incir reçeli

- ben hiç gitmedim... + yanlış; sen hiç gelmedin!!! bu replik alırda götürür.

zaman kaybıdır.

otobüs durağı sahnesi için (bkz: iğrençsiniz ibneler)

yönetmeni aytaç ağırlar'ı beğendiğim ancak konusunu sıradan ve ucuz bulduğum filmdir. türk sinemasında konu bulma konusunda sıkıntı olmamasına rağmen demagoji içeren öyküler filme alınmaktadır. bu yönetmenin belli bir miktarda para kazandıktan sonra daha az popülist öykülere yönelmesi halinde her filmini izleyeceğimi söyleyebilirim. hayrola gencin notu: 6.43

çok klişe herşey olması gerektiği gibi. yalnız anlamadığım hala da tutuyor böyle filmler...

kendisi ile ilgili şöyle bir haber yapılmış olan:
http://sanat.milliyet.com....2011/1359383/default.htm

doğruysa (aytaç beyin önce görüşmeye gittiği, hataların belirtilmesine rağmen bunları göz ardı ettiği), aytaç ağırlar sırf "duygusal olalım, damardan girelim, etkilesin bikbik" amacıyla bu filmi çekmiştir derim. "ama aidsli insanların gözünden.." diyenlere çok kızarım.

bir de söylemezsem çatlarım sahnesi var ki, benim bu duygusal sahneleri bok etme huyumla başa çıkamıyor:

---dikkat spoiler geliyor---

kız hastane bahçesinde bankta otururken ölüverdiğinde, bir ayağı sallanmaya başlıyor.
na şu: http://kaktuscicegi.files.../2011/07/incir-receli.gif
bunu bir süre izledikten sonra, kamera çiftimizi gösteriyor. sallanan ayağa bakıyoruz hemen, aa, tekrar ölmeden önceki konumuna gelivermiş. üstelik bir ayak sallanmaya başladığında diğer ayak nasıl kazık gibi durabiliyor, orasını da merak ediyorum.

---spoiler bitti---

otobüs yolculuğunda bir heves izlediğim ve sonunda yarattığı duygusal çöküntüyü kendime mal ettiğim, duygusal (bkz: duygusal erkek) bozuklukları olanlara izletilesi bir film.

Sezai Paracıkoğlu, Melike Güner, Sinan Çalışkanoğlu gibi isimleri kadrosunda bulunduran Aytaç Ağırlar imzalı filmdir.
(bkz: aytaç ağırlar)

izlediğim en güzel türk filmlerinin başında şuan, modern sinema çerçevesinde yeni yapıtlar fazla saçma oluyor fakat bu film gerçekleri yansıtmış ekranlara.

ikinci izleyişte daha çok etkileyen film. *

acıklı aşk hikayesi. ne olacağı belli, şaşırtmıyor. ağladım mı ağladım, beğendim mi beğendim ama mükemmel değil. adam olan çok ders alır o ayrı.

rakı balık şahane gerisi bahane olmuş film.

salya sümük ağlayacağımı düşündüğüm için hala izleyemediğim film.

dvd si sevilen kişiye ideal hediyedir.

izlediğimde bana sweet november filmini hatırlatan, başarılı bulduğum fakat bu şişirmelerinden de yersiz olduğunu düşündüğüm filmdir.

Şu ana dek izlediğim yerli filmler arasında bir numara olan film. (bkz: ADAMLAR YAZMIŞ ABi)

tiksinti yaratmaya başlamış film.

melike güner gibi bir oyuncuya rağmen güzel film.

benim için hiçbir romantik yanı olmayan filmdir.
adam aşık ama cinsel ilişkiye girmekten korkuyor, yok ya ?
(bkz: atın ölümü arpadan olsun)

çok abartılan bir film. beğenmedim.

esas kız hasta olmasa 30-40 çocukları olurmuş bunların. malum prezervatif kültürleri yok.

(bkz: sözlüğün incir reçeli sevdası)

tipik türk dram filmidir.

her türk dram filminde olduğu gibi yalnız yaşayan bir erkek/kadın, barda içerken tanışma faslı, çok içtiği için eve götürmeler sonra aşık olmalar filan. evet duygusal, sözler güzel, olay kurgusu on numara, halil sezai'nin -oyunculuk- performansına diyecek yoktur zaten. ama izlerken tüm sahnelerini tahmin ettim abi bu mudur film anlayışı? bu mudur türk senaryosunun hayal gücü? ya da hayal gücümüz sadece aşk ve dram konularına yetmekte?

Guzel bir filmdir, bu filmi eger sevgilinizle izlerseniz tatindan yenmez.

halil sezai paracıkoğlu nun duman şarksını söylediği sahne adamın ağzına sıçmıştır. ayrıca kendileri iyi de bir oyuncudur. onun dışında pek bir şeye benzemeyen sıradan türk dram filmi.