bugün

/247
görsel
Baharatlı yemek gibi bir şey, alışılınca diğerleri böyle bir tatsız tuzsuz hep bir şeyler eksik gelir.
Neden gecenin bir vaktinde böyle bir örnekleme yaptım bilmiyorum hayır yani aç da değilim.
Kalabalığı ve trafiği yüzünden insanı utandırır, sinirlendirir insan yaşadığına pişman olur, taşınmak ister ama bilir istanbulsuz yapamayacaktır.
Bu şehre alışan biri için ki( 5 aydan sonra vazgeçenini görmedim) geri kalan tüm şehirler bayburt oluyor.
bugün boğaz köprüsünden bir daha baktım da..

senin gibi bir tane daha yok be istanbul, senin gibi bir memleket daha yok.
içinde bulunduğunda çoğunluğun sürekli şikayet ettiği, şehir dışına çıkıldığında ise çabucak özlenen, bağımlılık yapan şehir.
kültür şehri olmasını beklerken aksine bir yol izledi rezidans ve kerhane şehri oldu.
Dünyanın en metropol şehri.
yaşanacak değil, 1 haftalığına 10 günlüğüne falan gezilecek şehirdir.

emlak fiyatları uçuk. ulaşım mesai başlangıç ve bitiş saatleri dışında bence iyi. yeme-içme-giyme ucuz. gerçi ne yiyip içip ne giydiğine bağlı ama en azından herkesin bütçesine göre rahatça yapılabiliyor bunlar. ama emlak öyle değil. sikko bodrum katını 250 bin tl den aşağı satan yok. kirası da 2500 tl falan.

en iyisi istanbul'a yakın olan tekirdağ, izmit, çanakkale gibi yerlerde yaşamak.
insan özlemem, aramam diye düşünüyor ama bir ay oldu Çanakkale deyim. Öyle özledim ki. Böyle gidip kalmak değilde bi görüp dönesim var. Ama gittim mi daha dönemem. O da ayrı. Neyse işte uzaklaşmak istersin, uzaklaşınca da özlersin. Böyle bi yer istanbul.
En bozulmamış, en tarih kokan semtinde okuyup mezun olduğum asla doyamadığım şehir. Beni çok üzdü evet. Hayal ettiklerimi bana yaşanmışlık olarak geri vermedi evet. Onun sokaklarını doyasıya keşfedebileceğim yakınlıkta bir dost ya da sevgili de vermedi. Ama yine de bu şehrin umut kokan bir yanı var. Ne kadar üzerse üzsün vazgeçemiyor insan. yalnızlığı bile onun toprağında yaşadığım için kendimi şanslı hissediyorum. Yaşanmamışlığın en güzelini yaşatan bu şehri bırakma ihtimali bile acıtıyor, uyutmuyor.
Umarım hep seni överim ve sana söverim istanbul.
Not: Kaderin kıyak geçmesini beklerken ölmesek bari.
Not2: tevfik fikret'e ve sis şiirine selam olsun.
yaşadığım şehir. anadolu yakasını çok severim.
Güzel ama insanı yoran şehirdir. Fırsat buldukça izmir'e kaçmama sebeptir.
Açıkta tiner unutulan şehir. Herkesin kafası otuz milyon
2-3 arkadaşımın bulunduğu şehirdir, küçükken ziyaret etmişiz ama hatırlamıyorum.
bugün pek bir sıcak olan memleket.

gömlek üzerime yapıştı. derim bedenimden ayrılmak istiyor.
Tam yarım saattir yenibosna'dan sefakoye gelmeye çalışılan,trafiği asla bitmeyen,net bir biçimde kanser sebebi şehir. Ana avrat kufretme deyişi var ya sozluk,ha iste ıstanbul tam boylelik. Valla öyle bezdim ki bu şehirden... eve varabilirsem dünya isim var.bıktım bu trafikten de şehirden de kosturmaktan da.. evlendim rahat etcem diyorum bi dinlenmek nasıl olmadı.bıktım bıktım. Bekarlik sultanlık net.
17 senedir mütemadiyen (ne demekse) yaşadığım şehir. 12 ay yaşanmaz bu şehirde ama 3 ayımı geçirebilirim.
Böyle ibne gibin göt gibin bir şey. itü kazandım diye sevinirken istanbul'a gelince "keşke kazanmasaydım" dediğim durum. Berbat lan. Benim güzel küçük şehrimde şehrin bi ucundan bi ucuna gittiğim mesafede burda okulun çıkışından metroya gidiyorum amk.
Galata da, rakı balık yapmayı özledim.
öyle güzel yağmur yağıyor ki şimdi çocuklar gibi mutluyum odamın penceresinden yere düşen her yağmur damlasını işittiğimde.
istanbul gri,
yaz günü ama,
ayrılığı kabullenmeyen sevgili gibi,
hava.
hafta sonu yapacak illa ki bir şeyler bulunabilen şehir. gezmek için birebir ama ne yazık ki çalışma şartlarında seni zorlar. özellikle trafik ve kalabalık.
güzel memleketim.
görsel
Galata köprüsü.
© copyright 2005 - 2026