bugün
- kestane16
- queen ravenna adlı yazar14
- her gün elma yemek6
- kale3112'nin erik gibi hatun olması9
- cips yiyelim mi8
- cumartesi gecesi evde oturan insan6
- kadınınızı çalıştırır mısınız9
- bu gecelik bu kadar4
- tadelle'yi kim yiyor sorunsalı18
- hem okuyup hem çalışmak8
- yazarların yapmaktan zevk aldığı şeyler6
- kulaklık girişinin değişik olması4
- waffle yeme saati gelmiş erkek3
- evliyim ama eşimle aram açık4
- ebru gündeş7
- sözlüğün en boş yazarı5
- dar ağacında olsanız söyleyeceğiniz son söz12
- ard arda güzel şarkıların çalması4
- dışarıdan gelen pompalı tüfek sesi5
- bekaret önemli mi3
- kemal kılıçdaroğlu8
- ayıp yorumlar yapan 80 yaşındaki yazar10
- spor yapmak istememek5
- ayaklarını sürterek yürüyen insan3
- yazınca sinir olduğum yazarlar4
- kınadığınla sınanırsın gerçeği3
- ona yazmamak için bazen kendini zor tutmak16
- pembe seven kız2
- instagram4
- şiir seven erkek2
- 32 yaşına gelip düzenli bir hayat kuramayan insan16
- era7capone ve nervio aşkı4
- bir erkeğin jelatinini yırtmış kız2
- birayla en iyi giden şeyler22
- seni düşünmeyen insanı düşünmek4
- arkadaşlar bu saat alınır mı sorunsalı12
- evlilerin instagram mesajlaşması2
- deveciolpeyy3
- çankırı ve çorumu karıştırmak9
- penisim ereksiyonken 37 normal hali 27 cm dir9
- nero4
- özel üniversite bitirip ben okudum demek5
- muhafazakar kız için dine dönmek10
- sözlük yazarlarının kasetleri11
- zorunlu askerliğin sorgulanmaması7
- türk dizilerindeki bakışma sahneleri4
- unutmak istememek3
- viran bağlarda ölmek istemek4
- kadınların iş hayatına girmesi3
- bitter çikolata yiyenin kendisine saygısı yoktur10
entry'ler (1309)
yüzleşirsem, düşünürsem çok üzülürüm, yıkılırım dediğim konular var, konuyu kendi içimde bile açmıyorum. acılarıma yokmuş gibi davranıyorum, belki bir gün sahiden yok olurlar.
Zincirsiz köle olduk arkadaşlar özel sektör belasında.
2000lerin başında falandı, misafirliğe gittiğimizde meyve yedikten sonra ellerimizi silelim diye ortaya tabakta iki örgü lifimsi bi şey gelirdi biri köpüklü diğeri ıslak. Yemin ederim yaşlandım.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Beni bambaşka biri yaptılar. insanlar, yaşanılanlar… kahrımdan öleceğim şeylere bile kayıtsız kalabiliyorum. Ruhum çekilip alındı içimden. Günü kurtarıyorum, mesai saatleri dışında uyumayı seçerken, uyandığımda düşündüğüm tek şey nihayet uyuyacağım o ana kavuşacağımı bilmek. Niye böyle oldu ki?
Boşluktandır, insan bir şeylerle meşgul olmak istiyor.
Gitsem, gidemem, kalsam, kalamam
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
''rüyamda seni gördüm, iyi misin? '' klişesi bile bundan daha iyi çalışır, demedi demeyin.
işsizlik vs özel sektör çalışanı olmak.
Günümün 10 saati işyerinde geçiyor. Hayatımı öyle kaplıyor ki işten çıkınca da işi düşünüyorum artık. Tam bir işkolik manyak oldum. Başka konuşacak hiçbir muhabbetim de kalmadı. Bok gibi.
Ufkumu açıyorsun. Zekana, bakış açına hayranım. iyi ki tanıdım seni.
bilmiyorum, hep suratle gelen bir arabanın bana çarpıp havalandırma suretiynen uçarak bir ölüm hayal ediyorum. o kadar vizyon fakiriyim ki uçak kazası ne ileyim paraşütle atlama falan yok, trafikteki bir şahinin havalandırması suretiynen...
demem, tükürüklü aynadan çektiği selfisine kurban, aşkom.
Olur mu? Boğazımıza takılıyor mesela.
psikolojik olarak beni yıpratan seçenekler arasından, en zoru ne? Diye düşünüyorum. içinizden sen düşünme diyenler çıkacaktır, önemli değil, nadiren yapıyorum zaten aksi çekilmez oluyor.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
sözü karşılayacak bir umut göremesem de, kendime bunu sık tekrarlamaya çalışacağım: ''hiçbir durum, sandığın kadar umutsuz değil''
''love'' tabağın v sinden peynir, l sinden zeytin de yiyemeyeceksek yere batsın bu hayat.
toprağın üzerinde de az çürümedik.
yorgunum, yalnızım, kendimi eyleyemiyorum. tutunduğum bir şey yok gibi hayata dair. kendime de sarılamıyorum. hapsolduğum bir beden, kendimi hapsettiğim bir hayatı sürdürüyorum. cümlemi ''...hayatı yaşıyorum.'' şeklinde devam ettiremedim bile, öyle yalandan. vaktimi dolduruyorum, belki bir gün dolmadan, yarıda keseceğim.
yeniden doğur anne beni, başka hikaye yazalım.
Neden diyorum, büyük harflerle, neden? Soru cümlesi olarak değil, düpedüz isyan. Kendimi silmek mi istedim ben? Bu kadar mı vazgeçmiştim kendimden, problem sandığım basitlikler uğruna. Aptal kadın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.