insan sevgisi

aslında her insanda olması gerekir ve fakat kimilerinde olmayan ya da olamayan sevgi. kimi milliyet adına, kimi din adına, kimi mezhep adına, kimi irk adına, kimi dil adına, kimi sosyo-ekonomik statü adına, kimi cinsiyet adına, kimi sosyo-kültürel statü adına onlarca ayrım yapar kafasında ve en sonunda insan olmaktan çıkar; karşısındakinin de bir insan olduğunu unutur ve diğerine insanlığı dışında her şeyini gösterir.

başlığı açandan başka hiçbir yazarın girisi bulunmamasından insanlar için ne büyük bir önem arz ettiği rahatlıkla kavranabilecek öksüz kalmış kavramdır.

insan sevgisi herşeyden önce karşındakine içten gülebilmektir. insan sevgisi hastanede yalnız başına yatakta yatan dede ile isteyerek sohbet etmektir. insan sevgisi Yaramazlık yaptığı için çocuğunu tokatlayan anneye içten içe küfür etmekten kendini alıkoyamamaktır. insan sevgisi oğlunu şehit veren annenin gözyaşlarına iç acısıyla ortak olmaktır. insan sevgisi 7 yaşındaki çocuğa tecavüz eden namussuzu linç etme isteğini baştan savamamaktır. Ve artık tükenme noktasına gelen insan sevgisi aslında en son tükenmesi gereken hissiyattır.

(bkz: hümanizm)

kazanç getirebilen ama çok büyük hataları da getiren sevgidir.

çoğu insanın içinde barınmasına izin vermediği sevgidir.

(bkz: kedi sevgisi)
(bkz: köpek sevgisi)
(bkz: gergedan sevgisi)

hayvan veya bitki, canlı sevgisiyle eş değer sevgidir.

insan olan herkeste mutlaka bulunması gereken bir duygudur.

(bkz: muro)

yurdum abazanları bu konuda sınır tanımazdır hatta insanı bırakın hayvanları bile çok severler.

+ insan hayvan farketmez .m olsun yeter.

gibi bozuk olan hayvanhakları karnemize 5 yıldız çaktıracak kadar güzide mottoları bile vardır.

muro tarafından lanetlenen sevgi türü.

bazen hayvan sever gibi davranışlar oluşturan sevgidir.

karşımdakine sulanıyomuş gibi algılanan içimdeki duygu yoğunluğu.

insanı insan olduğu için sevmektir, din, dil, ırk ayrımı yapmaksızın. peki... kime sorsan insanlığı sevdiğini söyler ama her gün din, dil, ırk farklılığı yüzünden binlerce insan öldürülmez mi?
ister allah'a inan ister inanma her türlü aynı ortak atadan gelmiyor muyuz? ister adem ile havva olsun ister ilk ayağa kalkıp, alet kullanan sapiens sonuçta bütün insanlığın dedesi ve ninesi aynı kişiler değil mi?

durum bu... ve tepki gösterme hakkımı kullanıyorum.

ben insan sevmiyorum neden mi? yukarda bahsettiğim sebeplerin doğruluğuna inanıyorum. laf olsun diye yazmadım. onlar doğru ve gerçek. ben insanı kötü olduğu için sevmiyorum. bebekken melek gibi olan bizlerin büyüyüncce nasıl bu kadar iğrençleşebildiğimize inanamadığım için sevmiyorum. 1 yaşında bebeğe tecavüz ettiğimiz için sevmiyorum, 12-13 yaşında çocuklarla evlenip onlarla yatabildiğimiz için sevmiyorum. dünyanın hakimi olma sevdası ile milyonlarca kişiyi öldürdüğümüz için sevmiyorum. cihat diye veya başka kutsal bir amaç uğruna insanları öldürdüğümüz için sevmiyorum.
kısacası ben kardeşlerimi sevmiyorum, kardeşim olduğunu bildiğim halde.
--spoiler--
biraz önce kızım geldi ve insan sevgisi hakkında afiş hazırlamam gerekiyor dedi, ne yapayım dedi. ona ilk cümleyi söyleyip biraz çeşitleyerek anlattıktan sonra geldim asıl aklıma gelenleri de buraya yazdım. 11 yaşında bir çocuğa ödev olarak asıl duygularımı söyleseydim olmaz dı değil mi?
--spoiler--

görsel

"...memleketimin insanları içindeki en kötülerin bile suçsuzluğuna inanmaktan kendimi alamıyorum. bu, yalnız kendi memleketimin insanları için değil, bütün bozuk düzenli memleketlerin insanları için böyle... orhan kemal'in insan sevgisi bir bütündür. sevmek için sevmekten değil, en kötü, en suçluda bile, asıl sebebin, asıl suçluluğun 'toplum düzensizliği'nden geldiğini gördüğü için 'insan'ı suçlayamamasındandır..."

(bkz: orhan kemal)
(bkz: bir filiz vardi)

aşık mahzuni şerif ağzından öylesine güzel anlatılmıştır ki..

--spoiler--
hudey hudey meyhaneci,
şarabın bugün çok acı.
insanlar kabe misali,
gören derviş seven hacı.
--spoiler--

herkesin herkese değil, insan olanın, insana olana sarfettiği emektir,sevgidir.

her insanda olması gerektiği halde nadir bulunan bir sevgi türüdür. öyle ki; hayvan sevgisi hakkında sayfalarca entry girilirken bu konuda aynısını görmek mümkün değildir. belki de insan sevgisinin tanımlaması zor olduğundandır. ne aile, ne arkadaş sevgisine benzer ne de aşka. insan sevgisini belirleyen tek şey sevginin en tok halidir. ne bir kan bağı, ne arkadaş ilişkilerinde ki beklentiler, ne de aşk ilişkilerinde ki güven gereklidir. elbette bu tanıma bütün insanlari sevmek gibi geniş bir algı yüklenebilir. fakat sevgi eksenini dar tutmak hisleri belirlemeyi kolaylaştırır. bir saniye durup düşünseniz aklınıza sırf insan olduğu için sevdiğiniz kaç kişi gelir? bunlar insanların hayatına girip iz bırakmış, belki hiç tanışmamış ama aklına geldikçe iyi hissetiren insanlardır. bu çok değerli kendi kendini besleyen bir sevgi türüdür. insanlar tanımadıkları insanlar hakkında atıp tutmakta zorlanmazken nedense sevmekte zorlanırlar. halbuki her güzel yolu açan kapı sevgi anahtarı ile açılır. umudum o ki insan sevgisinin (gücünün) farkına varılır.

insan sevgisinden ancak demokrat ve sosyalist insan anlar, cünkü bunlar insanları kategorize etmeden sevmeyi becerebilir.

Psikiyatrist olmak isteyen insanların, sahip olmak için kendilerini zorlamaları gereken duygudur. Lakin bazı insanlar bunu cidden zorlaştırmaktadır. Tabi bu benim bokluğum. Yoksa bazı insanlar vardır. Tamamiyle iyi niyetli, saf düşünceli, örneğin benim karşı tarafta gördüğüm fesatlığı o göremiyodur. Peki hangimiz daha mutlu ?? Tabiki de içinde insan sevgisi olan. Bu nedenle insan sevgisi şarttır.

Müthiş bir sevginin diğer adı.

gerçekten Allah sevgisi olan herkeste var olandır.

görsel
Bunlar da bitsin söz.

Günümüzde yoktur.