inanç

kişiye özeldir..

kur'an bi kaç kişi ya da belli bi grup için gönderilmemiştir..

bu bakımdan , kur'anı ya da incili ya da tevratı kendileri okudular da kimse okumadı dusturuyla yol gösterici ayaklarında takılanlar , 3 semai dinde de günah olan "yaradana şirk koşmak" eyleminin özneleridir..

günümüzde kişilerin açığını yakalamak için kullanılır.

herhangi bir şeye inanabiliriz. veya inanmayabiliriz. kesin olan tek şey, inancın bir ihtiyaç olduğudur.

(bkz: bitmez tükenmez güç kaynağı)
(bkz: motivasyon)

ihtiyaçtan kaynaklanan bir çeşit güvenme hali.

--spoiler--
Avustralya'da dolar milyoneri bir kadın, üç kızına bıraktığı mirasla onlara ömürleri boyunca unutamayacakları bir ceza verdi.

2.7 milyon Avustralya doları serveti olan Valmai Roche adlı kadın, 81 yaşında hayata veda etti. Roche'nin üç kızı, annelerinin ardından kendilerine kalacak mirasın hayalini kuruyordu ki, aile avukatının kendilerine okuduğu vasiyeti duyunca kelimenin tam anlamıyla şoke oldular.

Anne Roche'nin ölümünün ardından avukatı mirası açıkladığında kızlardan her biri kendilerine 5 Avustralya senti değerinde 30 adet gümüş bırakıldığını gördü. Roche, kızlarını cezalandırırken incil'i örnek aldı.

incil'de, 30 parça gümüş Hz. isa'ya ihanet eden Yahuda için biçilen değerdi. Roche, aynı miktarı kızlarına miras bırakarak, onları kendisine ihanet etmekle cezalandırmış oldu.

Anne Roche, kızlarını annesi Dorothy Hauber'in ölümünden sorumlu tutuyordu ve bu nedenle kızlarını 2.7 milyon Avustralya doları tutarındaki servetinden mahrum bıraktı.

Roche, servetinin büyük kısmını Katolik Kilisesi'ne bağışladı.
--spoiler--
http://www.hurriyet.com.t...unya/14560928.asp?gid=373

demokrasisini ve insan haklarını gerekli seviyeye eriştirememiş toplumlarda hep başkalar tarafından oluşturulmaya çalışılan bireysel hak.

olmadan yasayamayacagim ve kaybetmekten cok korktugum hazinem.

insanların en büyük ihtiyacıdır inanç. Bu nedenle inançsız insan yoktur. Sadece değişkendir inanç ama hedef hep aynıdır.

kendimizi bir inancımıza adamak, cesaret göstermek ve ölesiye sevmek kavramlarının anlamlarını bilebiliriz ama... ancak uygulayabildiğimizde kavrayabiliriz onların anlamlarını...

inanç aşk gibidir. ispat istemez. mantıksal bir açıklama beklemez.
ya vardır ya da yok.

"benim gözümde inançlı insan, sadece bazı değerlere inanan kişidir- ve ben bunları tek bir değerde özetlerdim: insanoğlunun onuru" der amin maalouf ölümcül kimlikler adlı kitabında.

bir şeyi dilinle söyleyip kalp ile takstip etmek buna inanç denir.

inançsız bir insan meyve vermeyen bir ağaca benzer...

güven gibidir, kaybedildiğinde yeniden oluşmaz.

getirdiği mutluluk ucuz ve tehlikeli olan şey.

Jane Austen'in en bilinen romanlarındandır.

kişinin yaşamı içerisinde öğrendiği değerler, ve öğretilerdir ki, batıl olanı da hep olagelmiştir.
bir dönem uğruna savaşlar yapılan, canlar verilen inançlar zamanla batıl olabilmektedir.

sadece motivasyondur.

evet insan üzerinde muazam bir motivasyonu olan . gerçeklikle tabiki yakından uzaktan alakası olmayan davranış. dünyanın her köşesindeki hemen hemen her insan buna en ilkel kabileden en yüksek teknoloji üreten ülkelrde dahil hemen hemen bütünün yaprığı bir motivasyon kaynağı. ve her işte olduğu gibi bu sektöründe en baba yaratıcıları yahudilerdir. bugün dünyada ki hakim inanç olan tek tanrılı dinleri yaratan kişilerdir.

samandağ boğmasıdır.
(bkz: bol anasonlu %90 ı rakı olan tek duble)

felç geçirmiş annemin gözleriyle namaz kılma çabasıdır inanç.

inanç dediğin şey çok garip lan.

Dini inançlarımıza sığındığımız kadar hiçbir şeye sığınmıyoruz mesela. Korkudan altımıza ettiğimiz anda hiçbirimiz ateist değiliz mesela. Hepimizin bir Allah'ı var.

Bugün bundan bahsetmeyeceğim ama.

Asıl konu, kendimize olan inancımız. insan isterse en zoru bile başarabiliyor. Bir zamanlar imkansız dediklerimizi başaran insanlar kesinlikle inançlı insanlardı. Kendilerine olan inançları, ''ben bunu yaparım'' a olan güvenleri en fazla olanlardı.

Uğraşmadan, çabalamadan hiçbir şeyin olmayacağını biliyorum. Yani, bir şeyi kendin yapmıyorsan eğer, başka biri senin yerine aslamaz yapmaz. Altına etmeyi bırakana kadar ailenin yaptıkları hariç tabi. Anneler bir tane.

Eğer birini seviyor ve O'na bunu söyleyemiyorsan, hatta hissettiremiyorsan bile, ilahi bir gücün çıkıp O'nu sana ayarlamasını bekliyorsun. Allah meleklerinden birini görevlendirip, kimseyi kimseye ayarlamıyor. Buna eminim. O yüzden kendin bir şeyler yapmalısın. Bunun farkına varıyorsun. Ve o geldiğinde ellerinin titremesini engellemeye çalışman anlamsız. Konuşurken sesin titreyecekse bırak olsun. Bu yaşaman gereken heyecan. Aşkın ne kadar büyükse bunu o kadar fazla yaşarsın. Bu yüzden seviyorsun zaten. Gidip konuşursun. Bu kadar basit. Hayır, bu kadar basit değil. Çünkü ayaklarının, O'nun yanına gitmeye karar verdiğin zaman direnecek gitmemek için. Aklın; '' aslında sen çok çirkinsin. Yani bugün. Belki de yarın iyice süslenip öyle çıkmalısın karşısına. Şimdi değil. Yapma. '' diye çığlıklar atacak. işte tam burada inançların devreye girer. Allah'a değil, kendine olan inançların. '' En güzel benim '' diye kendini kandırmalarından bahsetmiyorum. '' Sonu ne olursa olsun ben bunu yapacağım. '' derken ki inanç benim bahsettiğim. Beyninin seni caydırmaya çalışan en ücra köşelerini bu inanç ile zaptedersen o zaman kazanan sen olacaksın. Haydi git, yap bunu. Kazanan sen olmasan bile inançların olacak.

Olsun.

Sahip olduğun en büyük şey bu değil mi zaten ?

inancın kaynağını dinsel/mistik öğelerde arayan bireyin sadece tanrıyla ilişkilendirdiği, oysaki çok geniş bir bakışaçısıyla değerlendirilmesi gereken son derece derin kavram.

"inanç görünmeyene inanmaktır, görünmeyene inanırsanız başkalarının görmediklerini görürsünüz."

ahmet şerif izgören

insanı dünyaya bağlayan zincirdir.