trabzon

trabzon gençliğinin bilinçsiz, fevri, işşiz ve sıkıntılı olduğu acı bir gerçektir. ama bu etkenler böylesine renkli bir şehrin asla en yobaz kent ilan edilmesi konusunda yeterli sebepler değildir. gidip görmeden ya da yaşamadan keskin yorumlar yapmamak gerekir.

eleştiriye bile tahammül edemeyecek kadar sığ düşünceli insanlarının kendilerini her ortamda belli ettiği şehir. *

entry numarası verip cahil bir halkının olduğunu belirten arkadaşların eğitim durumunu merak eden halka sahip şehir. hayır acaba yaklaşabiliyorlar mı merak ediyorum...

türkiye'nin faşizminin son kalelerinden olan şehir.
üzerine söz söyleyenlere tahmmül edemeyecek kadar mikro milliyetçi, araştırmaktan yoksun, cahil bir halkının olduğunu üzülerek belirtmek zorundayım. * (bkz: #2385190) ve (bkz: #2335554)

-aa..iyi günler.
-saada iyi cünler
-acaba burdan meydana nasıl gidebilirim?
-nerden istersen ha ordan cidebilursun..!!
-hmm peki.. sağolun...
(üniversiteyi ilk kazanıp gittiğim yıldır,bir daha kimseye adres sormadım, bizzat kendim buldum)

(bkz: muhteşem Çaykara projesi)*

of ilçesi mükemmel olan şehir.

dibi kalaylı kazan..

TRABZON
Sumela Manastiri, Ataturk Kosku, Uzungol, Zaganos Koprusu, HamsIkoy Sutlaci, Kadirga Yaylasi, Trabzon Bilezigi, Akcaabat Koftesi, Boztepe, Beton Helva ve Vakfikebir Odun Ekmegi, Ayasofya Muzesi, Horon, Kisarna ( Bengisu ) Madensuyu, Sultan Murat Yaylasi,
Kizlar Manastiri, Trabzonspor ile meşhurdur.

Dünyada imparatorluklara ismini veren ve hala ayakta olan iki şehirden biri.
diğeri için (bkz: Roma)

(bkz: of) (bkz: sürmene) (bkz: sümela manastırı) (bkz: atatürk köşkü) (bkz: uzungöl)

Ocak ayında gittiğimde beni buz tutan Uzungölüne hayran bırakanmıştır. Bir milyona yakın nüfusunun yanısıra sadece istanbula 800 bin civarı göç vermiş olan nüfuzlu şehir.

Hiçbir kan bağım olmamasına rağmen fırsat bulduğum vakit 20 saatlik yolları takmayıp gittiğim şehirdir.. insanın bağlandığı bölgeler ya da şehirler vardır.. Bu şehir de böledir daa..

içinde sadece bir tane fabrika bulunmasına rağmen bölgenin en zengin şehridir.

Değişik yapıda insanları barındıran bir şehir. bu güne kadar üniversite ortamında ne kadar trabzonlu gördüysem hepsi çıngar çıkarmaya meraklı sinirli tiplerdi.
istisnalar olamaz mı? olabilir.

Bir de her tarafı yokuştur. yer tarif ederlerken o yokuştan in, bu yokuştan sap diye tarif ederler.

karadeniz gibi; asi, hırçın, uslanmaz, özgür, zaptedilemez, deli dolu, sert ve tertemiz insanları olan şehir.
nerelisin denildiğinde gururlanarak cevap verebiliyorsan, kemençe sesi duyduğunda dünyanın neresinde olursan ol kıpraşmaya başlıyorsan, tabiatından dolayı herkes bir adım uzağında kalabiliyor ama yaklaşmasına izin verdiğin insanlar temiz kalbinden dolayı seni övüyorsa, her denizin dalgası kıyılarına asice çarpsın diye bekliyorsan, yeşil rengin tonunu başka yerde beğenemiyorsan, yıllarca uğramasanda ganita da çay içmeyi, sahilde hamsi, akçaabat ta köfte yemeyi özlüyorsan, bakışların aynı anda sert, hüzünlü, masum olabiliyorsa, gittiğinde insanlar "uuu sen .... uşaasun daa" diyorlar ve o samimiyeti yadırgamıyorsan, kendi memleketinin şivesi arada bir ortaya çıkıp "daaa" diyorsan trabzonlu sundur.*

türkiye'nin en fazla balgam çıkarabiliteye sahip insanlarının bulunduğu, denizi olduğu halde -hamsiyi ve nemi saymassak- hiç bir şekilde deniz memleketinde olduğunuzu anlamadığınız, öğrenci düşmanı esnafa sahip, yalnızca fıkralarda yaşandığını sandığınız olayların rutin şeyler olduğunu görünce dumura uğradığınız,karadeniz denince nedendir bilinmez ilk akla gelen şehirimsi..

rahatlıkla bir mizah ansiklopedisi yazmanıza * * yeticek kadar malzeme toplayabilceginiz insanları güzel, kendi başka güzel şehrimiz..

