste var ben yırtıyim o zaman bunu. dedi *
+yırtma kızım!
-niye yaa herkeste var*
+yırtmasana lan.
-ya niye off ne gerek var zaten herkeste var ki!*
+kanka biz sınavdayız o sınav kağıdıydı yalnız.

sınıf yerde.

meğer arkadaş o kağıdı çaldığımızı sanmış, bakmış herkeste kağıt var yakalanırsak sorun olmasın diye sınav kağıdını sınavın ortasında çözdü ve sonra yırtıp çöpe attı.

sonuç: herkesin cevapları aynı olduğu için sınav tekrar yapıldı.
not: arkadaşıma yılın mal'ı ödülünü veriyorum.