bugün
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi7
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi5
- köy denince akla gelen şeyler4
- zulzula cin kabilesi5
- arda güler21
- kılışdaroğlunu yıllarca cehapeli zannetmemiz4
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu7
- yaşar kemal5
- kılıçdarcı yazarlar10
- antalya büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi3
- 40 yaşından sonra muhafazakarlaşma5
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler8
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı4
- ak partililerin apoya villa yaptırması9
- internet kafe2
- ali nurşani2
- youtube artık kesinlikle zihin okuyor6
- o kız bana bakmaz denilen kızla konuşmak4
- 19 kasım 2026 ümit özlale açıklamaları3
- 19 kasım 20262
- richard nixon'ın yahudiler hakkında söylediği söz3
- gta 6 lucia caminos'un ayakları3
- danıştayın diploma iptali davasını bozması3
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202658
- türkiye de batum ve dubai gibi şehir olmaması6
- aşklar dm de yolluyo götünü2
- fon paralarının yurt dışına kaçırılma ihtimali4
- çanakkale2
- gastroenterologlar vurdurduğumuzu anlar mı2
- genç yakışıklı erkek görünce elim ayağım titriyor5
- araba sürerken ceza dinlemek4
- nervio'ya hoş geldin diyoruz6
- lise mezunu2
- 80 lerde kredi kartıyla ödeme nasıl yapılıyordu2
- altından zarar etmek7
- kar yağsın mikroplar kırılsın4
- uykusuz kedi buraya bakar mı14
- gta 616
- cerrahpaşalılar filmi2
- üniversite sayısının azaltılması5
- fethullah gülen terörist ise abd neden iade etmedi5
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı17
- berfu yenenler ve çakal tartışması2
- türkiye de vergi sistemi4
- abdullah öcalan ın son hali2
- ümit özdağ'a kürdistancı diyenler3
- kravatlı amele2
- dem parti gençlik meclisi'nin tweeti6
- evlenememek ama zina da yapmak istememek5
- kader2
entry'ler (1309)
yüzleşirsem, düşünürsem çok üzülürüm, yıkılırım dediğim konular var, konuyu kendi içimde bile açmıyorum. acılarıma yokmuş gibi davranıyorum, belki bir gün sahiden yok olurlar.
Zincirsiz köle olduk arkadaşlar özel sektör belasında.
2000lerin başında falandı, misafirliğe gittiğimizde meyve yedikten sonra ellerimizi silelim diye ortaya tabakta iki örgü lifimsi bi şey gelirdi biri köpüklü diğeri ıslak. Yemin ederim yaşlandım.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Beni bambaşka biri yaptılar. insanlar, yaşanılanlar… kahrımdan öleceğim şeylere bile kayıtsız kalabiliyorum. Ruhum çekilip alındı içimden. Günü kurtarıyorum, mesai saatleri dışında uyumayı seçerken, uyandığımda düşündüğüm tek şey nihayet uyuyacağım o ana kavuşacağımı bilmek. Niye böyle oldu ki?
Boşluktandır, insan bir şeylerle meşgul olmak istiyor.
Gitsem, gidemem, kalsam, kalamam
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
''rüyamda seni gördüm, iyi misin? '' klişesi bile bundan daha iyi çalışır, demedi demeyin.
işsizlik vs özel sektör çalışanı olmak.
Günümün 10 saati işyerinde geçiyor. Hayatımı öyle kaplıyor ki işten çıkınca da işi düşünüyorum artık. Tam bir işkolik manyak oldum. Başka konuşacak hiçbir muhabbetim de kalmadı. Bok gibi.
Ufkumu açıyorsun. Zekana, bakış açına hayranım. iyi ki tanıdım seni.
bilmiyorum, hep suratle gelen bir arabanın bana çarpıp havalandırma suretiynen uçarak bir ölüm hayal ediyorum. o kadar vizyon fakiriyim ki uçak kazası ne ileyim paraşütle atlama falan yok, trafikteki bir şahinin havalandırması suretiynen...
demem, tükürüklü aynadan çektiği selfisine kurban, aşkom.
Olur mu? Boğazımıza takılıyor mesela.
psikolojik olarak beni yıpratan seçenekler arasından, en zoru ne? Diye düşünüyorum. içinizden sen düşünme diyenler çıkacaktır, önemli değil, nadiren yapıyorum zaten aksi çekilmez oluyor.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
sözü karşılayacak bir umut göremesem de, kendime bunu sık tekrarlamaya çalışacağım: ''hiçbir durum, sandığın kadar umutsuz değil''
''love'' tabağın v sinden peynir, l sinden zeytin de yiyemeyeceksek yere batsın bu hayat.
toprağın üzerinde de az çürümedik.
yorgunum, yalnızım, kendimi eyleyemiyorum. tutunduğum bir şey yok gibi hayata dair. kendime de sarılamıyorum. hapsolduğum bir beden, kendimi hapsettiğim bir hayatı sürdürüyorum. cümlemi ''...hayatı yaşıyorum.'' şeklinde devam ettiremedim bile, öyle yalandan. vaktimi dolduruyorum, belki bir gün dolmadan, yarıda keseceğim.
yeniden doğur anne beni, başka hikaye yazalım.
Neden diyorum, büyük harflerle, neden? Soru cümlesi olarak değil, düpedüz isyan. Kendimi silmek mi istedim ben? Bu kadar mı vazgeçmiştim kendimden, problem sandığım basitlikler uğruna. Aptal kadın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.