through her eyes

an itibarıyla dinlediğim ve huzurlu bir hüzün saçtığına inandığım kusursuz bir dream theater şarkısı. buyrun sözleri;

She never really had a chance
On that fateful moonlight night
Sacrificed without a fight
A victim of her circumstaces

Now that I've become aware
And I've exposed this tragedy
A sadness grows inside of me
It all seems so unfair

I'm learning all about my life
By looking through her eyes

Just beyond the churchyard gates
Where the grass is overgrown
I saw her writing on her stone
I felt like I would suffocate

Inloving memory of our child
So innocent, eyes open wide
I felt so empty as I cried
Like part of me had died

And as her image
Wandered through my head
I wept just like a baby

As I lay awake in bed

And I know what it's like
To lose someone you love
And this felt just the same

She wasn't given any choice
Desperation stole her voice
I've been given so much more in life
I've got a son, I've got a wife

I had to suffer one last time
To grieve for her and say goodbye
Relive the anguish of my past
To find out who I was at last

The door has opened wide
I'm turning with the tide
Looking through her eyes

Scenes From A Memory albümünde 7. sırada yer alan melankolik parça

kanı damardan sıyıran, kandaki nikotin konsantresini düşüren, tüyleri diken diken eden dream theater eseri. scenes from new york kaydında drum machine'in ardından giren mike portnoy ve john petrucci'nin kirli tonuyla şahlanan insan üstü melodiler bütünü.

Konserde bu parçaya geçiş yapmak için Petrucci nin muhteşem bir solosu vardır ki ucurur. Ondan sonra zaten parçaya girerek olayı bitirirler.

tüm yaralara basılacak tuz niyetine..

http://www.youtube.com/watch?v=ADUiGAdQkIs

nicholas hipnoz seansında, aslında 1928'de yaşamış victoria adlı bir genç kızın (ki bir cinayete kurban gitmiştir) (ki iki erkek kardeşe birden aşık olma gafletine düşmüş ve kardeşlerden biri tarafından bir kıskançlık krizinde öldürülmüştür) reenkarnasyonu olduğunu öğrenir ve hipnozla yaptığı bu yolculukta aslında bir şekilde kendi mezarı da olan o yere gider ve her şeyi anlamlandırmaya çalışırken göz yaşlarına boğulur (i'm learning all about my life, by looking through her eyes -öğreniyorum hayatım hakkındaki her şeyi, onun gözlerinden bakarak). karmakarışık duygular içindedir. bu şarkı albümün geneline yayılmış konseptin çok güzel bir özeti gibidir. ama nicholas'ın yolculuğu burada bitmeyecek ve işler daha da karışacaktır. (bkz: katil kim)

uyku playlistinin en başında olması gereken şaheser.

"And I know what it's like
To lose someone you love
And this felt just the same"

her cümlesiyle ağlatabilen şarkı...

kendi mezarında ağlamak. acıtıcı...

(bkz: through the glass)

metropolis pt.2 çıktığı gün gönlümde dream theater'in en iyi slow şarkısı tahtına sahip olan anna lee'nin koltuğunu sorgulanmaya yer bırakmayan bir hamleyle almış inanılmaz şarkı.

solosu kendine aşık ettirir, süründürür, bağımlısı yapar.

gecenin hakkından gelebilecek en iyi şarkıdır. her şeyi unutturup melodinin içindeki hikayeye daldırır.

(bkz: john petrucci on guitar)

(bkz: damar sarkilar)

Nicholas, Victoria'nın gözlerine baktıkça kendi hayatını görmektedir, şarkının esas konusu bu. Kısacası Nicholas olayların farkına yeni yeni varıyor, albümde aslında burda başlıyor dersek pek yalan olmaz.

gecelerin olmassa olmazı. hem hüzün ve huzur veriyor insana. dinlemeden yatmıyorum.

insan üstü bir solosu olan, bir kez dinlenildi mi bırakılamayan hoş şarkı. I' m learning all about my life by looking through her eyes gibi bir cümle nasıl bir melankoli, nasıl bir hayalgücü ile yazılmıştır, anlaşılması güçtür.
Canlı dinlemek nasip olur umarım.
Playlistin en sonundadır bu şarkı, o biter ve ben de giderim. ( uykuya tabi)

en sağlam dt parçasıdır. en iğrenç dt parçası da prophets of war'dır. bu gerçekleri artık herkes bilmeli, sene 2012 oldu.
soloyu riffi falan tek kalemde geçtim, sözler de canavar. "arkadaşlar bi şarkı yapalım komple süper olsun" motivasyonuyla yapmışlar sanırım bunu.

En sevdiğim şarkı. Dünyada yazılmış en güzel şarkı olabilir. Daha güzeli yazılmamış olsun.