samimiyet

insanların ben de öldürdükleri en güzel duygu. gitti mi bir kere hissedemezsiniz, yaşayamazsınız, tutunamazsınız.

hakikatli olmaktır.
esaslı insan olmaktır.

doğru kullanılmazsa felaketlere yol açabilecek duygu..

herkesin sevdiği, hoşlandığı bir tavırdır. fakat insan hep karşısındakinden bekler bunu. kendisinin aklına asla baştan samimi olmak gelmez. nedenini sorup biraz dürtseniz de daha önce yediği madiklerin listesini sayar döker. yani karşılık bekler samimi davranan insan. bu nedenle de samimi değildir aslında.

insanları birbirinden ayıran en önemli özellik tek özellik.

(bkz: vıcıklık)
ve
(bkz: laubalilik)
ile arasında ince bir çizgi olan özellik. ve bu çizgi aşılınca her şey tersine döner.

yapacağımız her işe ve davranışa mutlaka katmamız gereken en önemki aroma.

samimi olmak gerekirse samimiyete inanmıyorum.

insanın kendisine duyduğu sevginin söz ve davranışlarında vücut bulması sonucunda oluşan durum.

düşünce, futbol, siyaset fanatiklerinin, farklı düşünenlerde bulunmadığını iddia ettiği, çamur atmak ve can sıkmak için kullandığı değerli unsur.

içten gelen bir hadisedir fakat günüzmüzde pek dıştan geldiği için, hayli yüzeyseldir birçok şey.

iki kişi arasında süper anlaşılan,ama yer yer başkaları tarafından yadırganan bir kavram.

fazla samimiyet gereksizdir, saygı olmadan gösterilen samimiyet yavsaklıktır.

söylerken dudakların kasıldığı ama -yet hecesiyle beraber sert bir ifadeye dönüşen, herkesin ağzına yakışmayan bir kelimedir.

http://bilemiyorumaltan.b...ksikligi-ve-sonuclar.html

şimdilerde çoğu insanda bulamadığımız.

bir önceki aydan kalma faturalarımı ödemek üzere sabahın erken saatlerinde caddelerde seyirtmeye baslamıstım. sıcak havalar bir yandan ,aceleye getirmem bir yandan kan telaş içinde faturalarımı ödemek üzere hızlı adımlarla yol almaktaydım.

bir ara caddede yürürken karsıdan gelen bir tanıdık sima gördüm .sanırım kendisi samimiyetti. aramızda hemen hemen on metre kalmıstı ki ,ben bu simayı cıkartmaya calısmaktaydım. yaklastık, yaklastık; neredeyse yan yana geldik. gözlerimizi gözlerimize odakladık .ve omuzlarımız carpısacak gibi yakındık birbirimize; dik dik baktık. ha o selam verdi ha ben selam verdim derken geçip gittik, selam sabah olmadı aramızda. tanıyamadık birbirimizi. samimiyetsiz bir selamdan ziyade soru işaretleriyle yürüyüp gecmek daha bir mantıklı gelmişti sanki ikimize.

Însan ilişkilerinin ulaşılması zor en son mertebesidir. fedakarlık ister, emek ister. kendinizden çok şey vermeniz gerekir. ama samimiyete ulaştığınızda aldığınız doyum bambaşkadır.

saatin 02.00' a gelmesiyle sol çerçevede farklı başlıklar altında dem vurulacak konu.

samimiyet bir şişe şarap,
komşu kızının bembeyaz elleri,
bir nefes sigarası,
cetre abisi.
eteğinin kısa görülmesi için beline kıvrılan tarafı.
bir tane kaşarlı tostu ve sade gazozu.

Başıma bir iş geldiğinde "Noldu lan?" yerine "Yine naptın amına kodumun salağı?" diyen adamı daha bi severim.

uzaklığı yanına getirmektir. şu an bunu karşılayan tek bir isim geliyor aklıma...

":)" ile ":D" arasında ki ince çizgi.

şu sıralar mumla aranılan değerlerimizden biridir.

şu satırları akla getirendir;

--spoiler--
insan, kendi samimiyetinin altını çizmeye kalkıştı mı, ister istemez üstünü de çiziyor. Samimiyet mahremiyetle mukayyet olsa gerek.
--spoiler--

samimiyet her insanda olmaz. çünkü kendisini aşamamamıştır o.(