bugün
- arkadaşlar bakar mısınız bi18
- psikolojik rahatsızlıklar genetik midir4
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- eski nickimi özlüyor olmam10
- köyünü özlemek5
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet21
- genital bölge hijyeni önemli mi4
- kapalı alanda başlayan nefes darlığı ve çarpıntı3
- eşcinsellerle gönül eğlendirip kızla evlenen güruh3
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması31
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- mandıra filozofu filmindeki sakallı tip3
- ev genci24
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- the merich'in gerçek yüzü5
- aranızda tansiyon hastası var mı3
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç2
- traveler ile uçak yolculuğu5
- güne başlarken dinlenmesi gereken şarkılar3
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- evhamlı olmak3
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek3
- üvey baba dizisindeki deri yelekli bıyıklı adam2
- kadeshmal kadesmal paradus paradus2
- seni karım yapacağım arslanım3
- istanbul'da 475 milyona villa olması8
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- 17 kasım 2026 israil avusturya maçı3
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması10
- the gentlemen2
- herzog'un avrupa'yı koruyoruz iddiası6
- xiaomi 18 pro max4
- elimizde kalan tek nick teknik11
- hoca2
- sözcü tv'ye kayyum atanması6
- pelin akil2
- istanbul da yapılabilecek aktiviteler8
- dış güçlerin sürekli türkiye ile uğraşması3
- aleyna kalaycıoğlu6
- z kuşağı3
- thierry henry vs zlatan ibrahimovic4
- türkiye'nin erken seçime gitmesi gerekliliği6
- true'nun çaylaklıktan çıkması2
- kale3112'yi evlendirmek12
- sözcüye kayyum fondipi unuttururmu3
- kadınların askerlik yapmamasının nedenleri7
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı10
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması18
- yazarların ileride yapmak istediği ev15
- istanbul da mossad ajanının tutuklanması2
entry'ler (1309)
yüzleşirsem, düşünürsem çok üzülürüm, yıkılırım dediğim konular var, konuyu kendi içimde bile açmıyorum. acılarıma yokmuş gibi davranıyorum, belki bir gün sahiden yok olurlar.
Zincirsiz köle olduk arkadaşlar özel sektör belasında.
2000lerin başında falandı, misafirliğe gittiğimizde meyve yedikten sonra ellerimizi silelim diye ortaya tabakta iki örgü lifimsi bi şey gelirdi biri köpüklü diğeri ıslak. Yemin ederim yaşlandım.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Hatırlayınca demin bi tuhaf oldum.
Beni bambaşka biri yaptılar. insanlar, yaşanılanlar… kahrımdan öleceğim şeylere bile kayıtsız kalabiliyorum. Ruhum çekilip alındı içimden. Günü kurtarıyorum, mesai saatleri dışında uyumayı seçerken, uyandığımda düşündüğüm tek şey nihayet uyuyacağım o ana kavuşacağımı bilmek. Niye böyle oldu ki?
Boşluktandır, insan bir şeylerle meşgul olmak istiyor.
Gitsem, gidemem, kalsam, kalamam
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
Sevsem, sevemem, şaştım bu işe
Hayır mı, şer mi? bilmem ama
Ateşleteyim ben ateşte
''rüyamda seni gördüm, iyi misin? '' klişesi bile bundan daha iyi çalışır, demedi demeyin.
işsizlik vs özel sektör çalışanı olmak.
Günümün 10 saati işyerinde geçiyor. Hayatımı öyle kaplıyor ki işten çıkınca da işi düşünüyorum artık. Tam bir işkolik manyak oldum. Başka konuşacak hiçbir muhabbetim de kalmadı. Bok gibi.
Ufkumu açıyorsun. Zekana, bakış açına hayranım. iyi ki tanıdım seni.
bilmiyorum, hep suratle gelen bir arabanın bana çarpıp havalandırma suretiynen uçarak bir ölüm hayal ediyorum. o kadar vizyon fakiriyim ki uçak kazası ne ileyim paraşütle atlama falan yok, trafikteki bir şahinin havalandırması suretiynen...
demem, tükürüklü aynadan çektiği selfisine kurban, aşkom.
Olur mu? Boğazımıza takılıyor mesela.
psikolojik olarak beni yıpratan seçenekler arasından, en zoru ne? Diye düşünüyorum. içinizden sen düşünme diyenler çıkacaktır, önemli değil, nadiren yapıyorum zaten aksi çekilmez oluyor.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
Benim için en zoru sinirden kafamı duvarlara vuruyorken, bunların hiçbirini yaşamıyor gibi yapmak. Dün de üzüntüden ölüyordum mesela, o kolaydı, alıştım ona.
sözü karşılayacak bir umut göremesem de, kendime bunu sık tekrarlamaya çalışacağım: ''hiçbir durum, sandığın kadar umutsuz değil''
''love'' tabağın v sinden peynir, l sinden zeytin de yiyemeyeceksek yere batsın bu hayat.
toprağın üzerinde de az çürümedik.
yorgunum, yalnızım, kendimi eyleyemiyorum. tutunduğum bir şey yok gibi hayata dair. kendime de sarılamıyorum. hapsolduğum bir beden, kendimi hapsettiğim bir hayatı sürdürüyorum. cümlemi ''...hayatı yaşıyorum.'' şeklinde devam ettiremedim bile, öyle yalandan. vaktimi dolduruyorum, belki bir gün dolmadan, yarıda keseceğim.
yeniden doğur anne beni, başka hikaye yazalım.
Neden diyorum, büyük harflerle, neden? Soru cümlesi olarak değil, düpedüz isyan. Kendimi silmek mi istedim ben? Bu kadar mı vazgeçmiştim kendimden, problem sandığım basitlikler uğruna. Aptal kadın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.
Yakın zamanda görüntüleri hakkında fikrini sorduğum bir adam, konu hakkında şimdiye kadarki, bence, en dürüst cevabı verdi. “Sana çok yakışmış diyemem, bu taktığın bir takı değil. Ama fark etmez bana” gibi bir şeydi işte.
Bana fark ediyor da fark edişi fark etmiyor. Görüntünün her şey olduğu bu dünyada başımıza gelenlere de bakın.