bugün
- uludağ şikayet10
- yemek yemek ile ilişkiniz nasıl9
- nervio'ya yapılabilecek yemekler4
- bir kadına yemek yapmak5
- ismet gurbuz 2024'ün ne yapsa ceza almaması9
- ismet gurbuz 202410
- sen yetkili bi abiye benziyorsun3
- genital bölge temizliği6
- bilimsel bir soru3
- yemek yapmayı bilmeyen kadın5
- suriyelilerin hala gitmemesi durumu2
- erkek yazarı favlayınca gelen pişmanlık hissi2
- uludağ sözlüğe getirilmesi gereken kurallar5
- bir yerlerden gelen soğan kokusu2
- başlık engelleme özelliğinin gelmesi7
- ismet silinesiye yazmıyoruz kampanyası4
- gta 635
- anın görüntüsü22
- anna faris2
- ne kadar yaşlısın5
- çiğ köfte2
- bik bik'in mutfağına konuk olmak9
- ismetle sözlüğü sikme saati4
- ekrem imamoğlu serbest kalsa cb olur3
- canınız sıkılınca ne yapıyorsunuz3
- hayırdır siz3
- günün şarkısı7
- güne bir şiir bırak2
- unutamadığınız şeyler4
- elmas bey birader dönmüş3
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- 21 kasım 2026 amed rizespor maçı3
- ekşi sözlük6
- evlenmek istemek ama doğru kişiyi bulamamak2
- ismet gürbüz'e yazarlardan sorular3
- neden evlenmiyorsun2
- 22 kasım 2026 saat 15 153
- günaydın arkadaşlar7
- burun karıştırmak2
- selo baba2
- bana onu sormayin3
- tayyip ölünce başa kim geçecek sorunsalı12
- yakışıklı mısırcı'ya 615 bin tl hediye gönderilmsi6
- sözlükte saygıyı hakeden yazarlar sıralı listesi2
- sözlüğün 11 12 yaşındaki çocuklarla dolu olması2
- ismet gurbuz sizce nereli2
- aleyna tilki nin annesi2
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202685
- imamoğlu küresel bir projedir5
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı13
entry'ler (1309)
yüzleşirsem, düşünürsem çok üzülürüm, yıkılırım dediğim konular var, konuyu kendi içimde bile açmıyorum. acılarıma yokmuş gibi davranıyorum, belki bir gün sahiden yok olurlar.
Zincirsiz köle olduk arkadaşlar özel sektör belasında.
2000lerin başında falandı, misafirliğe gittiğimizde meyve yedikten sonra ellerimizi silelim diye ortaya tabakta iki örgü lifimsi bi şey gelirdi biri köpüklü diğeri ıslak. Yemin ederim yaşlandım.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Beni bambaşka biri yaptılar. insanlar, yaşanılanlar… kahrımdan öleceğim şeylere bile kayıtsız kalabiliyorum. Ruhum çekilip alındı içimden. Günü kurtarıyorum, mesai saatleri dışında uyumayı seçerken, uyandığımda düşündüğüm tek şey nihayet uyuyacağım o ana kavuşacağımı bilmek. Niye böyle oldu ki?
Boşluktandır, insan bir şeylerle meşgul olmak istiyor.
Gitsem, gidemem, kalsam, kalamam
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
''rüyamda seni gördüm, iyi misin? '' klişesi bile bundan daha iyi çalışır, demedi demeyin.
işsizlik vs özel sektör çalışanı olmak.
Günümün 10 saati işyerinde geçiyor. Hayatımı öyle kaplıyor ki işten çıkınca da işi düşünüyorum artık. Tam bir işkolik manyak oldum. Başka konuşacak hiçbir muhabbetim de kalmadı. Bok gibi.
Ufkumu açıyorsun. Zekana, bakış açına hayranım. iyi ki tanıdım seni.
bilmiyorum, hep suratle gelen bir arabanın bana çarpıp havalandırma suretiynen uçarak bir ölüm hayal ediyorum. o kadar vizyon fakiriyim ki uçak kazası ne ileyim paraşütle atlama falan yok, trafikteki bir şahinin havalandırması suretiynen...
demem, tükürüklü aynadan çektiği selfisine kurban, aşkom.
Olur mu? Boğazımıza takılıyor mesela.
psikolojik olarak beni yıpratan seçenekler arasından, en zoru ne? Diye düşünüyorum. içinizden sen düşünme diyenler çıkacaktır, önemli değil, nadiren yapıyorum zaten aksi çekilmez oluyor.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
sözü karşılayacak bir umut göremesem de, kendime bunu sık tekrarlamaya çalışacağım: ''hiçbir durum, sandığın kadar umutsuz değil''
''love'' tabağın v sinden peynir, l sinden zeytin de yiyemeyeceksek yere batsın bu hayat.
toprağın üzerinde de az çürümedik.
yorgunum, yalnızım, kendimi eyleyemiyorum. tutunduğum bir şey yok gibi hayata dair. kendime de sarılamıyorum. hapsolduğum bir beden, kendimi hapsettiğim bir hayatı sürdürüyorum. cümlemi ''...hayatı yaşıyorum.'' şeklinde devam ettiremedim bile, öyle yalandan. vaktimi dolduruyorum, belki bir gün dolmadan, yarıda keseceğim.
yeniden doğur anne beni, başka hikaye yazalım.
Neden diyorum, büyük harflerle, neden? Soru cümlesi olarak değil, düpedüz isyan. Kendimi silmek mi istedim ben? Bu kadar mı vazgeçmiştim kendimden, problem sandığım basitlikler uğruna. Aptal kadın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.