nejat uygur

geleneksel tiyatromuzun son büyük temsilcilerinden idi. orta oyunu geleneğini modern konularla başarıyla bir araya getirdi. ben kendisini bayram sabahları tv'den verilen tiyatroları ile tanırım. bayram zaten güzeldi, bir de nejat uygur'un tiyatrosu olunca tadından yenmezdi.

görsel

oyunlarında sürekli küfürle komiklik yaptığını sanan aynı esprilerle kabak tadı veren vasatın altı tiyatrocu. evet....

Gerek Türk sinemasında olsun, gerek dünya sinemasında olsun toplum üzerinde iz bırakmış kişilerin filmleri çekilir. Hem o kişiyi gelecek kuşaklara tanıtabilmek için hem de bir "saygı duruşu" niteliğinde. Mesela bu yıl "Stan & Ollie" adında bir film çıkardılar. Fragmanlarını gördük. Yurdumuzda bir biyografik film ("Müslüm" - Gerçi Müslüm Gürses'in "filmi" değil "ismi" satıldı ya-) gişe rekortmeni oldu. Gene oyuncuların hayat hikayelerini anlatan bir sürü film de var. Keşke Nejat Uygur'a da böyle bir filmi çekilebilseydi. Hakkında o kadar hoş hikayeler anlatıyor. Onlar bile derlenip toparlansa, verdiği eserlerden parçalarla harmanlansa, güzel bir filme ilham olurdu. Çünkü çok özel bir insandı. Ne mutlu ki, Bu büyük ustayı sahnede canlı canlı izleme olanağım oldu. O günü gerçekten unutmam mümkün değil. Huzur içinde yatsın.

(bkz: halıya basma)

Meddah ile Şarlo'yu bir potada eritmiş efsane tiyatrocu. Türk tarihinde sahnede en çok izlenmiş oyuncudur.

Bir insanın “iyi bir insan olduğu” çok nadir böyle daha görür görmez, sesini duyar duymaz belli olur.

Daha 3-5 yaşındayken bilirdik, bu adam şahane bir adamdı.

Behzat ve Süheyl Uygur un
Babası
Türk tiyatrosunun koca çınarı.

Az önce bir kaç skeçine baktım, hiç komik değil amk. Buna nasıl gülüyorlar anlamadım.

Öyle skecine bakmakla olmaz. Anlamak için bir oyununa gidecektiniz. Oyuncunun sahnede seyirci ile kurduğu ilişki ile sizin oyunun kaydını izlemeniz aynı şey değil. Oyunlardaki kimi referansları anlamak için dönemi de bilmek gerek.Öte yandan Nejat Uygur'dan pek kaliteli kayıtlar kalmadı. Film de pek çekmediği için şu an yayınlanan eski filmler gibi televizyona pek gelemiyor. Ancak bugün yayınlansa, eski filmler gibi hatırı sayılır bir izleyiciye ulaşır. Ki o zamanlar gülmek için o kadar düşünmek zorunda kalmıyorduk.

edit. ama öyle. Ben hayatımda gülmediğim kadar Nejat Uygur'un oyununda güldüm.

Bugün vefatının yedinci Sene-i devriyesi. Levent Kırca ile birlikte hiciv mizahının en önemli temsilcisiydi. Kendisini ilk olarak bayram sabahlarında tv’den yayınlanan tiyatrolarıyla tanıdım. Seyirciye hakaret etmeyen, hatta onları oyunun bizzat içine çeken usta bir isimdi. Sanatçının muhalif, korkusuz ve halkın yanında olduğu zamanlardan güzel bir hatıradır bize. Allah rahmet eylesin.

halıya basma repliği ile aklımda kalan üstad.

(video artık mevcut değil)

abisi zeki uygur abd'de beyin cerrahı, kendisi gemicidir. gemilerde limanlarda milleti güldüre güldüre zamanla kendi tiyatrosunu açmış.

hiç komik olmadığı gibi bilakis sinir bozucuydu. siyasilere söz edemez etliye sütlüye dokunmazdı. ölüm döşeğinde iken reis ziyaret etmişti. toprağı bol olsun.

Zamanının 3310'u gibi düşünün. Gerçekten komik değildi ama komik yoktu.

Burası ayrı bir konu ama müthiş bir tiyatrocuydu, dindoşlar anlamaz tiyatrodan falan..

(bkz: halıya basma lan)