william shakespeare

yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
işte, bunun için korkuyorum;
beni de sevdiğini söylüyorsun...
*

kadın olduğuna dair iddialar çoğalmıştır şu sıra. william shakspeare üzerinden spekülasyon işte, her zamanki gibi..

"bugün kim olduğunuz, dünkü tercihlerinizin sonucudur. yarın kim olacağınız, bugünkü kararlarınızın sonucu olacaktır."

shakespeare, fransız sembolistleri gibi 'sembol ormanlarında' kaybolmadan, ne de rus devrimci şairleri,fütüristleri, gibi gerçeği çırılçıplak yakalamak için lirizmden uzaklaşmadan anlatmak istediği duyguyu,düşünceyi,manayı, o bütün insana özgülüğü, tek hamlede yansıtan dahi şair.

"sone ve tragedyalarıyla sevilen en büyük yazar."

benim içimde ruhumdadır ben ne kadar büyük düşünürsem bana o kadar ayna tutandır elimi kolumu bağlayan sahte ruhlardan koruyandır.

+şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulur...
ya da
+soluğunun balını çeken ölümün gücü, yetmemiş güzelliğini almaya...

şeklinde replikler yazmış aşmış insan.

(bkz: to be or not to be)

(bkz: olmak ya da olmamak)
(bkz: bir ihtimal daha var o da ölmek mi dersin)*

öpmüştüm seni öldürmeden önce. öyle olacak yine. öldürüyorum kendimi can vermek için öpüşünde sözlerinin sahibi mükemmel adam. önce ışıklar söner, sonra da ışığım. işte bu yüzden tutkunun özü bir rüyanın gölgesiydi sadece. peki biz nerdeyiz? kaderin mahrem bir yerlerindeyiz. öyle ya doğru! bir orospudur talih dedikleri.

100000 kelimenin üzerinde kelime kullanarak yazabilen büyük üstad. hele günümüzde 3000 kelime üzerinde kullananlara iyi yazar sifati yakistirilmasi yapildigini düsünürsek, kiymetini daha iyi anlasilabilir sanirim.

bazen öyle bir döktürür ki, bu kadar cok konusmayi ezberlemek zorunda olan oyuncuya acirsiniz ister istemez.

hakkinda hic bir sey bilmeyen insan bile, mutlaka en az 2-3 oyununu ezbere sayabilir.

"Bir Yaz Gecesi Rüyasi" muhtesemdir tek kelimeyle. Puck özellikle; "Gecelerin sen gezginiyim ben... " diye girer sahneye, ortaligi birbirine katar, olay örgüsünü karistirir, tozunu atar sahnenin ve üstüne bir de özür diler seyirciden piskin piskin siritarak...

inanıyorum söylediğini candan söylediğine, ama bugünkü karar yarın bozulur çok kez.
Hafızanın kulu olmaz kararımız, çabuk doğduğu için büyümeden ölür, nasıl ki ham meyve
dalında durur da, oldu mu kendiliğinden düşüverir yere. Kendi kendimize verdiğimiz sözü
tutmak, en çabuk unuttuğumuz şeydir ne yapsak. Tutku bitti mi, istem de biter gider,
ateşli sevinçler de kederler de yeminleri yakarlar kendileriyle birlikte. Sevincin
en coştuğu yerde dert en çok yerinir, bir dokunmada dert sevince döner, sevinç dertlenir.
Madem bu dünya bile yok olacak bir gün sevginin bitmesine insan neden üzülsün? Sevgi mi
kaderi kovalar, kader mi sevgiyi? Daha kimseler çözmedi bu bilmeceyi. Düşen büyük adamı
en sevdiği unutur, yükselen züğürde düşmanları dost olur. Sevgi talihin peşindedir diyecek
insan bunca dost görünce büyüklere kul kurban! Başı darda olan dayanak aramayagörsün,
sözde dost düşman kesilir bütün. Ama ilk düşünceme döneyim yine isteklerimiz öyle çatışır
ki kaderimizle bütün kurduklarımız yıkılır gider, düşünceler bizim, olaylar bizim değiller.
Sen yine bir daha evlenmeyeceğine inan, inancın değişir kocan öldüğü zaman.

-Candan olun ama sakın laubali olmayın.

-Bazıları büyük olarak doğar. Bazıları sonradan büyüklük kazanır. Bazılarını da zorla büyük yaparlar.

"hayat yürüyen gölgeden başka bir şey değil;
zavallı bir oyuncu,
sahnede hareket eden ve çürüyüp giden,
ve bir daha anılmayan; bu bir öykü
bir geri zekalı tarafından anlatılan, ses ve öfkeyle dolu,
hiçbir anlamı olmayan."

birisi sırf bu insan için ingiliz dili ve edebiyatı okuyabilir. işte böyle bir insan.

kendisine olan sevgimden beyaz bir tişörtün üstüne şu karikatürünü bastırdığım insan, görsel

(bkz: eski ingilizce)

ingilizcesi günümüz ingilizcesiyle çok alakasızdır...

aslında bu yazarı anlamak için, ingiliz ingilizcesinin anasını bellemeli, öyle okumaya başlamalı. çeviri eserlerin verdiği tada bin basacağını düşünüyorum shakespeare ingilizcesinin.

88. sone "william shakespeare"

gün gelip artık bana değer vermez olduğunda,
senin yanında yer alıp kendime karşı çıkacağım,
hor görüp yüz çevirdiğini gördüğüm zaman bana;
haksızlık etsen de, senin hakkını savunacağım.
en zayıf yanlarımı en iyi ben bildiğime göre,
çekinmeden açığa vurup arka çıkabilirim sana,
kusurlarımdan hangisi benim için en büyük lekeyse
beni kaybederken büyük şan kazanırsın aynı anda.
üstelik bu işte benim için de kazanç var;
çünkü seven düşüncelerim sana yöneldikçe daima,
ister istemez kendime vereceğim zararlar,
sana yarar sağlarken, kat kat yarar getirecek bana.
öyle bağlıyım ki ben sana, öyle ki benim sevgim,
sen haklı olasın diye, ben her haksızlığı üstlenirim...

''Erkekler mi daha akıllıdır, kadınlar mı? Elbetteki kadınlar. Çünkü bacağı güzel diye, hiçbir kadın askıntı olmaz bir erkeğe.''

yanlışlık yok ise bu sözü etmiştir. ne de güzel demiştir; takdir edilir... *

ingiliz ırkını sevmeme vesile olan kişidir.

tiyatronun babasıdır.

bertolt brech brech brech...

zeki, duygu ve düşüncelerini en iyi şekilde ifade edebilen, tiyatro aşığı, edebiyata çok şey kazandırmış en büyük üstat. eserlerinde geçen çoğu cümlenin hayat felsefesine dönüştürüldüğü ve iyi ya da kötü, herkesin hakkında bir şeyler bildiği de onun büyüklüğünü kanıtlar niteliktedir.

sırf entel görünmek için shakespeare okuduğunuzu düşünen insanlar çıkabilir karşınıza. edebiyattan, kitap okumaktan sadece twilight kadar anlayan insanlardır bunlar. sakin olun. mevlananın söylediğini hatırlayın: "cahil kimselerin yanında kitap gibi sessiz ol".*

edit: birilerinin zoruna gitmiş sanırım.*