suclamak

yapmaktan hiç çekinmediğimizdir. genel anlamda yani..
belki de kolay geldiğinden.
belki de sırf bu fikir ağır bastığından.

hava sıcak. güneş gözümüzde parlıyor. terlemişiz...
biraz ileride bir ağaç görüyoruz, gölgesine doğru yürüyoruz hemen. soluklanacağız...
otururken başımıza bir meyve düşüyor.
canımız yanıyor..

meyvayı suçluyoruz önce.
sonra o meyveyi taşıyamayan cılız dalı...
ağacı suçluyoruz.
sıcağı suçluyoruz sonra...
güneşi suçluyoruz..

ama kendimizi suçlamıyoruz...

ya da her şartta her koşulda savaşın en acımasızını kendimize karşı veriyoruz. her şeyde kendimizi suçluyoruz.

ortasını bulamıyoruz belki.

gunah kecisi aramaya bayılıyoruz. iki rekat adam ol, hareketlerinin sorumlulugunu kabul et.
ama kimi zaman biz gunahsız oldugumuzda ve haksızlıga ugradıgımızda sikayetci olacak muhattap bulamıyoruz.

ben kendi dunyamda ne kimseyi "sucluyorum", ne de kendimi "suclu" goruyorum.
o zamanki aklım o kadarına yetmis diyorum memnuniyetsiz oldugum hareketlerim icin.
basıma gelen kotu tecrubeler icin de kimseyi suclamıyorum, evrene sevgiyle ugurluyorum. o enerjiyi dallandırıp budaklandırmaktansa daha iyi geliyor bana.

zaman zaman haklı sebeplere dayanan durum.
örneğin ilişkiler... kadınlar kanunmuş ya da ezberlemiş gibi sürekli aynı, belli tiplerle çıkıp yatıyor, evleniyor. bense bu tiplerin özelliklerine sahip olmadığım için itinayla kadınlar tarafından yok sayılıyorum. hani hatam ?
matematik dersinin eğitim müfredatında olmasını ben istemedim. okulumda matematik bulunmayan alanın açılmamasının sorumlusu da ben değilim. eğitim hayatım matematik yüzünden mahvoldu. ben mi istedim matematikle zart zurt karşılaşmayı ?
istediğim ülkelere gidemiyorum. sebebini bilen bilir. sadece benim dışımda geliştiğini söyleyip bunda ayrıntıya girmeyeceğim. ama hepimiz neden yurt dışına gidemediğimizi biliyoruz. giden bile zorluk yaşayabiliyor sık sık, o da ayrı ? eee istemem yetmiyor ki ?
dolayısıyla insan sürekli özeleştiri yaparsa kendisine saygısını kaybeder. zamanı geldiğinde özeleştiri yapmak, zamanı geldiğinde suçlamak en doğrusudur. hepsinden birazcık da olsa olmalıdır.