bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202634
- sözlük yazarlarının kekleri10
- arkadaşlar bakar mısınız bi19
- kopya çekmenin etiği6
- siyasal islamcılar3
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç8
- sözlük yazaralarının çalamadığı enstrümanlar3
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet22
- dul kadının çocukları5
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması34
- kumar bağımlılığı4
- dünya prenses günü3
- ibrahim tatlıses4
- zall'ın yuvarlak bir nesneye benzediği gerçeği3
- fatih ürek2
- eski nickimi özlüyor olmam12
- zall'ın ne olur geri dönün diye mail atması4
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı11
- alta kaçırmaya başlanan yaş6
- prof dr ekrem çulfa kimdir2
- catstark'ın inanılmaz top kontrolü3
- yeni nesil ilişki terimleri5
- arif sağ2
- 50 bin tl maaş yeterli mi5
- şafak sezer e gülen insan5
- kadeshmal kadesmal paradus paradus2
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı2
- kahve içince insanın kakasının gelmesi5
- bir anda hayatını değiştirmek4
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması5
- ev genci23
- anın görüntüsü23
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- 20034
- istanbul'da 475 milyona villa olması9
- yeşim salkım2
- akit gazetesi5
- youtube2
- karton toplayan birader2
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek6
- skydancer2
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- köyünü özlemek5
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- psikolojik rahatsızlıklar genetik midir4
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması10
- anı biriktirmek4
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- elimizde kalan tek nick teknik11
entry'ler (1309)
yüzleşirsem, düşünürsem çok üzülürüm, yıkılırım dediğim konular var, konuyu kendi içimde bile açmıyorum. acılarıma yokmuş gibi davranıyorum, belki bir gün sahiden yok olurlar.
Zincirsiz köle olduk arkadaşlar özel sektör belasında.
2000lerin başında falandı, misafirliğe gittiğimizde meyve yedikten sonra ellerimizi silelim diye ortaya tabakta iki örgü lifimsi bi şey gelirdi biri köpüklü diğeri ıslak. Yemin ederim yaşlandım.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Beni bambaşka biri yaptılar. insanlar, yaşanılanlar… kahrımdan öleceğim şeylere bile kayıtsız kalabiliyorum. Ruhum çekilip alındı içimden. Günü kurtarıyorum, mesai saatleri dışında uyumayı seçerken, uyandığımda düşündüğüm tek şey nihayet uyuyacağım o ana kavuşacağımı bilmek. Niye böyle oldu ki?
Boşluktandır, insan bir şeylerle meşgul olmak istiyor.
Gitsem, gidemem, kalsam, kalamam
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
''rüyamda seni gördüm, iyi misin? '' klişesi bile bundan daha iyi çalışır, demedi demeyin.
işsizlik vs özel sektör çalışanı olmak.
Günümün 10 saati işyerinde geçiyor. Hayatımı öyle kaplıyor ki işten çıkınca da işi düşünüyorum artık. Tam bir işkolik manyak oldum. Başka konuşacak hiçbir muhabbetim de kalmadı. Bok gibi.
Ufkumu açıyorsun. Zekana, bakış açına hayranım. iyi ki tanıdım seni.
bilmiyorum, hep suratle gelen bir arabanın bana çarpıp havalandırma suretiynen uçarak bir ölüm hayal ediyorum. o kadar vizyon fakiriyim ki uçak kazası ne ileyim paraşütle atlama falan yok, trafikteki bir şahinin havalandırması suretiynen...
demem, tükürüklü aynadan çektiği selfisine kurban, aşkom.
Olur mu? Boğazımıza takılıyor mesela.
psikolojik olarak beni yıpratan seçenekler arasından, en zoru ne? Diye düşünüyorum. içinizden sen düşünme diyenler çıkacaktır, önemli değil, nadiren yapıyorum zaten aksi çekilmez oluyor.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
sözü karşılayacak bir umut göremesem de, kendime bunu sık tekrarlamaya çalışacağım: ''hiçbir durum, sandığın kadar umutsuz değil''
''love'' tabağın v sinden peynir, l sinden zeytin de yiyemeyeceksek yere batsın bu hayat.
toprağın üzerinde de az çürümedik.
yorgunum, yalnızım, kendimi eyleyemiyorum. tutunduğum bir şey yok gibi hayata dair. kendime de sarılamıyorum. hapsolduğum bir beden, kendimi hapsettiğim bir hayatı sürdürüyorum. cümlemi ''...hayatı yaşıyorum.'' şeklinde devam ettiremedim bile, öyle yalandan. vaktimi dolduruyorum, belki bir gün dolmadan, yarıda keseceğim.
yeniden doğur anne beni, başka hikaye yazalım.
Neden diyorum, büyük harflerle, neden? Soru cümlesi olarak değil, düpedüz isyan. Kendimi silmek mi istedim ben? Bu kadar mı vazgeçmiştim kendimden, problem sandığım basitlikler uğruna. Aptal kadın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.