sonsuzluk

mavi olanı makbuldür. mavi sonsuzluk..

görsel

ölümden sonra arta kalan tek şey.

sonsuz filminin sonunda çalan leman sam ın söylediği harikulade şarkı.

https://www.youtube.com/watch?v=IT9JMIB6004

zannedildiği gibi içinde yol alırken mekanın devamlı değişmesini gerektirmeyen bir kavramdır. mesela, evet uzay sonsuzdur ve fakat siz gittikçe o gitmez. uzayın sonuna ulaşamazsınız ama başladığınız yere dönebilirsiniz. şöyle ki; evrenin genişlediği varsayılıyor, diyelim ki dünya'dan dümdüz bir şekilde hareket etmeye başladınız. eğer siz yeteri kadar hızlı gidebilirseniz ve yeteri kadar ömrünüz olursa uzayın sonuna gelip yırtmayı fln hayal ederken bir bakarsınız ki başladığınız noktaya yani dünya'ya geri dönmüşsünüz. mesela yürüyüş mesafesi olarak dünya'nın da bir sonu yoktur ve sonsuzdur. sonsuzluğu bu şekilde de açıklamak mümkündür.

--spoiler--
bu dünya gibi bir milyon dünya olsa, ağzına kadar buğday dolu olsa ve bir kuş 1000 yılda 1 tane yese bile, bunlar biter ama sonsuzluk bitmez.
--spoiler--

(bkz: imam rabbani)

insan aklının alamadığı bir kavram.

S'onsuzluk istemiştim ben aslında; ama S'yi biraz sessiz söylemişim galiba. *

(bkz: sonsuzluk ve bir gün)

ağır ağır akan, insanı rahatlatan bir pentagram şarkısı. hikaye ya da benzeri şeylerde romantik kısımları yazarken bu parçayı dinliyorum. ciddi anlamda verimimin arttığını fark ettim.

http://fizy.com/#q/pentagram

eh be pentagram! lions in a cage ile gaza getirip coşturan, sonsuzluk'la rahatlatan, sakinleştirensin. nasıl bir şeysin?

bana bitmeyen bir sey soyle.

'geçmişte sonsuzu düşünmekten balatayı sıyıran çok felsefeciler olmuş'derler. Sonlu bir büyüklüğün içinde sonsuzu aramak muhaldir. Dünyanın sonu olduğu için ve insan aklının da hudutları belli olduğu için sonsuzla çok uğraşan felsefecilerin sıyırması normaldir.

gündüz baktığında bulutsuz derken gece yıldızlarla dolan bir gökyüzü,
rüzgarın fısıltısıyla şekil almış ulaşılamayan yüce dağlar,
masmavi okyanusun ufak bir parçası olan denizin kıyısında baktığında görebildiğin en uzak nokta,
aşkla baktığın o gözlerde ki asla sönmeyecekmiş gibi duran ışıltı bize sonuzluğu hatırlatır hatta kanıtlar.
başımızı doğru yöne çevirdiğimizde sonsuzluğu algılamamız o kadar açık ve netken hala aslolan sonsuz hayatı çoğu zaman unutup ufak tefek dünyevi dertlerle neden hayatımızı zorlaştırımayı başarırız ozaman?

sonsuza kadar napılır ki ya insanın canı sıkılır.

insanın içinde olan şey.

--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
gibi bir şey.
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--
--spoiler--

sıkıcıdır.

Ahir zaman.

'' Düşün! Bize, matematik dünyasının kurgusal ve sonsuz olduğu öğretildi. Bunu kabul ederim. 1'den sonra 2 gelir dendi. Bunu da kabul ederim. ama sonra, 1 ile 2 arasındaki sonsuzluğu düşündüm. Peki o nereye gitti? irrasyonel sayılar varken bir sayıdan sonra diğer bir tam sayı nasıl gelebilir? Eğer 1'den sonra virgül konursa ve bunun da kıçına sonsuz sayı konabiliyorsa 2 nasıl gelir? işte! Soru bu! Yanıtsız bir soru. Ve işte matematiğin hatası! Dolayısıyla matematik yok... Onun üzerine kurulmuş dünya düzeni de yok... Ama ben anlayabilirim. Anlayabilirim bu sorunu. Ve o zaman ortaya yaklaşık sayılar çıkar. Yani hiçbir sayı tam değildir. Hepsi tama yaklaşır. Ama varamaz. Demektir ki, 1,999... 9'u bize 2 diye yutturmaya çalışan bir dünyanın çocuklarıyız. Ve dünya da aslında tam gibi görünürken, aslında bir irrasyonellik harikası. işte bunun için hayat yoktur. Olsa dahi o da irrasyoneldir! Yani anlamsızdır. Ne bir başlama nedeni, ne de bir oluş nedeni vardır. Evrende uçuşan kocaman bir irrasyonellik. Tabii ki dünyanın bir anlamı olması gerekmiyor. Belki de onu anlamlandıran üzerinde yaşayan akıl sahibi yaratıklardır. Ama onlarında bizi getirdiği nokta ortada! ''**

insan beyninin en azından bu dünyada algılayamayacağı şey. ortaokulda bir din kültürü hocam vardı sonsuzluğu çok düşünmeyin motoru yakarsınız derdi. şimdilerde daha çok hak veriyorum ona. ne zaman sonsuzluğu düşünsem beynim patlayacak gibi oluyor. algılarımız sonsuzluğa göre tasarlanmamış çünkü. ölümlü bir dünyadayız ve her şeyin bir sonu olması gerektiğine inanacak şekilde yaratılmışız.

herhangi bir motoru yakma durumu söz konusu değil kişi çoğu şeyin farkındaysa ve kendini egoistçe evrenin merkezine oturtmuyorsa. evet, ölüm gerçekten bizler için çok acıdır ama bunu kabullenmemiz gerekir. misal, 1982 doğumlusun ve 2013'e değin dünyada yaşıyorsun ve beynin bunun farkında. 1981 yılında ve daha öncesinde yoktun. o anları haliyle hatırlayamıyorsun. işte yıl olcak 2100 benzer durum olacak. bunu kendine yoğun şekilde aralıklarla telkin ettiğin vakit sonsuzluk anlam kazanıyor ama bunu dinlere körü körüne inananlar ne yazık ki idrak edemez. cahil olmak ne güzel, öbür dünyanın varolduğuna inanmak ve şu anki haliyle yeniden doğacağına inanmak. inanmak güzel şey işte ama ne yazık ki gerçekler öyle değil. ölünce yoksun az önce anlattığım durum gibi!

iyice derin bir şekilde düşünürse sonsuzluğu delirmeye kadar varabilecek sonuçlar doğuruyor.

düşünülmemesi gereken kavram. * yoksa benim küçükken yaptığım gibi oturup hüngür hüngür ağlarsınız.
Hatta anemle aramda şöyle bir dialok geçmişdi.
- yaa anne ben ölmek istiyorum yaa, bıktım bu hayattan.
- düşünme çocuğum, henüz senin önünde uzuun bir hayat var.

Bu dialoktan sonra düşündüm ve ölmenin nasıl bir şey olduğunu anladım, bunuda kendime takıntı yaptım. Çok ilgin, inanın çok ilginç.

(#15007628)

insanın beynini kemiren bir kavram. 1 dakika düşündüm ve pişman oldum şuan düşünmesem bile hala etkisindeyim.