the unforgiven iii

haftada bir türküsünü dinleyip ısındığım metallica albümü death magnetic'deki favori şarkım. sheikh ahmed al tuni ve tomatito'dan sufi ve flamenko düeti üzerine unforgiven iii'le doğu-batı sersemine dönsem de, değer beyaw.

müslüm baba'nın bile favorileri olan and justice for all ve one'dan sonra, kara donlu albümleriyle* vuruldum ki klasik müziksever salzburg* ve viyana* ahalisini bu albümle avladılar zaten. mozart'ın tek notası eksilince tarumar olan kusursuz müziği misali; su gibi akan şarkılardan sonra bu albüme kadar bocalayıp* hak yola geldiler bu allahın abdestsizleri.

sözlerini ilk dinlediğimde, ''gidecek yerim mi var'' diye böğüren emre altuğ türküsünü hatırladım bir an ama silkinince geçti.

unforgiven iii, benim gibi taş kafalı, riften miften anlamayan düz metalcileri önce yavaş yavaş ritmi arttırarak müziğin tepesine çıkarıp* orada sarsarak aşağı bırakıyor. ahanda o şarkı bu olmuş albümde. ana teması ıslıkla çalınabilecek kadar akılda kalan bir türkü. yahuda'nın mucx'unu* da sindireyim, onu da yazayım. şimdilik şen olasın hetfield, viva la metallica!

james in şakının bazı kısımlarında burnu tıkalı (veya bilerek burnunu tıkayarak )olarak vokal kaydı yaptığını düşündüğüm şarkı.

ayrıca;

"how can i be lost,
in remembrance i relive,
how can i blame you,
when it's me i can't forgive"

kısmını dinlerken insanın içinde şimdiye kadar hissetmediği ve bilmediği, çok garip duygular uyandıran şarkısı.

çok dikkat ettim, içinde iii sözcüğünün geçmediği ilk the unforgiven. bol miktarda yeah sözcüğü geçmektedir yalnızca.

metallica yine yapmis yapacagini. death magnetic albumunu alma sebebi. bitmeyen bir affedilmeme temasi. seviyorum lan sizi.

Death Magnetic'in en güzel şarkılarındandır. Ilk dinlendiğinde tatmin etmez, insan "-geçeyim şunu sırada diğer parçaları var" derken 5. dakika içerisinde başlayan soloya gelinir. Durum "-dur ya bi başa alayım" halindedir artık unforgiven bağımlısı oldunuz hadi 4 ü bekleyin bakalım kesin çıkar gözüyle bakıyorum artık ..

ayrıca;

how can i be lost
if i've got nowhere to go

Bölümüyle de beni yıkan şarkıdır ..

(bkz: the unforgiven 214)
(bkz: metallica ölmez)

introsunu ısrarla bu alemi gören sensin'e benzettiğim emtallica devam şarkısı. birebir aynı demiyorum ama bana hep onu çağrıştırıyor.

death magneticdeki en hos sarkidir kanimca. tek dezavantaji ismidir. eger grup bu sarkiyi baska isim altinda yayinlasaydi cok daha fazla sevilecek daha cok deger gorecekti bence. ama isim unforgiven beahh. 1-0 yenik basliyor olaya.diger iki mukemmler unforgivenden sonra yeni birisini kaldiramaz her bunye. tebrik ediyoruz amcalari uc haneli sayilara akdar yolunuz var. biz seve seve dinleriz

dinlendikçe kulağa daha hoş gelen ve bir süre sonra bağımlılık yapan metallica parçası.

ilk dinlediğimde kendini bana sevdirememiş, "bu ne olum böyle, unforgiven furyası bitmiş" dediğim, fakat sonraları kulağıma çok hoş gelmeye başlamış death magnetic'ten şarkı.

james hetfield'a göre unforgiven'ların en iyisidir kendileri.

affedilmeyen her aşka itaf edilen parçalar üçlemesinin sonuncusu.

yapılış aşaması için;

https://www.youtube.com/watch?v=HG8blg8ivs4

james'in neden unforgiven serisini tamamlamak istediğini ya da yeniden başlatmak istediğini şarkıyı dinleyince anladığım şarkı. (bkz: ironi)

intro'suyla kendine bağlayan, sözleriyle ise "işte şarkı budur" dememizi sağlayan, death magnetic albümünden bir metallica parçası.

--spoiler--

how can i be lost
if i've got nowhere to go

--spoiler--

şarkının girişindeki piyano, bilinen metallica tarzı dışında olmuş gibi görünüyor ama farklılık kattığı kesin. 5.30'uncu dakikadan sonra başlayan ve 1 dakika kadar süren gitar solosu harika.

bunlara rağmen; şarkıda bir şeylerin eksik olduğu hissi hep oluyor dinlerken. ister istemez the unforgiven ve the unforgiven ii ile karşılaştırılıyor ve bu ikisi kadar etkileyici olmadığı belli oluyor; şarkı tam olarak dinleyiciyi kendinden geçirmiyor.

güzel bir introya hoş tınılara sahip ama duyduğum en dağınık metallica solosu bu albümde lütfen rica edicem Kirk.

(bkz: saw 5)

üzerinden herkesin kolayca espri yaptığı fakat sonra da çatır çatır dinlediği şarkıdır. sadece isme bakıp eleştirmek bizde hastalık halinde olduğu için olsa gerek daha albüm piyasaya çıkmadan isminin duyulması ile bol atılmaya başlanmış şarkıdır aynı zamanda.

benim açımdan ise sadece "how can i be lost if i've got nowhere to go?" sözü için bile dinlenecek şarkıdır.

son olarak mevlana' ya birisi "bana söylenmemiş söz söyle" der. mevlana ise sakince;

- sen görülmemiş biri misin ki söylenmemiş söz istersin, diye cevaplar.

bu kalitede yapılacaksa ( ki bir ve iki versiyonları da şaheserdir gözümde ), unforgiven iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii* bile yapsalar resital olacak serinin üçüncü şarkısı.

daha kaç tane gelecek kendisinden diye merak ettiğim, sadece unforgiven'ın (I) hoş geldiği metallica şaheseri.

orgazma ulaşabilmek için şarkının ilk bir buçuk dakikasını dinlemek yeterlidir. zannımca fade to black'ten sonraki en güzel introya sahip olan metallica parçası.

metallica bitti aabi, unforgiven iii ne lan, biz bu filmi daha önce iki kere görmüştük... diyenlere kapak olacak nitelikte bir şarkı. ha, beğenmediniz mi? o zaman metallica'yla işiniz ne kuzum? mor ve ötesi falan dinleyin.

death magnetic in canlı çalınmamış tek şarkısı..girişi , sözleri, ana riff i ve solosuyla metallica nın son dönemde yaptığı en yekpare şarkıdır kanımca..kirk hammet in yıllardan en çok özen gösterdiği solodur * *..genel yorumlar üzerine vardığım kanı isminden ötürü dinleyicilerin daha melodik ve ağdalı bir eser beklediğidir ancak biraz müzik bilgisine sahip ve önyargısız kişilerce dinlediğinde es geçilecek ve itin götüne sokulacak bir iş olmadığı kesindir.

ham vokal kayıtlarını dinlediğimde hetfield'ın vokaline neler olduğuna inanamadığım parçadır. albüm kaydı süperdir. tabiiki eski parçalarla yarışamayacaktır ama metallica fanlarına güzel bir armağan olmuştur.