(bkz: silah zoruyla entry yazmak)*

bugün gideceğim toprağına yüz süreceğim sevgilim...

bir ömür yaşanası şehirdir. kim ne derse desin.

bugün küçük bir süreliğine gidiyorum ama bir gün gideceğim ve dönmeyeceğim...

2 günden fazla kalınca sıkılabileceğiniz,
karadeniz in en hoş şehirlerinden biridir...
oldukça modern bir görünüme sahip olmakla beraber,
ne yazık ki son zamanlarda adı katillerle birlikte anılır olmuştur..

Dünyanın bir çok ilkinin bulunduğu istanbuldan dahi eski bir şehirdir trabzon... O muhteşem doğası dalgalı denizi verimli vefakar toprağı anlatmakla bitmez... Maalesef şu an faşist,ayyaş,it kopuk tarzı genç neslin hızla yaygınlaştığı şehrim... isviçre,fransa sınırları içinde olsa türkiyeye bir yılda gelen turist sayısından fazla turist ağırlardı bu şehir... yinede, insan hayatında hiç olmassa şöyle 1 hafta gidip gezmeli, o eşsiz güzelliklerden tadlardan mahrum bir şekilde gözlerini kapamamalı...

lahana çorbasına, pidesine, unlu ve mısır ekmeğine, simidine, hamsisine hasret bırakan muhteşem doğalı şehir.

dün itibariyle, düşman işgalinden kurtuluşunun 89. yılının kutlandığı şehir. ayrıca, aynı gün şehrin takımı olan trabzonspor, beşiktaş'ı 3-2 yenmiştir...

belediye başkanı için; (bkz: mehmet volkan canalioğlu)

kurtuluşu kutlanısıca şehir. türkiye de sadece trabzon un kurtuluşu dolayısıyla maraton düzenlenir. (bkz: 24 şubat maratonu)

Vakfıkebiri yağıyla, Akçaabatı köftesiyle, Yomrası silahıyla, Arsini delikanlısıyla, Çaykarası uzungölüyle, Sürmenesi bıçağıyla, Ofu hocasıyla, velhasılkelam her ilçesi kendine özgü farklı bir yanıyla meşhurdur benim memleketim, trabzonum.
Halkı yoksuldur, biraz da cahildir. Ama bu asla onların suçu değildir. Yoksuldur çünkü izin vermez koca karadeniz dağları adam gibi tarım yapmaya, fabrika kurmaya. Zaten, devlet de unutmuştur orayı. Çoğu köyüne daha yeni yeni elektrik gelmeye başlamıştır ve hala çoğu köyünde araba yolu yoktur, olsa da yetersizdir. Bu yüzden kendi başının çaresine bakmak zorundadır trabzon insanı. bu yüzden altmış- yetmiş yaşındaki dedeler, nineler hala ellerinde tırpanlarla ot kesmeye koyulurlar yazları, bi de zamanı geldiğinde çay kesmeye... Ama sadece kesmek değildir marifet, bi de o kesilen otların, çayların taşınması lazımdır, yolu olmayan, araba giremeyen, patika yollardan... Yapacak başka birşey yoktur, mecbur vururlar çayı, otu sırtlarına düşerler yola. Başka geçim kaynakları yoktur çünkü.
Bir de cahildir memleketimin insanları. Ama bu da onların suçu değildir. Dedim ya, devlet unutmuştur onları. Çoğu köydeki okullar iki- üç derslikten ibarettir. ve birleştirilmiş sınıflarda okur çocuklar. öğretmenler aynı anda iki sınıfa birden ders vermek zorundadır. yetersizdir yani eğitim. bu yüzden de cahil kalmıştır memleketimin insanları.
Ama hiçbir zaman asi olmamıştır trabzon insanı, bunca zorluğa rağmen. hiçbir zaman ''devlet bize bakmıyor'' deyip de elde silah dağlara çıkmamıştır. ''Ayrı devlet kurmak istiyoruz'' dememiştir. yani kısaca yedikleri çanağa pislememişlerdir hiçbir zaman. Üstelik türk olmayanı da vardır içlerinde. çaykara'da çok vardır rum kökenliler, of'ta çok vardır. ama her türk kadar kadar bağlıdır onlar da bu ülkeye. Çünkü bilirler ekmek yedikleri kapıya ihanet edilmeyeceğini.
''Bir hilal uğruna ya rab, ne güneşler batıyor'' demiş üstat memhmet akif. o hilal uğruna razıdır trabzonlu güneş olup batmaya. sadece o hilalin, o yıldızın, o kan kırmızı bayrağın gölgesi düşsün mezarlarına yeter onlar için. ve belki de en çok bunun için meşhurdur trabzonum. ve belki de bunun için bu kadar üstlerine gelirler, türkiye'nin bir kalesini daha yıkabilmek için.
işte böyledir benim memleketim...
işte böyledir benim memleketimin insanları...
Çamur atanlara inat, adını kirletenlere inat, her zaman kalesi olmaya devam edecektir bu ülkenin.