bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202655
- kitap tavsiyesi8
- basın hürdür sansür edilemez22
- bim'de satılan sucuk14
- sözlüğün en iyi nesili on birinci nesildir7
- sözlükte kankacılık4
- evet kürt üm5
- 8 milyarda 15
- murat prosçiler3
- katy perry4
- abdurrahman dilipak2
- bursa da zirve yapmak8
- eti popkek aşko2
- sınırsız oyuncu değişikliği hakkı2
- katatespizartmasinın mutfağına konuk olmak12
- suriye'nin türkiye den vize istemesi2
- 9 da kapanır 19 da2
- pütürge2
- sabahları 16 km koşan yakışıklı adonisli erkek16
- erdoğan'ın fon meselesi çıkışı10
- gta 6'nın çıkması ama ps 5 inizin olmaması2
- 1 litre su içince kaçını işiyoruz5
- türk kahvesi içecek kadar şark köylüsü olmak10
- yapay zekanın her şeye saldırmaya başlaması6
- 102
- fatma betül sayan kaya8
- 8 haziran 2013 fatma betül tweeti2
- erdoğan'ın 161 milyar tl lik fon açıklaması4
- hindistan bhutan sınırı2
- kadın kokusu filmindeki kör adam2
- askerde çatışmaya giren var mı15
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı13
- evlen diye baski yapan arkadas2
- maaş yatmayınca patronun odasına yürümek4
- gta 63
- kabirde türküm dersen kafana topuzu yersin11
- kürtlerin 100 bin yıllık tarihi5
- gina carbonara2
- cuckold ömrü uzatıyor8
- hand job4
- eksi 18 derecede üşüyen erkek7
- ölüm sadece bir başlangıçtır2
- esaretin bedeli filmindeki kütüphaneci ihtiyar4
- soğuğu seven insan5
- ev gençleri derneği4
- diyet3
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması35
- 36 yıldır işe her gün 1 saat erken giden adam4
- mustafa yazıcı'nın ifadeye çağrılması2
- traveler of secret moments entryni beğendi11
entry'ler (1309)
yüzleşirsem, düşünürsem çok üzülürüm, yıkılırım dediğim konular var, konuyu kendi içimde bile açmıyorum. acılarıma yokmuş gibi davranıyorum, belki bir gün sahiden yok olurlar.
Zincirsiz köle olduk arkadaşlar özel sektör belasında.
2000lerin başında falandı, misafirliğe gittiğimizde meyve yedikten sonra ellerimizi silelim diye ortaya tabakta iki örgü lifimsi bi şey gelirdi biri köpüklü diğeri ıslak. Yemin ederim yaşlandım.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Beni bambaşka biri yaptılar. insanlar, yaşanılanlar… kahrımdan öleceğim şeylere bile kayıtsız kalabiliyorum. Ruhum çekilip alındı içimden. Günü kurtarıyorum, mesai saatleri dışında uyumayı seçerken, uyandığımda düşündüğüm tek şey nihayet uyuyacağım o ana kavuşacağımı bilmek. Niye böyle oldu ki?
Boşluktandır, insan bir şeylerle meşgul olmak istiyor.
Gitsem, gidemem, kalsam, kalamam
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
''rüyamda seni gördüm, iyi misin? '' klişesi bile bundan daha iyi çalışır, demedi demeyin.
işsizlik vs özel sektör çalışanı olmak.
Günümün 10 saati işyerinde geçiyor. Hayatımı öyle kaplıyor ki işten çıkınca da işi düşünüyorum artık. Tam bir işkolik manyak oldum. Başka konuşacak hiçbir muhabbetim de kalmadı. Bok gibi.
Ufkumu açıyorsun. Zekana, bakış açına hayranım. iyi ki tanıdım seni.
bilmiyorum, hep suratle gelen bir arabanın bana çarpıp havalandırma suretiynen uçarak bir ölüm hayal ediyorum. o kadar vizyon fakiriyim ki uçak kazası ne ileyim paraşütle atlama falan yok, trafikteki bir şahinin havalandırması suretiynen...
demem, tükürüklü aynadan çektiği selfisine kurban, aşkom.
Olur mu? Boğazımıza takılıyor mesela.
psikolojik olarak beni yıpratan seçenekler arasından, en zoru ne? Diye düşünüyorum. içinizden sen düşünme diyenler çıkacaktır, önemli değil, nadiren yapıyorum zaten aksi çekilmez oluyor.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
sözü karşılayacak bir umut göremesem de, kendime bunu sık tekrarlamaya çalışacağım: ''hiçbir durum, sandığın kadar umutsuz değil''
''love'' tabağın v sinden peynir, l sinden zeytin de yiyemeyeceksek yere batsın bu hayat.
toprağın üzerinde de az çürümedik.
yorgunum, yalnızım, kendimi eyleyemiyorum. tutunduğum bir şey yok gibi hayata dair. kendime de sarılamıyorum. hapsolduğum bir beden, kendimi hapsettiğim bir hayatı sürdürüyorum. cümlemi ''...hayatı yaşıyorum.'' şeklinde devam ettiremedim bile, öyle yalandan. vaktimi dolduruyorum, belki bir gün dolmadan, yarıda keseceğim.
yeniden doğur anne beni, başka hikaye yazalım.
Neden diyorum, büyük harflerle, neden? Soru cümlesi olarak değil, düpedüz isyan. Kendimi silmek mi istedim ben? Bu kadar mı vazgeçmiştim kendimden, problem sandığım basitlikler uğruna. Aptal kadın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.