tatilya

Hala daha bu duraga geldiginde "tatilya kalmasin var mi tatilya??? Deveeaaammm." Seklinde telaffuz eden muavinler mevcut.

Tatilya yikildi bu arada... yerine avm yapildi. Sasirdiniz dimi?

türkiye'nin çakma disney land'iydi, kapandı gitti. şimdi avm falan yapacaklar yerine galiba, bilmiyorum, en son öyle bir şey konuşuluyordu.

ayrıca; (bkz: tatilya daki konuşan ağaç)

değerini sadece gidenlerin anlayabileceği, çocuklar için mini cennet.
mersin'den gelip tatilya'ya gitmek için ağlayan kuzenim vardı benim.
hele de cebinizde paranız varsa, ya da doğum gününüzse..
istediğiniz her şeye biniyordunuz.
okulla beraber gitmek de güzeldi de en güzeli karne hediyesi olarak babanın götürmesiydi.
o kuyruklarda beklemek bile hiç sorun değildi.
ulan yine olsa yine giderim diyeceğim de, aynısından yok ki.

(bkz: liseliler bilmez)

zamanında yıkılırken hiç bir eylemin olmadığı yer.

nefes aldığımız yerdi sonuçta.

(bkz: faiz lobisi)

2. yada 3. sınıfta okul ile beraber gittiğim eğlence merkezi. o sıralar hit olan çok canım acıdı çeksene elini diye bir şarkı vardı sürekli o çalıyordu.

çocukken çok uzak dediğimiz, anca okul gezileri vb durumlarda gidebilinen oysa ki bugün istanbul'daki aşırı yapılaşma sonucunda şehir içinde , bir metrobüs mesafesinde kalan lunaparkımsı yer.çocukken buraya gitmek çok önemliydi, birbirimize söylerdik hatta ben iki kere gittim,ben senden daha çok gittim falan diyip hava atılırdı.sinerama,masal ağacı,gökkule,kaydıraks gibi atraksiyonları vardı buranın.

o kuyrukta bekleme heyecanı, insanın midesini ağzına getiriyordu. bileklik takılıp, turnikeden geçtiğim anki gözlerimin ışıltısı hala aklımda.

tatilya'ya gitmek en büyük ödüldü bizim evde. sınavda başarılı olmak, sınıfı geçmek, o hafta uslu durmanın ödülü tatilyaydı. o zamanlar metrobüs yok tabi, yolu ızdırap. annem yanımıza bizden büyük akraba abilerden birini katıp, cebimize hatrı sayılır miktarda para koyup, salıyordu tatilya'ya. sıkı sıkıya tembihler 'alaboraya binmek yok bakın. sakın sakın ona binmiyorsunuz.' o gün bayramdı lan bana. tatilya'ya gidiyoruz ohoooo. yollar bitmiyordu.

en güzel kıyafetlerimi giyiyordum. o zamanlar lc waikiki dandik değildi bu kadar. lc waikikiden giyinmek zengin işiydi. tulumum vardı gökkuşağı gibi, içine de televizyonlu sarı tişörtüm. hani şu hareket ettirince maymunun dans ettiklerinden. hep o kreasyonla gidiyordum tatilyaya. farklı günlerde gidilmiş tüm tatilya fotoğraflarımda o kıyafet var üzerimde.

ipini koparan eşşek gibi içeri koşuyordum kapı açılınca. önce tren kuyruğu, sonra şu sandal işte her yerimiz sırılsıklam. ama en çok korku tünelini seviyordum. alttan fışş fışş hava veren hani. kızların eteklerinin başına geçmesini kahkahalarla izliyordum. ben rahatım tabi, şort tulum var altımda.

her şey iyi hoş ama en zoruma giden o konuşan ağaçtı. o sıçtımın ağacı, başına ne zaman gitsem uyuyordu. böyle garip bi maddeden yapılmıştı. ilk başlar dokunmaya çekinmiştim. ama en son çıkarken 'uyan artık uyaaaan' diye tekmelerken yakalandım abime. 'salak mısın kızım? o kadar hızlı şey dururken, mal gibi oturup hikaye mi dinleyeceksin? hem ben evde sana anlatırım, hadi gel son kez trene binelim' hahaha abimle annemin onca tembihine rağmen alaboraya bile binmişliğim var.

yemişim disneyland'ı, tatilya her ihtiyacımızı karşıladı vaktiyle.

doğumgünü çocuğuna girişi ücretsizdi o yüzden kardeşimin ya da benim doğumgünümde mutlaka giderdik. hayır o değil üşenmeden o kadar yolu gidiyomuşuz gerçekten.

şimdi yerinde "marmara park avm" olan yerdir.

her ne kadar servisleri vardıysa da yerleşim yeri olarak yanlış bir yer seçilmişti. doğum günlerinde falan bedavaydı ayrıca, kimlik gösterip beleşe biniyordunuz her şeye.

buna benzer birşeyden çok para kazanılır diye düşünüyorum, ilginç bir benzerinin olmaması..

Beylikdüzünün eski simgesi, okul gezileriyle sık gittiğim eğlenceli bir mekandı.

özlenilen yer. olsa da gitsek dedirtir insana.

hatırlıyorum da trene 14 defa binmiştim. * * *

kardeşime böyle bir yer vardı dediğimde disneyland gibi mi şeklinde soruyu karşıma çıkaran türkiyenin gelmiş geçmiş en büyük eğlence merkezlerinden birisiydi. okul gezileriyle ettiğim ziyaretlerde hayran kalmıştım fakat büyüyünce bir bostancı gösteri merkezi olmadığını anladım mekan.

özlenilen yer...

bir zamanların gerçekten çok göz önünde olan eğlence merkeziydi ama ne yazık ki yeterli para kazanamaması nedeniyle kapandı ve çok güzel bir mimariye sahip binası yıkıldı. Hala yerine yeni bir yapılamaması da kötü bir durum.

genc nüfusun bu kadar yoğun olduğu bir ülkede bu eğlence merkezinin tutunaması manidardır. içimiz geçmiş ulan bizim.

bu kadar çok entry girilince ulan yeniden mi diktiler bunu diye düşündüğüm çocukluğumun mabedi.

uzun zamandır uzun zaman derken harbiden uzun zamandır 3 yıldan beri taraflarına yolu düşmemiş biri olarak çok fazla mekanı sevmesem de bulunduğu yerde yeller estiğini 4 gün önce görünce garip duygulara büründüğüm eğlence merkezidir. değişen eğlence alışkanlıklarına ve biraz da büyüklere hitap edememesinin yüzünden nalları dikmiştir.

binası bile yıkılmış olan eski ama çok güzel bir eğlence merkeziydi.
kaydıraks, sinerema, expres, alabora, gökkule vs vs adları saymakla bitmez makineleri vardı ah ah.

kuzey ırağa hiç acımadan satılmış olan eğlence merkezi.

kuzey ırak a taşınmış derlerdi.

bundan yaklaşık bi 3 yıl öncesine kadar varolan ve çocukluğuma renk katan beylikdüzünün simgesi haline gelmiş eğlence merkezi.

bir zamanların tatil, eğlence cumhuriyetiydi çoluk çocuk için.